Barry Trotter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Barry Trotter – postać fikcyjna, bohater serii książek Michaela Gerbera, pomyślanych jako parodia Harry’ego Pottera.

Książki Gebera, zawierając z jednej strony wiele ironicznych aluzji pod adresem książek autorstwa J.K. Rowling, skupiają się jednak na wyśmiewaniu potwora marketingowego, jakim stał się Harry. Dotychczas ukazały się następujące części:

  • Barry Trotter i bezczelna parodia (Barry Trotter and the Shameless Parody[1]); wyd. 2002
  • Barry Trotter i niepotrzebna kontynuacja (Barry Trotter and the Unnecessary Sequel), wyd. 2003
  • Barry Trotter i końska kuracja (Barry Trotter and the Dead Horse), wyd. 2004

Serię o Barrym Trotterze na język polski przełożyła Paulina Braiter-Ziemkiewicz. W Polsce wszystkie trzy tomy wydane zostały w 2006 roku nakładem wydawnictwa Mag.

Treść[edytuj]

Barry Trotter ma (w pierwszym tomie trylogii) 22 lata i wciąż studiuje w Szkole Magii Hokpok (ang. Hogwash), bowiem poświęcone mu książki J.G. Rollins zapewniają mu komfortową sytuację, która pozwala mu na swoistą beztroskę.

W drugim tomie ma 38 lat. Poza tym, ma żonę Herbinę Gringor, syna Nigela (lat 11) i córkę Fionę (lat 3). Nigel jest, w przeciwieństwie do siostry, całkowicie niemagiczny. Barry i Herbina odwożą Nigela do Hokpoku, gdzie ma odbyć się zjazd absolwentów. Na ceremonii rozpoczęcia roku dochodzi do wypadku, w wyniku którego ginie dyrektor Drago Malgnoy. Barry i Herbina zostają tymczasowymi dyrektorami. Niedługo potem Barry zapada na juniorazję i zaczyna młodnieć, co najprawdopodobniej skończy się śmiercią w męczarniach w wyniku osiągnięcia wieku zerowego. Herbina wynajduje coraz obrzydliwsze metody zatrzymania młodnienia...

W trzecim tomie Barry ma 39 lat i wygląda jak dziewięciolatek. Pod przymusem Herbiny zapisuje się na terapię do szkolnego psychiatry, Ernsta Ritalina. Ten zaczyna hipnotyzować Barry’ego i przeszukiwać jego przeszłość, sądząc, że tam tkwi klucz do zatrzymania młodnienia Trottera. Akcja wraca do piątej klasy...

Główni bohaterowie[edytuj]

Barry Trotter[edytuj]

Barry Trotter – parodia Harry’ego Pottera. Trotter jest prawdopodobnie najlepszą z parodii swojego odpowiednika. Jest przedstawiony jako arogancki, sadystyczny oportunista. Zostaje w Hokpoku na wiele dodatkowych lat, nie zdając, czym bardzo denerwuje Alpo Bubledora. Barry stał się sławny po serii książek napisanych przez J.G. Rollins (parodii J.K. Rowling). W następnych częściach cierpi na juniorazję.

Lon Gwizzley[edytuj]

Lon Gwizzley (ang. Lon Measley) – parodia Rona Weasleya. Najbliższy przyjaciel Barry’ego, przeżył tragiczny wypadek w czasie meczu quitkitu (parodia quidditcha) – palanciarz (odpowiednik pałkarza) przebił mu głuszkiem (tłuczkiem) głowę na wylot. Pani Pomeferitte zastąpiła uszkodzony narząd mózgiem golden retrievera. W efekcie Lon uzyskał umysł siedmiolatka oraz psie skłonności (np. do ciągłego lizania się).

Herbina Gringor[edytuj]

Herbina Gringor (ang. Ermine Cringer) – parodia Hermiony Granger, jako jedyna z trójki przyjaciół skończyła szkołę i podjęła pracę, ucząc w Akademii Świętego Hilarego dla Ledwo Magicznych. Przedstawiona jest także jako osoba posiadająca zawsze odzywające się libido.

Terry Vielokont[edytuj]

Terrence „Terry” Vielokont – parodia Lorda Voldemorta. Jest największym wrogiem Barry’ego Trottera. Jest miliarderem kontrolujący w mniejszym lub większym stopniu każdy przemysł na świecie. Autor podkreśla wiele razy jego niemiecki strój, zwracając głównie uwagę na pikielhaubę. Mówi z akcentem zbliżonym do Pratchettowskich wampirów. Znany jest też z tego, że ciągle dokonuje zamachów na życie Barry’ego, który nawet współczuje Lordowi Ciemniaków tego, że nigdy się nie udają.

Alpo Bubeldor[edytuj]

Alpo Bubeldor – parodia Albusa Dumbledore’a. Dyrektor Hokpoku, który informuje Barry’ego o konieczności przerwania produkcji filmu o nim, gdyż grozi to zamknięciem szkoły. Śmierdzi naftaliną i ma skłonności pedofilskie. Ulubiony obiekt drwin w Hokpoku. Od Ferda i Jorgego dostał dodatkowego, aczkolwiek niesprawnego członka, za co obaj wylecieli ze szkoły.

Bohaterowie poboczni[edytuj]

  • Hamgryz – parodia Hagrida, największy pijak w historii, w pierwszej części uwędził centaura. W wyniku zbyt dużego zatrucia alkoholem zjada prawie wszystkie samogłoski, kiedy mówi.
  • Drago Malgnoy – parodia Dracona Malfoya. Uczeń Szkoły Magii Hokpok. Został nadzielony (przydzielony) do Ślizgorybu. Przedstawiony jako stuprocentowy rasista w stosunku do gumolaków (parodia mugoli). W trzeciej książce założył zespół muzyczny z kumplami.
  • Servus Snajper – parodia Severusa Snape’a. Opiekun Ślizgorybu.
  • Hybryda – parodia Hedwigi, sowa Barry’ego, nałogowa palaczka cygar.
  • Genitalla Gwizzley – parodia Ginny Weasley. Uczennica Szkoły Magii Hokpok. Została nadzielona (przydzielona) do Graffitonu.
  • Angus Filtr – parodia Argusa Filcha. Jest woźnym w Hokpoku.
  • Ferd i Jorge Gwizzleyowie – parodia Freda i George’a Weasleyów. Uczniowie Szkoły Magii Hokpok. Zostali nadzieleni (przydzieleni) do Graffitonu. Bracia bliźniacy Lona i Genitalli.
  • Chi Ching – parodia Cho Chang. Uczennica Szkoły Magii Hokpok. Została nadzielona (przydzielona) do Rouvertouru.
  • Dolares Urwis – parodia Dolores Umbridge. W parodii przedstawiona jako ośmioletnia dziewczynka lubiąca uplatać warkocze i dokuczać uczniom.
  • Tiara Nadziału – parodia Tiary Przydziału. Nadziela (przydziela) uczniów do różnych domów. Gdy śpiewa, strasznie fałszuje, a poza tym jest alkoholiczką. Kompletnie się zapuściła, gdy wyrzucono ją z Hokpoku w pierwszym tomie.
  • Laguna Lovercraft – parodia Luny Lovegood. Wielbicielka horrorów. Posiada C'thulu na własność.

Domy[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. W amerykańskim wydaniu – Barry Trotter and the Unauthorized Parody

Linki zewnętrzne[edytuj]