Barbara Zbrożyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Zbrożyna
Data i miejsce urodzenia 1 września 1923
Lublin
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 1995
Warszawa
Zawód, zajęcie rzeźbiarka
Przekupka na Mariensztacie (1949)
Grób Xawerego Dunikowskiego na Powązkach
Nagrobek Artura Sandauera i Erny Rosenstein na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie

Barbara Zbrożyna (ur. 1 września 1923 w Lublinie, zm. 15 grudnia 1995 w Warszawie) – polska rzeźbiarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie u prof. Xawerego Dunikowskiego (1945–1947), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Franciszka Strynkiewicza (1947–1952). W latach 1951–1954 brała udział w rekonstrukcji zabytkowych rzeźb w Warszawie.

W styczniu 1976 roku została sygnatariuszką listu osób protestujących przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (tzw. List 59)[1], podpisała list protestacyjny do Komisji Nadzwyczajnej Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[2]. Była członkiem awangardowej Grupy 55. 23 sierpnia 1980 roku dołączyła do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[3].

Autorka rzeźb figuralnych, licznych portretów, kompozycji przestrzennych, pomników. Styl jej ewoluował od realizmu (rzeźba przekupki z kurą na warszawskim Mariensztacie z 1949 roku), przez syntetyczne uproszczenia i ekspresyjno-metaforyczną deformację do abstrakcji.

Pochowana na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera K-6-40)[4].

Pomniki[edytuj | edytuj kod]

Tworzyła pomniki nagrobne m.in.:

Wystawy indywidualne: wybrane[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Była laureatką wielu prestiżowych nagród artystycznych m.in.:

  • „Solidarności” 1984,1989
  • Brata Alberta Chmielowskiego 1986
  • Polcul Foundation 1991

Wystawa pośmiertna[edytuj | edytuj kod]

25 marca 2008 warszawska Zachęta Narodowa Galeria Sztuki otworzyła wystawę prac Barbary Zbrożyny Figury Nasłonecznione.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 28.
  2. Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 30.
  3. Apel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s])
  4. [hhttp://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/mapa.php?cment=PWZKI&rzad=6&kwatera=K&grob=40&dane=+imie=+nazwisko=Zbro%C5%BCyna+check_nazwisko=on+check_ur=+rok=1800+miesiac=1+dzien=1+rok2=2020+miesiac2=6+dzien2=21+check_zg=+rok_zg1=1800+miesiac_zg1=1+dzien_zg1=1+rok_zg2=2020+miesiac_zg2=6+dzien_zg2=21+cmentarz=powazkowski#kotwica Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leśniewska Anna Maria, Barbara Zbrożyna Rzeźba, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko 2006, ​ISBN 83-85901-62-0
  • Barbara Zbrożyna Figury Nasłonecznione, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2008,​ISBN 978-83-60713-15-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]