Bartłomiej Wróblewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartłomiej Wróblewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1975
Poznań
Zawód, zajęcie polityk, prawnik, nauczyciel akademicki
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uczelnia SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny
Stanowisko poseł na Sejm VIII i IX kadencji (od 2015)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Strona internetowa

Bartłomiej Piotr Wróblewski (ur. 13 marca 1975 w Poznaniu[1]) – polski polityk, nauczyciel akademicki i prawnik specjalizujący się w prawie konstytucyjnym, doktor nauk prawnych, poseł na Sejm VIII i IX kadencji (od 2015), zdobywca Korony Ziemi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (1994). Ukończył w 2000 studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2003 uzyskał magisterium z prawa porównawczego, kończąc studia podyplomowe na Reńskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn. Kształcił się także w zakresie europejskiego prawa wspólnotowego na Uniwersytecie Ottona i Fryderyka w Bambergu. Odbywał staże naukowe w Strasburgu i Berlinie[1]. W 2011 na UAM uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie pracy zatytułowanej Kształtowanie się koncepcji i instytucji odpowiedzialności odszkodowawczej państwa za działania ustawodawcy do połowy XX wieku na tle ogólnych reguł odpowiedzialności państwa napisanej pod kierunkiem Sławomiry Wronkowskiej-Jaśkiewicz[2].

W latach 2001–2009 był pracownikiem naukowym Instytutu Zachodniego w Poznaniu[1], gdzie zajmował się prawem europejskim oraz polskim i niemieckim prawem konstytucyjnym[3]. Następnie od lutego do sierpnia 2010 pracował jako konstytucjonalista w Biurze Prawa i Ustroju Kancelarii Prezydenta RP. W 2011 został dyrektorem Instytutu Prawa na poznańskim Wydziale Zamiejscowym Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej (przekształconej w SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny)[2]. Jest członkiem stowarzyszenia Instytut Zachodni oraz Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego.

Należał do Związku Harcerstwa Polskiego (1980–1993), w tym szczepu Błękitna XIV w Poznaniu. W okresie 1995–2009 działał w korporacjach akademickich, m.in. jako prezes Lechii i kurator Chrobrii. Był inicjatorem reaktywacji poznańskich korporacji Magna-Polonia, Masovia i Surma oraz krakowskiej Arcadii[3]. W 2001 stworzył Archiwum Korporacyjne[4], a w 2007 wirtualne Muzeum Polskich Korporacji Akademickich[5]. Był inicjatorem umieszczenia w Poznaniu tablic pamiątkowych poświęconych korporantom walczącym w powstaniu wielkopolskim oraz korporantom pełniącym funkcję rektora Uniwersytetu Poznańskiego[6]. W 2011 został członkiem Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu[3].

W 2011 kandydował bezskutecznie jako bezpartyjny z ramienia Prawa i Sprawiedliwości do Senatu z okręgu obejmującego powiat poznański (otrzymał 29 248 głosów)[7]. W 2013 wstąpił do PiS, a w lutym 2014 został członkiem rady programowej tego ugrupowania[8]. W wyborach samorządowych z listopada tegoż roku z listy tej partii kandydował do sejmiku wielkopolskiego w okręgu nr 3 (powiaty poznański, śremski, średzki, gnieźnieński oraz wrzesiński), otrzymując 6454 głosy i zdobywając mandat radnego[9]. W marcu 2015 objął funkcję pełnomocnika PiS w powiecie poznańskim[10]. Zajmował to stanowisko do listopada 2016, kiedy to został wybrany na wiceprezesa tej partii w okręgu poznańskim[11].

W wyborach parlamentarnych w 2015 wystartował do Sejmu w okręgu poznańskim. Uzyskał mandat posła VIII kadencji, startując z 11. miejsca na liście i otrzymując 14 108 głosów[12]. W niższej izbie polskiego parlamentu został powołany w skład w Komisji Ustawodawczej, Komisji do Spraw Unii Europejskiej, Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. W ramach ostatniej z nich objął funkcję przewodniczącego Podkomisji stałej do spraw nowelizacji Kodeksu wyborczego i Kodeksu postępowania administracyjnego[13]. Został również przewodniczącym Polsko-Niemieckiej Grupy Parlamentarnej oraz Polsko-Irlandzkiej Grupy Parlamentarnej, a także wiceprzewodniczącym Polsko-Brytyjskiej Grupy Parlamentarnej[13].

