Barbara Jordan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Jordan
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1957
Milwaukee
Wisconsin
Gra praworęczna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA
Australian Open W (1979)
Roland Garros 2R (1979–1981)
Wimbledon 3R (1978, 1980, 1983)
US Open 3R (1977, 1979)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6 WTA
Australian Open QF (1979)
Roland Garros SF (1984)
Wimbledon 3R (1983)
US Open 2R (1978, 1979, 1981, 1983)

Barbara Jordan (ur. 2 kwietnia 1957 w Milwaukee) – amerykańska tenisistka, zwyciężczyni gry pojedynczej kobiet podczas wielkoszlemowego Australian Open 1979.

Praworęczna zawodniczka preferowała tenis bezpieczny, regularnie przebijając piłki, w odróżnieniu od swojej młodszej siostry Kathy, woleistki, zwyciężczyni ponad 40 turniejów deblowych. Barbara Jordan w 1975 była klasyfikowana jako wiceliderka rankingu juniorek amerykańskich, odnosiła sukcesy w rozgrywkach międzyuczelnianych. Później w rankingu seniorskim USA zajmowała odległe lokaty (poza czołową trzydziestką). Jej zwycięstwo w Australian Open 1979 było zupełnie niespodziewane. Do turnieju (słabo obsadzonego) przystępowała jako 68. rakieta świata, ale udało się jej pokonać jedną z głównych faworytek Mandlíkovą (rozstawioną z numerem 2) w ćwierćfinale, a w półfinale inną Czeszkę Renátę Tomanovą (nr 3). W decydującym meczu okazała się lepsza od rodaczki Sharon Walsh (nr 4 rozstawienia) 6:3, 6:3, stając się w ten sposób jedyną amerykańską triumfatorką mistrzostw Australii w latach 70.

Poza Australian Open udało się jej wygrać jeszcze jeden turniej w grze pojedynczej (Detroit 1978), była w jednym finale (Nagoya 1980) i jednym półfinale (Tokio 1981). W deblu wygrała sześć imprez. Drugie zwycięstwo wielkoszlemowe świętowała w grze mieszanej, wygrywając w 1983 French Open w parze z Eliotem Teltscherem. Podobnie jak siostra Kathy aktywnie działała w Women's Tennis Association. Kathy i Barbara Jordan stanowiły pierwszy od prawie stu lat (od pierwszego finału Wimbledonu kobiet w 1884) duet sióstr-finalistek turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej. W odróżnieniu od swoich poprzedniczek z 1884 (Maud i Lillian Watson) nie spotkały się jednak w tym samym finale (Kathy wystąpiła w decydującym meczu Australian Open w 1983, ulegając Martinie Navrátilovej).

Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Wygrane (1)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Przeciwniczka w finale Wynik
1979 Australian Open Stany Zjednoczone Sharon Walsh 6/3 6/3

Finały wielkoszlemowe w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Wygrane (1)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Partner Przeciwnicy w finale Wynik
1983 French Open Stany Zjednoczone Eliot Teltscher Stany Zjednoczone Lesley Allen
Stany Zjednoczone Charles Stode
6/2 6/3

Wygrane turnieje[edytuj | edytuj kod]

gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

  • 1978 Detroit
  • 1979 Australian Open

gra podwójna (6)[edytuj | edytuj kod]

  • 1978 Swiss Open, Detroit
  • 1982 Tokio (Japan-Asian Open), Borden Classic
  • 1983 Indianapolis, Hershey

gra mieszana (1)[edytuj | edytuj kod]

  • 1983 French Open (z Eliotem Teltscherem)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]