Bartłomiej Sochański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartłomiej Sochański
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1955
Szczecin
Prezydent Szczecina
Okres od 5 lipca 1994
do 18 listopada 1998
Przynależność polityczna Unia Wolności
Poprzednik Władysław Lisewski
Następca Marian Jurczyk
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Bartłomiej Julian Sochański (ur. 11 lutego 1955 w Szczecinie) – polski polityk, prawnik i samorządowiec, radca prawny i adwokat, prezydent Szczecina w latach 1994–1998.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem V Liceum Ogólnokształcącego w Szczecinie. Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Pod koniec lat 70. pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie, następnie w Morskim Instytucie Rybackim. Od września 1980 członek „Solidarności”, przewodniczył związkowi w swoim zakładzie pracy. Po wprowadzeniu w tym samym roku stanu wojennego za prowadzoną działalność opozycyjną został zwolniony z pracy[1]. Zajmował się pomocą prawną dla działaczy NSZZ „Solidarność”[1].

Do 1987 pracował jako radca prawny Szczecińskiej Stoczni Remontowej „Gryfia”. W latach 1983–1987 pełnił funkcję zastępcy dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w Szczecinie. W latach 1987–1991 praktykował w Zespole Adwokackim nr 1 w Gryficach i w Zespole Adwokackim nr 9 w Szczecinie. Następnie zajął się prowadzeniem własnej kancelarii adwokackiej w Szczecinie, w ramach której był m.in. pełnomocnikiem rodzin katyńskich w sporze przeciw Federacji Rosyjskiej przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka w Strasburgu[2] oraz obrońcą ostatecznie uniewinnionych prezesów Stoczni Szczecińskiej Porta-Holding[3].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1990–1994 i 1998–2002 sprawował mandat radnego Rady Miasta Szczecina, od 1990 do 1991 zajmując stanowisko jej wiceprzewodniczącego. 5 lipca 1994 został wybrany prezydentem Szczecina, jako pierwszy po wojnie prezydent urodzony w tym mieście. W Radzie Miasta stworzył i utrzymał przez całą kadencję koalicję przeciwko SLD. Utworzył w magistracie Biuro Obsługi Interesantów, jednocześnie wprowadzając informatyzację urzędu miasta. W czasie prezydentury był sygnatariuszem umowy o utworzeniu Euroregionu Pomerania. Funkcję prezydenta pełnił do 18 listopada 1998.

W latach 1991–1994 należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, następnie w latach 1994–2001 działał w Unii Wolności (od 1998 zasiadał w radzie krajowej tej partii).

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 startował z listy Inicjatywy dla Polski. W 2009 zaangażował się w działalność powstałego wówczas stowarzyszenia Szczecin XXI[4]. W wyborach samorządowych w 2010 z własnego komitetu „Obudźmy Szczecin” kandydował na urząd prezydenta tego miasta, lecz nie uzyskał wybory na tę funkcję[5].

W 2017 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości[6], w kwietniu 2018 został ogłoszony kandydatem tej partii na prezydenta Szczecina w zaplanowanych na ten sam rok wyborach samorządowych[7]. W drugiej turze głosowania przegrał z ubiegającym się o reelekcję Piotrek Krzystkiem. W wyborach tych uzyskał natomiast mandat radnego miejskiego[8].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1996–1999 był wiceprezydentem Związku Miast Bałtyckich i wiceprezydentem Europejskiego Stowarzyszenia Regionów Granicznych, pełnił funkcję eksperta Rady Europy ds. bezpieczeństwa w miastach. Został założycielem i honorowym prezesem Towarzystwa Przyjaciół Muzeum Narodowego w Szczecinie, a także prezesem Miejskiego Klubu Pływackiego. W 2001 został konsulem honorowym Niemiec w Szczecinie[1], a funkcję tę pełnił do 2018.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2004 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[9]. W tym samym roku przyznano mu tytuł Mecenasa Kultury Szczecina[10].

W 2006 został laureatem Bona Lex – nagrody „Gazety Prawnej” dla najlepszych prawników[11]. W 2010, w 40. rocznicę wydarzeń grudnia 1970, otrzymał Srebrny Medal Pamiątkowy Ministra Sprawiedliwości[12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty, jest ojcem trójki dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2018-11-01].
  2. Sochański: Trybunał powinien uznać, że Federacja Rosyjska naruszyła Konwencję. radioszczecin.pl, 16 kwietnia 2012. [dostęp 2018-11-01].
  3. Obrońcy chcą uniewinnienia byłych członków zarządu stoczni. portalmorski.pl, 14 marca 2008. [dostęp 2018-11-01].
  4. Stowarzyszenie Szczecin XXI: Polska musi zdobyć się na wielkie projekty. naszemiasto.pl, 3 marca 2009. [dostęp 2018-04-26].
  5. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2018-04-26].
  6. Mariusz Parkitny. Bartłomiej Sochański zapisał się do PiS. „Głos Szczeciński”, s. 3, 4 maja 2017. ISSN 0137-9178. [dostęp 2018-04-26]. 
  7. Kandydaci na prezydenta Szczecina: PiS wystawa Bartłomieja Sochańskiego. gs24.pl, 26 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-26].
  8. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-05].
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 kwietnia 2004 r. o nadaniu orderu i odznaczeń (M.P. z 2004 r. nr 38, poz. 670).
  10. Mecenas Kultury Szczecina 2004. um.szczecin.pl. [dostęp 2018-11-01].
  11. Bona lex: choć nie ma dobrego prawa, są dobrzy prawnicy. gazetaprawna.pl, 13 lutego 2007. [dostęp 2018-06-18].
  12. Szczecin, 40. rocznica wydarzeń Grudnia’70 – Medale Ministra Sprawiedliwości dla najbardziej zasłużonych osób, związanych z NSZZ „Solidarność” i wymiarem sprawiedliwości. ms.gov.pl, 17 grudnia 2010. [dostęp 2018-06-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]