Prowadził kilkanaście punktów bezpłatnej pomocy prawnej na terenie Poznania i powiatu poznańskiego[14][15]. Był sprawozdawcą przedłożonego przez prezydenta RP projektu ustawy dotyczącego nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej[16]. W 2017 opracował wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP ustawy antyaborcyjnej w części dotyczącej aborcji ze względu na poważne wady płodu[17]. Inicjatywa ta spotkała się z krytyką środowisk feministycznych oraz apelem o wycofanie wniosku[18].

W 2015 tygodnik „W Sieci” umieścił go na liście największych wygranych kampanii parlamentarnej z tegoż roku[19]. Dwa lata później „Głos Wielkopolski” uznał go za „najbardziej aktywnego” spośród posłów regionu[20]. „Dziennik Gazeta Prawna” umieścił go dwukrotnie w rankingu pięćdziesięciu najbardziej wpływowych prawników w Polsce[21][22]. Został członkiem rady Fundacji Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio” w Poznaniu[23] oraz rady społecznej Szpitala Klinicznego Przemienienia Pańskiego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 22 181 głosów[24]. W Sejmie IX kadencji został m.in. członkiem Komisji Ustawodawczej, wiceprzewodniczącym Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach oraz przewodniczącym Podkomisji stałej do spraw nowelizacji prawa karnego[25]. W 2020 powołany na polskiego reprezentanta w kuratorium Polsko-Niemieckiej Fundacji na rzecz Nauki[26].

Jako poseł podejmował działania na rzecz upamiętniania ważnych wydarzeń, organizacji i instytucji czy postaci z historii Polski. Był członkiem działającego w czasie VIII kadencji Parlamentarnego Zespołu Tradycji i Pamięci Żołnierzy Wyklętych[27], inicjował i opracowywał liczne uchwały o tematyce historycznej, które były następnie przyjmowane przez Sejm[28][29][30][31][32][33].

W 2019 był jednym z dwóch autorów wniosku grupy posłów PiS, Konfederacji i Kukiz’15, którzy wystąpili do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie, że dopuszczalność aborcji z powodu dużego prawdopodobieństwa ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu jest niezgodna z Konstytucją RP[34][35]. W październiku 2020 Trybunał Konstytucyjny uznał tę argumentację, co doprowadziło do protestów ulicznych przeciw zaostrzeniu prawa.

We wrześniu 2020 został przez prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego zawieszony w prawach członka partii za złamanie dyscypliny klubowej, głosując przeciwko nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt[36]; zawieszenie wygasło w listopadzie tegoż roku[37].

W marcu 2021 został kandydatem na stanowisko rzecznika praw obywatelskich rekomendowanym przez Prawo i Sprawiedliwość[38]. 15 kwietnia 2021 został wybrany przez Sejm na to stanowisko („za” zagłosowało 240 posłów, „przeciw” 201, a 11 wstrzymało się od głosu)[39]. Senat odrzucił jego kandydaturę 13 maja 2021 („przeciw” zagłosowało 49 senatorów, „za” 48, a 2 wstrzymało się od głosu)[40]. W lipcu tego samego roku został przewodniczącym sejmowej Komisji Nadzwyczajnej do spraw deregulacji[25].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

8 lipca 2017 zawarł w Poznaniu związek małżeński z Martą Królikiewicz[41]. Deklaruje znajomość języków obcych: angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego oraz francuskiego[3].

Alpinizm[edytuj | edytuj kod]

