Barierka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Barierka w innych znaczeniach tego słowa.
Barierka drewniana
Barierka schodowa

Barierka (balustrada, poręcz) – ścianka składająca się z tralek połączonych od góry poręczą. Najczęściej stosowana jako zabezpieczenie balkonów (balustrady balkonowe), okien (zabezpieczenie okienne), schodów (balustrada schodowa).

Rodzaje barierek[edytuj | edytuj kod]

Barierki mogą przybierać różne formy, wśród najczęściej stosowanych wyróżnia się:

  • Barierki z wypełnieniem prętami poziomymi lub pionowymi – w przypadku montowania barierek w domach jednorodzinnych, minimalna wysokość mierzona od góry poręczy powinna wynosić 90 centymetrów. Z kolei w budynkach użyteczności publicznej, szkołach, ośrodkach zdrowia poręcz barierki powinna wynosić co najmniej 110 cm wysokości, natomiast maksymalny prześwit pomiędzy prętami wypełniającymi barierkę nie może być większy niż 12 centymetrów. W domach jednorodzinnych przepisy nie regulują maksymalnej szerokości pomiędzy poszczególnymi prętami.
  • Barierki całoszklane – powinny być skonstruowane ze szkła hartowanego klejonego o minimalnej grubości 17,52 mm. W momencie rozbicia szkła pękają na małe, nieostre kawałki, które nikogo nie poranią. Aby zagwarantować maksymalny poziom bezpieczeństwa przy konstruowaniu należy przestrzegać ściśle norm i przepisów prawa budowlanego.
  • Barierki z wypełnieniem linkami stalowymi – elementem wypełniającym są stalowe linki, połączone z górną poręczą.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002, nr 75, poz. 690)