Barbara Labuda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Labuda
Ilustracja
Barbara Labuda (1990)
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1946
Żmigród
Ambasador RP w Luksemburgu
Okres od 2005
do 2010
Następca Bartosz Jałowiecki
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Barbara Labuda na uroczystościach zakończenia Roku Reymontowskiego

Barbara Lidia Labuda z domu Ciesielska (ur. 19 kwietnia 1946 w Żmigrodzie) – polska polityk, działaczka opozycji demokratycznej w czasach PRL. Posłanka na Sejm X, I i II kadencji, minister w Kancelarii Prezydenta RP, w latach 2005–2010 ambasador RP w Luksemburgu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła w 1970 studia w Instytucie Filologii Romańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1984 na Wydziale Filologicznym UWr uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych. Pracowała w Instytucie Filologii Romańskiej na tej uczelni.

W drugiej połowie lat 70. współpracowała z Komitetem Obrony Robotników. W 1980 wstąpiła do „Solidarności”, w stanie wojennym skazano ją na karę 1,5 roku pozbawienia wolności.

W 1989 została posłanką na Sejm kontraktowy z poparciem Komitetu Obywatelskiego, wybraną w okręgu Wrocław-Fabryczna. W 1991 i 1993 uzyskiwała ponownie mandat poselski w okręgach wrocławskich: nr 11 i nr 50 z ramienia Unii Demokratycznej. W 1994 została członkiem Unii Wolności. Odeszła z niej rok później, popierając w drugiej turze wyborów prezydenckich w 1995 Aleksandra Kwaśniewskiego. Do 1997 pozostawała posłem niezrzeszonym, nie ubiegała się o reelekcję.

Od 1995 do 2005 pełniła funkcję ministra w Kancelarii Prezydenta RP. Pod koniec drugiej kadencji Aleksandra Kwaśniewskiego została powołana na urząd ambasadora RP w Luksemburgu. Odwołana ze stanowiska ambasadora z dniem 31 lipca 2010[1].

Została członkinią rady programowej Kongresu Kobiet, a w 2011 „ministrem ds. świeckości państwa i wielokulturowości” w tzw. gabinecie cieni Kongresu Kobiet. W 2019 stanęła na czele komitetu poparcia partii Wiosna Roberta Biedronia[2].

W 2005 opublikowała książkę Poszukiwania traktującą o „dojrzewaniu do duchowości” i „filozoficznych poszukiwaniach”[3].

Jej bratem jest Jan Ciesielski.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2004 otrzymała francuski Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej[4], a w 2011 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]