Baranówka (Rzeszów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy części Rzeszowa. Zobacz też: Osiedle Baranówka – jednostka pomocnicza gminy miejskiej Rzeszów, a także inne znaczenie nazwy Baranówka.
Baranówka
część Rzeszowa
Ilustracja
Widok z tzw. Baranówki III (Osiedle Generała Władysława Andersa) na tzw. Baranówkę IV (Osiedle Baranówka)
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miasto Rzeszów
SIMC 0974140
Strefa numeracyjna 17
Tablice rejestracyjne RZ
Położenie na mapie Rzeszowa
Mapa konturowa Rzeszowa, u góry znajduje się punkt z opisem „Baranówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Baranówka”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Baranówka”
Ziemia50°03′20″N 21°58′53″E/50,055556 21,981389
Portal Polska

Baranówka – jedna z największych części Rzeszowa, dzielnica niestanowiąca jednostki pomocniczej gminy, ulokowana na terenach pól uprawnych zachodniej części dawnej wsi Staromieście, a także na obrzeżach Ruskiej Wsi. Nazwa obszaru powstała na początku XVIII w.[1] i pochodzi prawdopodobnie od nazwiska miejscowego gospodarza - Barana[2]. Dominuje tu zabudowa wielorodzinna (bloki).

Na terenach Baranówki ustanowiono dwa samorządne osiedla:

Plany dzielnicy mieszkaniowej w tym rejonie istniały już w roku 1938. Zamiast obecnej „Baranówki IV” na północ od rzeczki Przyrwa przewidywano wtedy zasadzenie na południowych stokach dzielnicy dużego kompleksu leśnego, oddzielającego zabudowę dzielnicy Baranówka od planowanej północnej obwodnicy Rzeszowa (i istniejącej linii kolejowej na Kraków), która (do dziś niezrealizowana) miała i ma nadal przebiegać w rejonie obecnej ulicy Miłocińskiej. Jednak pierwsze osiedla mieszkaniowe powstały w tej dzielnicy dopiero w latach 60. XX wieku – zabudowania przy ulicy Broniewskiego, Spiechowicza, Okulickiego. Ta część zwyczajowo nazywana jest przez mieszkańców jako „Baranówka I” oraz „Baranówka II”.

Kolejne osiedla powstały w latach 70. przy ulicach Ofiar Katynia i Mikołajczyka (wtedy ulice Waryńskiego i Bojanowskiego) – to tzw. „Baranówka III”. Obecnie obszar Baranówki I, II, III to osiedla im. gen. Andersa. W latach 80. wobec dostępności uzbrojenia terenu dzielnicę rozbudowano na północ, rezygnując z lasu miejskiego i powstało duże osiedle zwane „Baranówką IV” ulokowane przy ulicach Starzyńskiego, Osmeckiego, Miłocińskiej oraz Obrońców Poczty Gdańskiej.

Istnieje jeszcze tzw. „Baranówka IVB” czyli osiedle zbudowane na zachód od ul. Obrońców Poczty Gdańskiej (ul. Raginisa, Ślusarczyka, Prymasa 1000-lecia, Kolbego). To osiedle wciąż jest rozbudowywane. Dalej przy ulicy Tarnowskiej jest budowane osiedle domów jednorodzinnych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gazeta Wyborcza, Skąd się wzięły nazwy dzielnic w których mieszkacie [dostęp 2019-03-24].
  2. Gazeta Nowiny24, Jak Baranówka z mapy nie zniknęła [dostęp 2019-03-24].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]