Bartniki (powiat milicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bartniki
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat milicki
Gmina Milicz
Liczba ludności (III 2011) 310[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Tablice rejestracyjne DMI
SIMC 0877602
Położenie na mapie gminy Milicz
Mapa lokalizacyjna gminy Milicz
Bartniki
Bartniki
Położenie na mapie powiatu milickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu milickiego
Bartniki
Bartniki
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Bartniki
Bartniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bartniki
Bartniki
Ziemia51°33′42″N 17°33′03″E/51,561667 17,550833

Bartnikiwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Położenie i demografia[edytuj]

Graniczy z wioskami z południowej Wielkopolski. Zamieszkuje ją, według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) 310 mieszkańców[1]. Wieś poniemiecka, większość domów zbudowana w okresie przedwojennym. W pobliżu znajduje się Park Krajobrazowy Doliny Baryczy i akweny stawów milickich, gdzie można zaobserwować największą różnorodność ptactwa wodnego i lądowego. Mieszkańcy utrzymują się głównie z hodowli trzody chlewnej i bydła. W pobliżu wsi przepływa rzeka Barycz i niemająca dziś odpływu rzeka Kuroch.

Nazwa[edytuj]

Według Heinricha Adamy'ego nazwa pochodzi od staropolskiej nazwy zbieracza miodu - "bartnika"[2]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najwcześniej zanotowaną nazwę miejscowości Bartnik podając jej znaczenie "Binenwartersitz" czyli po polsku "Miejsce pszczelarzy"[2]. Pierwotna nazwa została później przez Niemców zgermanizowana na Bartnig i utraciła swoje znaczenie[2].

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 11.

Zobacz też[edytuj]