Barbara Stanisławczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barbara Stanisławczyk
Barbara Stanisławczyk.jpg
Barbara Stanisławczyk podczas 15. targów książki w Krakowie (6 listopada 2011)
Data i miejsce urodzenia 1962
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Styl literatura faktu

Barbara Stanisławczyk-Żyła (ur. 1962) – polska dziennikarka, reportażystka i pisarka. Od 2016 prezes zarządu Polskiego Radia.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła Politechnikę Warszawską i Podyplomowe Studium Dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. W 1990 została stypendystką w Agencji Reutera w Londynie. Pisała reportaże publikowane w czasopismach Po prostu, Tygodnik Solidarność, Kobieta i Życie, Pani, Twój Styl. Pracowała w miesięczniku Sukces, najpierw jako zastępca redaktora naczelnego, a od września 2006 do kwietnia 2010 jako redaktor naczelny. Od września 2009 do marca 2010 była także na dyrektorem wydawniczym Wydawnictwa Przekrój[1].

Prowadziła warsztaty z reportażu w wyższej szkole Collegium Civitas, a następnie zajęcia z pisania w Podyplomowym Studium Public Relations przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN[2] oraz w ramach projektu Szkoła EuroLiderek[3]. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

8 stycznia 2016 została prezesem zarządu Polskiego Radia[4].

Twórczość[edytuj]

Pierwszą książkę – Matkę Hłaski – która była jej pracą dyplomową, wydała w 1991 (książka opisuje matkę Marka Hłaski, Marię). Pracując w prasie, przygotowywała następną książkę – Pajęczyna (1991), w której opisała społeczno-psychologiczne portrety pracowników SB. W 1994 współpracowała w realizacji filmu dokumentalnego pt. Marek Hłasko bez mitów autorstwa Hanny Etemadi[5]. W tym samym roku opublikowała obszerny wywiad z Krzysztofem KąkolewskimKąkolewski bez litości. Następna książka Czterdzieści twardych (1997) to zbiór reportaży o Polakach, którzy w czasie II wojny światowej ratowali Żydów[6][7] (autorka dostała za książkę Medal im. Jana Strzeleckiego od Kongresu Polonii Australijskiej oraz legitymację Honorowego Członka i Jubileuszowy Krzyż Zasługi od Polskiego Oddziału Stowarzyszenia Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata).

Najbardziej znaną publikacją Barbary Stanisławczyk jest wydana w 1998 książka pt. Miłosne gry Marka Hłaski, do której zbieranie materiałów zajęło autorce osiem lat[8]. W 2004 ukazała się jej powieść Od jutra, a w 2005 – powieść faktu Dziewczyny poruszająca problem współczesnej prostytucji w Polsce. W 2008 ukazało się nowe wydanie Czterdziestu twardych. W 2011 wydała książkę Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości przedstawiającą historie losów ofiar zbrodni katyńskiej z 1940 i katastrofy smoleńskiej z 10 kwietnia 2010 oraz ich rodzin[9]. Magazyn Literacki Książki uznał publikację za książkę listopada 2011 w kategorii „reportaż” i przyznał jej nagrodę „Książki roku” 2011[10][11]. 7 października 2015 miała miejsce premiera książki. B. Stanisławczyk pt. Kto się boi prawdy? Walka z cywilizacją chrześcijańską w Polsce[12].

Przypisy

  1. Wydawnictwo Przekrój będzie mieć nowego szefa wydawniczego (pol.). wirtualnemedia.pl, 2010-03-02. [dostęp 2013-06-27].
  2. Wykładowcy. studium-pr.pl. [dostęp 3 lutego 2014].
  3. Wykładowcy Szkoły Euroliderek - Warszawa.. euroliderki.pl. [dostęp 3 lutego 2014].
  4. Są nowi szefowie mediów publicznych. Jacek Kurski prezesem TVP, Barbara Stanisławczyk prezesem Polskiego Radia. dziennik.pl. [dostęp 2016-01-08].
  5. Marek Hłasko bez mitów. filmpolski.pl. [dostęp 3 lutego 2014].
  6. Bezwarunkowy odruch ratowania – wywiad z Barbarą Stanisławczyk. histmag.org, 8 lutego 2009. [dostęp 3 lutego 2014].
  7. Gorzkie prawdy. O książce Barbary Stanisławczyk Czterdzieści twardych. miesiecznik.znak.com.pl. [dostęp 3 lutego 2014].
  8. Barbara Stanisławczyk - Miłosne gry Marka Hłaski (pol.). proszynski.pl. [dostęp 2013-06-27].
  9. Barbara Stanisławczyk: "Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska – historie dramatów i miłości. FRAGMENTY TYLKO U NAS (pol.). wpolityce.pl, 2011-10-26. [dostęp 2013-06-27].
  10. "Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska" Barbary Stanisławczyk KSIĄŻKĄ ROKU!. rebis.com.pl, 27 stycznia 2012. [dostęp 24 grudnia 2013].
  11. "Magazyn Literacki Książki" przyznał nagrody po raz dziesiąty. culture.pl, 25 stycznia 2012. [dostęp 3 lutego 2014].
  12. Kto się boi prawdy?. wydawnictwofronda.pl. [dostęp 2015-10-15].

Linki zewnętrzne[edytuj]