Barbara Potter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Potter
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 22 października 1961
Woodbury
Wzrost 175 cm
Gra leworęczna
Status profesjonalny 1979
Zakończenie kariery 1989
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 7 (6 grudnia 1982)
Australian Open QF (1984)
Roland Garros 1R (1985)
Wimbledon QF (1982, 1983, 1985)
US Open SF (1981)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 19
Najwyżej w rankingu 3
Australian Open SF (1982–1985, 1988)
Wimbledon SF (1983, 1984)
US Open F (1982)

Barbara Potter (ur. 22 października 1961 w Waterbury) – amerykańska tenisistka, reprezentantka kraju ww Fed Cup.

Zawodniczka leworęczna, występująca na kortach w latach 1979–1989.

Wygrała w karierze sześć turniejów zawodowych w grze pojedynczej oraz dziewiętnaście w grze podwójnej. Jej największym osiągnięciem wielkoszlemowym w singlu jest półfinał US Open 1981. W deblu osiągnęła finał US Open 1982 wspólnie z Sharon Walsh. Na tym samym turnieju została finalistką razem z Ferdim Tayganem w konkurencji gry mieszanej. Podczas US Open 1983 para Potter–Taygan ponownie osiągnęła finał miksta.

W 1988 Potter zagrała w Fed Cup, w meczu pierwszej rundy grupy światowej przeciwko Szwajcarce Evie Krapl, pokonując rywalkę w dwóch setach i przyczyniając się do awansu Stanów Zjednoczonych do dalszej części zawodów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]