Bartodzieje (ludność służebna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy rodzaju ludności służebnej. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Bartodzieje (łac. mellifices) – kategoria ludności służebnej w Polsce w XXIII wieku, trudniąca się bartnictwem. Zobowiązana była do dostarczania władzom zwierzchnim określonej ilości miodu rocznie. Poświadczona źródłowo w XIIXIII wieku. Śladem jej istnienia są w toponomastyce nazwy miejscowe Bartodzieje.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]