W latach 1998–2014 zdobył Koronę Ziemi[42], zdobywając kolejno szczyty: Elbrus (1998), Kilimandżaro (2002), Mont Blanc (2003), Aconcagua (2007), Denali (2008), Góra Kościuszki (2011), Puncak Jaya (2011), Masyw Vinsona (2012) i Mount Everest (2014)[43]. Należy do Klubu Wysokogórskiego w Poznaniu. Był członkiem komitetu organizacyjnego Narodowej Zimowej Wyprawy na K2 w 2017/18[44].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Die Staatshaftung für legislatives Unrecht in Deutschland. Eine rechtsgeschichtliche, rechtsdogmatische und rechtsvergleichende Untersuchung, Nomos Verlagsgesellschaft, Baden-Baden 2005.
  • Pozaumowna odpowiedzialność odszkodowawcza Wspólnoty Europejskiej za akty normatywne, Wydawnictwo Instytutu Zachodniego, Poznań 2005.
  • Prawnicy w poznańskich korporacjach akademickich w latach 1920–1939, „Kronika Miasta Poznania” nr 3/2008, s. 151–166.
  • Karol Marian Pospieszalski (11 IX 1909 – 19 II 2007), „Kwartalnik Historyczny” nr 1/2008, s. 157–160.
  • Odpowiedzialność odszkodowawcza za działania ustawodawcy. Kształtowanie się koncepcji i instytucji na tle reguł ogólnych odpowiedzialności państwa do połowy XX wieku, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2011.
  • Noch ist Polen nicht verloren – die polnischen Studentenverbindungen 1816–2011, „Acta Studentica. Österreichische Zeitschrift für Studentengeschichte” nr 176/2011, s. 8–15.
  • Problemy z pojęciem normatywności tekstu prawnego. Uwagi po lekturze pracy M.E. Stefaniuk „Preambuła aktu normatywnego w doktrynie oraz w procesie stanowienia i stosowania polskiego prawa w latach 1989–2007” (z Maurycym Zajęckim), „RPEiS” nr 2/2012, s. 193–306.
  • Dopuszczalny zakres regulacji sztucznej prokreacji w świetle Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (z Pawłem Łąckim), „Przegląd Sejmowy” nr 5/2013, s. 51–73.
  • Radykalne uproszczenie prawa podatkowego w ujęciu Paula Kirchhofa, „RPEiS” nr 1/2014, s. 91–104.
  • Status nasciturusa w orzecznictwie organów Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (z Pawłem Łąckim), „Państwo i Prawo” nr 3/2016, s. 21–37.
  • O normatywności, redundantności i zbędności przepisów prawnych (z Maurycym Zajęckim), „Przegląd Sejmowy” nr 5/2017, s. 125–141.
  • Kierunki nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle ustawy z 7 kwietnia 2017 r. (z Joanną Wegner-Kowalską), „Studia Prawno-Ekonomiczne” nr 110/2019, s. 187–207.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Bartłomiej P. Wróblewski: Curriculum vitae. amu.edu.pl. [dostęp 2015-11-01].
  2. a b Dr Bartłomiej Piotr Wróblewski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-11-01].
  3. a b c d Biogram. bartlomiejwroblewski.pl. [dostęp 2020-08-30].
  4. Bartłomiej Wróblewski: Historia. archiwumkorporacyjne.pl, 12 września 2007. [dostęp 2015-11-01].
  5. Bartłomiej Wróblewski: Muzeum Korporacyjne. archiwumkorporacyjne.pl, 12 września 2007. [dostęp 2015-11-01].
  6. Bartłomiej Wróblewski: Tablice pamiątkowe. archiwumkorporacyjne.pl, 12 lipca 2008. [dostęp 2020-08-30].
  7. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2014-07-20].
  8. Rada Polityczna Prawa i Sprawiedliwości powołała Radę Programową. pis.org.pl, 15 lutego 2014. [dostęp 2015-11-01].
  9. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-12-16].
  10. Bartłomiej Wróblewski pełnomocnikiem PiS w powiecie poznańskim. gloswielkopolski.pl, 22 marca 2015. [dostęp 2015-11-01].
  11. Paulina Jęczmionka-Majchrzak: Poznań: Tadeusz Dziuba nowym-starym prezesem PiS w okręgu. gloswielkopolski.pl, 26 listopada 2016. [dostęp 2016-12-03].
  12. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-11-01].
  13. a b Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2020-08-02].
  14. Dudapomoc po poznańsku. naszdziennik.pl, 13 kwietnia 2016. [dostęp 2020-07-29].
