Barkowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Barkowo w innych znaczeniach tej nazwy.
Barkowo
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Świętej Trójcy
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat człuchowski
Gmina Człuchów
Liczba ludności (2008) 381
Strefa numeracyjna 59
Kod pocztowy 77-300[1]
Tablice rejestracyjne GCZ
SIMC 0742693
Położenie na mapie gminy wiejskiej Człuchów
Mapa konturowa gminy wiejskiej Człuchów, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Barkowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Barkowo”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Barkowo”
Położenie na mapie powiatu człuchowskiego
Mapa konturowa powiatu człuchowskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Barkowo”
Ziemia53°36′48″N 17°11′05″E/53,613333 17,184722

Barkowo (kaszb. Barkòwò, niem. Barkenfelde) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Człuchów[2][3], przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 22 (berlinka) z drogą wojewódzką nr 201. Siedziba sołectwa Barkowo, w którego skład wchodzi również Barkówko i Rogowo.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa słupskiego.

W obszar wsi wchodzą:

Wieś królewska starostwa człuchowskiego w województwie pomorskim w drugiej połowie XVI wieku[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość lokował komtur Człuchowski na 74 włókach ziemi, co stało się w 1347 roku. Chłopi za czasów krzyżackich w zamian za użytkowanie roli musieli oddawać od włóki 4 szelfie żyta, 4 jęczmienia, 4 owsa i 2 kury i przez 3 dni w roku pracować dla zamku. Po wojnie 13letniej Barkowo było wsią Królewską i kmiecie za użytkowanie ziemi odrabiali pańszczyznę w majątkach starostwa w Strzeczonie i Kołdowie. We wsi istniał też młyn i dwie karczmy.

W 1612 roku doszło do krwawej potyczki pomiędzy chłopami z Barkowa i okolicznych wiosek z wojskiem pułkownika Denhoffa którzy plądrowali okolice z braku żołdu, zginęło wtedy 33 żołnierzy. Barkowo w połowie XVI wieku było parafią, ale od 1617 roku stało się filią Chrząstowa. Potop Szwedzki spowodował zmniejszenie drastyczne liczby ludności i zubożenie miejscowości[5].

Według Spisu Pruskiego z 1772 roku głów rodzin w miejscowości mieszkali:Christian Hopp, George Rödöak,Christian Mitkie, Elizabetha Milbratin, Jacob Markienhagen, Andreas Mitkie, Martin Mitkie, Andreas Bonin, Johann Hopp, Johann Reding, Johann Bonin, Christian Hopp, Christian Lemkie, Andreas Milkie, Johann George Berndt, Michael Kortz, Christian Egbert, Daniel Schultz, Johann Zülkie,Daniel Frölkie,Joseph Matz, Gottlieb Fruk, Dorota Hintzin, Marjana Wolfin, Catherina Stookin, Marjana Stookin[6].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[7] na listę zabytków wpisany jest kościół filialny pw. Świętej Trójcy, 1907, nr rej.: A-1819 z 29.11.2007.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 13 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  3. a b GUS. Rejestr TERYT.
  4. Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w.: rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 81.
  5. Rys historyczny – Barkowo – Urząd Gminy w Człuchowie, ugczluchow.pl [dostęp 2020-09-07] (pol.).
  6. Odpis katastru kontrybucyjnego Prus Królewskich 1772-1773 znajdujący się w Archiwum państwowym w Toruniu.
  7. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 2020-09-30. s. 10. [dostęp 2016-12-26].