Barbarka (Toruń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Torunia Barbarka
Część urzędowa Torunia
Ilustracja
Staw na Barbarce
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miasto Toruń
Data założenia XIII w.
W granicach Torunia 1950[1]
Nr kierunkowy (+48) 056
Kod pocztowy 87-100
Położenie na mapie Torunia
Położenie na mapie
Portal Portal Polska
Barbarka z 1900 roku
Szlaki turystyczne na terenie Barbarki

Barbarka - część urzędowa Torunia zlokalizowana na prawobrzeżu.[2][3][4].

Przy podziale miasta dla potrzeb rad okręgów (jednostek pomocniczych gminy), teren Barbarki współtworzy okręg „Wrzosy”[5].

Lokalizacja[edytuj]

Barbarka zlokalizowana jest w północno-zachodniej części miasta, od północy graniczy z gminą Łysomice, od wschodu z Wrzosami, od południa z Bielanami i Starotoruńskim Przedmieście, zaś od zachodu z gminą Zławieś Wielka[6].

Ulice[edytuj]

Do głównych ulic przecinających lub stanowiących granice Barbarki zaliczyć należy: Drogę Przysiecką, Jaskółczą, Pawią, Kozią, Szosę Chełmińską.

Historia[edytuj]

Wzmiankowana historycznie już w 1299 jako Sancta Barbara in Bormol z racji znajdującej się tu kapliczki ku czci św. Barbary. Św. Barbara rzekomo objawiła się przy jednym z miejscowych źródeł. Do początków XIX wieku źródło nosiło nazwę Świętego Źródła. W 1340 roku jest wymieniony po raz pierwszy młyn wodny, który w 1400 roku nosił nazwę Leśnego Młyna (Waldmuehle). Cudowne źródło i związane z nim uzdrowienia ściągały rzesze pielgrzymów, które rozsławiały Barbarkę. Warto zaznaczyć, że według miejscowych przekonań woda z cudownego źródła miała leczyć kołtun, który po zanurzeniu głowy miał rzekomo odpadać. Kult św. Barbary zataczał coraz większe kręgi, dlatego biskup chełmiński Wincenty Kiełbasa swoim sumptem w 1475 wystawił nową kaplicę. Pielgrzymujący otrzymywali znaczne odpusty, z których najważniejszy wiązał się z trzecim dniem Zielonych Świątek, podczas którego organizowano wielki doroczny jarmark.

Od 1517 osada wraz z młynem należała do miasta Torunia. Pod koniec XIX wieku młyn przestał istnieć. W latach 18411842 wybudowano kolejną kaplicę z muru pruskiego. Wewnątrz znajdowała się figura św. Barbary z I połowy XV wieku, gotycka, którą później przekazano do Muzeum Diecezjalnego w Pelplinie. Z tego czasu dowiadujemy się, że cudowne źródło nakryte było kamieniem młyńskim. Wodę ze źródła pielgrzymi nabierali przez otwór znajdujący się w kamieniu.

Do połowy XIX wieku w osadzie znajdowała się siedziba Leśnictwa Barbarka a przejściowo w 1880 roku siedziba Nadleśnictwa Barbarka. W 1921 Barbarka była ponownie siedzibą leśnictwa, które obejmowało 1.049 ha obszarów leśnych i łąk. W 1932 na Barbarce prowadzono hodowlę bażantów, danieli, zajęcy, jeleni oraz saren. W 1950 roku teren Barbarki przyłączono do miasta[1].

Dziś Barbarka to urokliwy zakątek w północnej części miasta o bogatych walorach turystycznych i przyrodniczych.

Infrastruktura[edytuj]

W dawnej leśniczówce naprzeciw stawu mieści się siedziba Ośrodka Edukacji Ekologicznej prowadzona przez Stowarzyszenie Tilia w Toruniu. Aktualnie w lesie na Barbarce jest szkoła leśna prowadząca edukację przyrodniczą, mini-bar, hotel, czynny kościół z niewielkim zabytkowym cmentarzem, Grota św. Barbary, lecznicze źródło.

Wokół budynków znajdują się tereny rekreacyjne, park linowy[7], plac zabaw, staw, dwa boiska, tor saneczkowy, plac do gry w krykieta, miejsce campingowe, miejsce do palenia ognisk oraz miejsca do grillowania. Na Barbarce często są organizowane festyny ekologiczne, imprezy plenerowe, zjazdy rowerowe, biegi na orientację, imprezy dziecięce i okolicznościowe.

Zabytki[edytuj]

Na terenie Barbarki znajduje się kilka atrakcyjnych i efektownych zabytków:

Miejsce Pamięci Narodowej[edytuj]

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Barbarce.

Barbarka to również dla torunian Miejsce Pamięci Narodowej, w którym od października do końca grudnia 1939 roku Gestapo i Selbstschutz przeprowadził masowe egzekucje, rozstrzeliwując od 600 do 1200 Polaków i Żydów z Torunia i okolicy. Wydarzenia te upamiętnia znajdujący się na Barbarce Cmentarz-Pomnik ofiar hitleryzmu.

Wybrane fragmenty Cmentarza Ofiar Hitleryzmu na toruńskiej Barbarce

Komunikacja[edytuj]

Na Barbarkę prowadzą następujące linie autobusowe: 27, 31 (stan z sierpnia 2016 roku)[9].

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. a b Zmiany obszaru miasta Torunia na przestrzeni wieków (pol.). W: Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Torunia [on-line]. Miejska Pracownia Urbanistyczna w Toruniu, 2006-05-18. [dostęp 2012-03-14].
  2. Dzielnice i osiedla Torunia (pol.). Urząd Miast Torunia. [dostęp 2012-02-23].
  3. Przeglądanie TERYT (pol.). GUS. [dostęp 2011-11-18].
  4. Geoportal miasta Torunia (pol.). Urząd Miasta Torunia. [dostęp 2011-11-18].
  5. Toruń - podział na okręgi (jednostki pomocnicze gminy), www.google.com [dostęp 2016-09-18].
  6. Dzielnice i osiedla | www.torun.pl, www.torun.pl [dostęp 2016-09-12].
  7. Park Linowy Barbarka
  8. Magdalena Niedzielska Kamienie pomnika, który przez wiele lat był tajemnicą, wreszcie przemówiły
  9. Rozkład jazdy komunikacji miejskiej | www.torun.pl, www.torun.pl [dostęp 2016-09-17].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]