Baraniec (Tatry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Baraniec
Ilustracja
Baraniec, widok z grani południowo-wschodniej
Państwo  Słowacja
Położenie Powiat Liptowski Mikułasz
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2185 m n.p.m.
Wybitność 362 m
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Baraniec
Baraniec
Ziemia49°10′24,0″N 19°44′26,7″E/49,173333 19,740750
Baraniec i Szczerbawy, widok z grani południowo-zachodniej
Widok Z Barańca na grań główną: Od lewej: Pachoł, Banówka, Hruba Kopa, Trzy Kopy

Baraniec, Baraniec Wielki (słow. Baranec, Veľký vrch) – znajdujący się w słowackiej części Tatr, trzeci co do wysokości szczyt Tatr Zachodnich[1]. Znajduje się ok. 2,5 km na południe od grani głównej i jest najwyższym szczytem w bocznej grani Barańców[2].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Jest zwornikiem dla 4 grani[3]:

Pomiędzy granią południowo-zachodnią i południowo-wschodnią znajduje się Dolina Tarnowiecka, pomiędzy południowo-wschodnią i północną Dolina Jamnicka, pomiędzy północną i zachodnią Dolina Żarska, pomiędzy zachodnią i południowo-zachodnią Dolina Bystrego Potoku (odgałęzienie Doliny Żarskiej). Północne stoki spod szczytu Barańca do Doliny Żarskiej opadają stromo, znajduje się w nich niewielki kocioł lodowcowy o nazwie Kotlina[2].

Opis szczytu[edytuj | edytuj kod]

Od strony Doliny Jamnickiej znajdują się dwustopniowe kotły lodowcowe. Zbocza osiągają wysokość ponad 1000 m ponad dno doliny. Znajduje się na nich kilka potężnych żlebów, którymi zimą zsuwają się ogromne lawiny. Często przebywają tu kozice. W noc sylwestrową 1971/72 r. turyści spłoszyli tu te zwierzęta, 12 z nich zabiło się na oblodzonych zboczach[4].

Zbudowany jest z łupków krystalicznych z wtrąceniami amfibolitów i łupków grafitowych z granatami[4].

W przeszłości stoki Barańca były wypasane. Był też Baraniec jednym z 5 głównych punktów triangulacyjnych w Tatrach. W 1820 r. zbudowano na jego szczycie drewnianą wieżę do triangulacji i wówczas to precyzyjnie pomierzono wysokość szczytu na 2185 m. Potem na miejscu wieży zamontowano betonowy słup z blaszaną skrzynką kontaktową. Sam wierzchołek jest kamienisty, zbocza w górnej części trawiaste. Ładne widoki na grań główną od Rohaczy po Banówkę, Otargańce i niemal cały Liptów. Ponad Otargańcami widoczny masyw Bystrej oraz Krywań i inne szczyty Tatr Wysokich[4].

Pierwsze wejście zimowe: J. Przyborowski i Wacław Majewski 23 lutego 1914 r.[4]

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Wejście na Baraniec jest możliwe trzema szlakami[5]:

Szlak zielony – zielony: autokemping „Raczkowa” – Klinowate – Mały Baraniec – Baraniec. Czas przejścia: 4 h, ↓ 3 h
Szlak niebieski Szlak zielonyrozdroże pod Gołym Wierchem – Goły Wierch. Czas przejścia na Goły Wierch: 2h, dalej szlakiem zielonym.
Szlak żółty – żółty: wylot Doliny Żarskiej – Goły Wierch – Baraniec – Smrek – Żarska Przełęcz – Rohacz Płaczliwy
  • Czas przejścia z wylotu Doliny Żarskiej na Baraniec: 4 h, ↓ 2:40 h
  • Czas przejścia z Barańca na Rohacza Płaczliwego: 2:05 h, z powrotem tyle samo

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.
  3. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.
  4. a b c d Józef Nyka, Tatry Słowackie. Przewodnik, wyd. 2, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 1998, ​ISBN 83-901580-8-6
  5. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Zachodnie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-89-7.


Panorama z Barańca
Panorama z Barańca