Barbara Szacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Barbara Szacka (ur. 1930) – polska socjolog. Zajmuje się problematyką pamięci zbiorowej, biologicznych podstaw życia społecznego i socjologią ogólną. Autorka podręcznika Wprowadzenie do socjologii (Warszawa 2003). Przez wiele lat wykładała na Uniwersytecie Warszawskim, aktualnie pracuje w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Doktorat o myśli społecznej Stanisława Staszica obroniła w roku 1961 (Teoria społeczna i społeczna utopia. Analiza poglądów Stanisława Staszica). Jej promotorką była Nina Assorodobraj. W latach 60. prowadziła pionierskie na skalę światową badania empiryczne nad pamięcią zbiorową. Badania te miały charakter ankietowy i były kilkakrotnie powtarzane (m.in. 1965, 1988, 2003).

W 1990 roku otrzymała tytuł profesora.

Jej mężem był socjolog Jerzy Szacki.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Staszic: portret mieszczanina, Warszawa (1962)
  • Stanisław Staszic, Warszawa (1966)
  • Przeszłość w świadomości inteligencji polskiej, Warszawa (1983)
  • (red.), Polska dziecięca, Warszawa (1987, 2005)
  • Czas przeszły i pamięć społeczna, wspólnie z Anną Sawisz, Warszawa (1990)
  • Wprowadzenie do socjologii, Warszawa (2003, 2008)
  • Czas przeszły, pamięć, mit, Warszawa (2006)
  • Między codziennością a wielką historią. Druga wojna światowa w pamięci zbiorowej społeczeństwa polskiego, Warszawa (2010) współautorzy: Piotr T. Kwiatkowski, Lech M. Nijakowski, Andrzej Szpociński

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]