Barbara Piwnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barbara Piwnik
Data i miejsce urodzenia 1955
Kosowice
Minister sprawiedliwości, prokurator generalny
Okres od 19 października 2001
do 6 lipca 2002
Poprzednik Stanisław Iwanicki
Następca Grzegorz Kurczuk
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Barbara Elżbieta Piwnik (ur. 1955 w Kosowicach[1]) – polska prawniczka, sędzia, w latach 2001–2002 minister sprawiedliwości i prokurator generalny.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Po studiach odbyła aplikację w sądzie w Ełku, była asesorem sądowym Sądu Rejonowego w Łukowie, gdzie orzekała w sprawach cywilnych[1]. W 1982 otrzymała nominację na sędziego sądu rejonowego w tym sądzie, w 1983 przeszła do orzekania w Sądzie Rejonowym w Nowym Dworze Mazowieckim[2]. W 1984 po raz pierwszy była urzędnikiem w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1987 awansowana do Sądu Wojewódzkiego w Warszawie[2], orzekała w sprawach karnych. Prowadziła m.in. sprawy członków tzw. gangu pruszkowskiego oraz oskarżonych o zabójstwo studenta Wojciecha Króla, a także afery FOZZ (odeszła ze składu po wejściu w skład rządu, w związku z czym proces karny musiał zostać prowadzony od początku). Była rzecznikiem Sądu Okręgowego w Warszawie, a w 2001 dyrektorem Departamentu Sądów i Notariatu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Od 19 października 2001 do 6 lipca 2002 sprawowała urząd ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w gabinecie Leszka Millera.

Po odejściu z rządu powróciła do orzekania jako sędzia w Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w Warszawie. We wrześniu 2013 sąd dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Lublinie wymierzył jej nieprawomocnie karę upomnienia, uznając ją za winną udziału w podjęciu błędnej decyzji procesowej[3]. W styczniu 2014 decyzja ta został zmieniona przez Sąd Najwyższy, który w drugiej instancji uniewinnił Barbarę Piwnik w postępowaniu dyscyplinarnym[4].

Życie prywatne[edytuj]

Jest bratanicą majora Jana Piwnika (pseud. Ponury). Jej babka była spokrewniona z Witoldem Gombrowiczem[1]. W październiku 2015 ukazała się książka będąca wywiadem Doroty Kowalskiej z Barbarą Piwnik[5].

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001)[6].

Przypisy

  1. a b c Magdalena Fudala: Niezłomna pani minister. tygodnikprzeglad.pl, 2001-10-15. [dostęp 2015-10-06].
  2. a b Barbara Piwnik w serwisie Ludzie „Wprost”. [dostęp 2015-10-06].
  3. Sędzia Barbara Piwnik ukarana dyscyplinarnie upomnieniem. rp.pl, 2013-09-27. [dostęp 2014-09-27].
  4. Sędzia Piwnik oczyszczona z dyscyplinarnego zarzutu. Jest prawomocny wyrok. tvn24.pl, 2014-01-22. [dostęp 2014-05-18].
  5. Dorota Kowalska: Barbara Piwnik w rozmowie z Dorotą Kowalską. Warszawa: Melanż, 2015. ISBN 978-83-64378-24-9.
  6. M.P. z 2001 r. Nr 21, poz. 345