Przejdź do zawartości

Barbara Zbrożyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Barbara Zbrożyna
Data i miejsce urodzenia

1 września 1923
Lublin

Data i miejsce śmierci

15 grudnia 1995
Warszawa

Zawód, zajęcie

rzeźbiarka

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Przekupka na Mariensztacie (1949)
Grób Xawerego Dunikowskiego na Powązkach
Nagrobek Artura Sandauera i Erny Rosenstein na cmentarzu Wojskowym w Warszawie

Barbara Zbrożyna (ur. 1 września 1923 w Lublinie, zm. 15 grudnia 1995 w Warszawie) – polska rzeźbiarka.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Córka Jana Loefflera. Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie u Xawerego Dunikowskiego (1945–1947), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Franciszka Strynkiewicza (1947–1952). W latach 1951–1954 brała udział w rekonstrukcji zabytkowych rzeźb w Warszawie.

W styczniu 1976 roku została sygnatariuszką listu osób protestujących przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (tzw. List 59)[1], podpisała list protestacyjny do Komisji Nadzwyczajnej Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[2]. Była członkiem awangardowej Grupy 55. 23 sierpnia 1980 roku dołączyła do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[3].

Autorka rzeźb figuralnych, kompozycji przestrzennych i pomników. Styl jej ewoluował od realizmu (rzeźba przekupki z kurą na warszawskim Mariensztacie z 1949 roku), przez syntetyczne uproszczenia i ekspresyjno-metaforyczną deformację do abstrakcji.

Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera K-6-40)[4].

Pomniki

[edytuj | edytuj kod]

Była autorką pomników nagrobnych, m.in.:

Wystawy indywidualne: wybrane

[edytuj | edytuj kod]
  • 1959 – Galeria Krzywe Koło w Warszawie
  • 1961 – Galeria ZPAP w Warszawie
  • 1964 – Galerie de la Case d’Art w Paryżu
  • 1965 – La Galleria Alcione w Trieście
  • 1967 – BWA w Krakowie
  • 1969 – Dom Artysty Plastyka w Warszawie
  • 1973 – CBWA Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie
  • 1974 – BWA w Lublinie
  • 1989 – Galeria Zapiecek w Warszawie
  • 1993 – Galeria Kordegarda i Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie
  • 2008 – Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Była laureatką wielu prestiżowych nagród artystycznych m.in.:

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

W 2022 jej imię nadano alei w parku Promenada w Warszawie[7].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Kultura” 1976/03/342 Paryż 1976, s. 28.
  2. „Kultura” 1976/03/342 Paryż 1976, s. 30.
  3. Apel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s.]).
  4. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
  5. M.P. z 1955 r. Nr 91, poz. 1144 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  6. M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki - wymieniona jako Loefler-Zbrożyna Barbara.
  7. Uchwała nr LXIII/2062/2022 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 7 kwietnia 2022 r. w sprawie nadania nazwy obiektowi miejskiemu w Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy. [w:] Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego poz. 4658 [on-line]. 19 kwietnia 2022. [dostęp 2025-08-20].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Anna Maria Leśniewska: Barbara Zbrożyna. Rzeźba. Orońsko: Centrum Rzeźby Polskiej, 2006, ISBN 83-85901-62-0.
  • Barbara Zbrożyna – Figury Nasłonecznione. Warszawa: "Zachęta" – Narodowa Galeria Sztuki. Warszawa 2008, ISBN 978-83-60713-15-0.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]