Bark (skala)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bark – skala wysokości dźwięku w modelu psychoakustycznym. 1 bark odpowiada 100 melom i obejmuje cały zakres częstotliwości znajdujących się w obszarze jednego z 24 tzw. pasm krytycznych: pasm częstotliwości akustycznych, w których odbiór jednego dźwięku zależy od obecności dźwięku innego .

Skala barkowa jest związana ze skalą melową, ale jest od niej mniej znana.

W celu przekształcenia częstotliwości w liczbę barków B należy skorzystać ze wzoru:

B = 13 \arctan(0,00076 f) + 3,5 \arctan((f/7500)^2)

lub według wzoru na pasmo krytyczne (w barkach):

B = 26,81 f / (1960 + f ) - 0,53,

jeżeli B < 2 należy dodać 0,15 \cdot (2-B), jeżeli B > 20,1 należy dodać 0,22 \cdot (B-20,1).

Szerokość pasma krytycznego (w Hz) można określić ze wzoru:

F = 52548 / (B^2 - 52,56 z + 690,39).