  15. Prawnik za uśmiech. naszdziennik.pl, 14 stycznia 2017. [dostęp 2020-07-29].
  16. Przebieg procesu legislacyjnego: Druk nr 1868: Przedstawiony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy o zmianie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej oraz niektórych innych ustaw. sejm.gov.pl. [dostęp 2020-08-02].
  17. Aborcja eugeniczna do Trybunału Konstytucyjnego!. gosc.pl, 2 listopada 2017. [dostęp 2017-11-05].
  18. Drastyczna grafika Strajku Kobiet z politykiem PiS. „Ile dzieci z bezmózgowiem urodziłeś pośle Wróblewski”?. natemat.pl, 3 listopada 2017. [dostęp 2017-11-05].
  19. „Wygrani i przegrani”. bartlomiejwroblewski.pl, 6 listopada 2015. [dostęp 2020-08-30].
  20. Wpadki i „transfery”, czyli dwa lata wielkopolskich posłów w Sejmie. gloswielkopolski.pl, 3 listopada 2017. [dostęp 2020-07-29].
  21. Anna Kozińska: Ranking najbardziej wpływowych prawników. Na czele Jarosław Kaczyński. wp.pl, 30 stycznia 2018. [dostęp 2020-07-29].
  22. Ranking DGP: 50 najbardziej wpływowych prawników 2018. gazetaprawna.pl, 29 stycznia 2019. [dostęp 2020-08-30].
  23. O Fundacji. medycynamisjach.org. [dostęp 2020-08-10].
  24. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  25. a b Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2021-07-27].
  26. Bartłomiej Wróblewski. facebook.com. [dostęp 2020-07-29].
  27. Parlamentarny Zespół Tradycji i Pamięci Żołnierzy Wyklętych. sejm.gov.pl. [dostęp 2020-09-14].
  28. Bartłomiej Wróblewski: Upamiętnienie rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego. bartlomiejwroblewski.pl, 4 listopada 2016. [dostęp 2020-09-14].
  29. Sejm uczcił kolejną rocznicę Powstania Wielkopolskiego. epoznan.pl, 16 grudnia 2016. [dostęp 2020-09-14].
  30. Sejm przyjął uchwałę ws. uczczenia pamięci generała Dowbor-Muśnickiego. dzieje.pl, 24 listopada 2017. [dostęp 2020-09-14].
  31. Bartłomiej Wróblewski: Uchwała ws. 150. rocznicy powstania Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. bartlomiejwroblewski.pl, 26 stycznia 2017. [dostęp 2020-09-14].
  32. Sejm upamiętnił 160 rocznicę powstania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. wgospodarce.pl, 24 lutego 2017. [dostęp 2020-09-14].
  33. Wielkopolscy konspiratorzy uhonorowani przez Sejm. tenpoznan.pl, 16 maja 2020. [dostęp 2020-09-14].
  34. Do TK znów wpłynął wniosek ws. aborcji eugenicznej. tysol.pl, 23 grudnia 2019. [dostęp 2021-03-25].
  35. Sebastian Klauziński, Dominika Sitnicka: To oni chcą całkowitego zakazu aborcji. Publikujemy nazwiska posłów, którzy poparli wniosek do TK. OKO.press, 19 października 2020. [dostęp 2021-03-25].
  36. Jarosław Kaczyński zdecydował o zawieszeniu 14 posłów partii. onet.pl, 18 września 2020. [dostęp 2020-09-18].
  37. PiS zdecydowało o przywróceniu w prawach członka partii 13 z 15 zawieszonych posłów. Wśród nich nie ma Ardanowskiego i Kołakowskiego. wpolityce.pl, 17 listopada 2020. [dostęp 2020-11-17].
  38. Edyta Bieńczak: Bartłomiej Wróblewski oficjalnie kandydatem na RPO. Opozycja nazywa go „fanatykiem”. rmf24.pl, 15 marca 2021. [dostęp 2021-03-15].
  39. Bartłomiej Wróblewski wybrany przez Sejm na Rzecznika Praw Obywatelskich. Ostatni głos należy do Senatu. gazeta.pl, 15 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-15].
  40. Bartłomiej Wróblewski nie zostanie nowym RPO. Kandydatura posła PiS przepadła w Senacie. TOK FM, 13 maja 2021. [dostęp 2021-05-13].
  41. Bartłomiej Wróblewski: Ślub posła PiS w poznańskiej katedrze. gloswielkopolski.pl, 8 lipca 2017. [dostęp 2017-08-10].
  42. Dr Bartłomiej Wróblewski zdobył Koronę Ziemi. swps.pl, 25 maja 2014. [dostęp 2014-07-20].
  43. 7 szczytów – Korona Ziemi. 7szczytow.pl. [dostęp 2015-11-01].
  44. O mnie. Bartłomiej Wróblewski. [dostęp 2018-12-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]