Bartosz Arłukowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bartosz Arłukowicz
Bartosz Arłukowicz 25.jpg
Bartosz Arłukowicz (2011)
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1971
Resko
Minister zdrowia
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 18 listopada 2011
Poprzednik Ewa Kopacz
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Odznaczenia
Order Uśmiechu
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Bartosz Arłukowicz przemawiający podczas 4. posiedzenia Senatu RP VIII kadencji

Bartosz Adam Arłukowicz (ur. 30 grudnia 1971 w Resku) – polski polityk, lekarz pediatra, nauczyciel akademicki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, kawaler Orderu Uśmiechu (2006), sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w 2011, poseł na Sejm VI i VII kadencji, od 18 listopada 2011 minister zdrowia w drugim rządzie Donalda Tuska.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Darłowie, a następnie studia na Wydziale Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. Uzyskał specjalizację II stopnia z pediatrii. Otrzymał dyplom MBA w Uniwersytecie Szczecińskim. Zdał egzamin państwowy na członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa.

W latach 1996–1997 odbył staż w szczecińskim Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym nr 2, pracował jako lekarz w Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego. Od czasu ukończenia studiów zatrudniony w Klinice Chorób Dzieci Pomorskiej Akademii Medycznej. Od 1999 prowadził także prywatną praktykę lekarską, którą zawiesił w maju 2011[1].

W 2002 uzyskał mandat radnego Szczecina, startując z listy koalicji Sojusz Lewicy Demokratycznej – Unia Pracy[2] jako bezpartyjny kandydat rekomendowany przez SLD[3]. Przewodniczył Komisji Zdrowia i Pomocy Społecznej. W 2004 przystąpił do Socjaldemokracji Polskiej, z której kandydował bezskutecznie do Sejmu w wyborach parlamentarnych w 2005. Pełnił funkcję przewodniczącego SDPL w województwie zachodniopomorskim. Podczas wyborów samorządowych w 2006 był szefem sztabu wyborczego Jacka Piechoty, kandydata LiD na stanowisko prezydenta Szczecina.

W wyborach parlamentarnych z 21 października 2007 kandydował z 3. miejsca listy LiD w okręgu szczecińskim. Uzyskał mandat poselski z drugim wynikiem, zdobywając 21 543 głosów. W kwietniu 2008 wstąpił do Koła Poselskiego SDPL-Nowa Lewica. W grudniu tego samego roku odszedł z partii i z koła wraz z dwoma innymi posłami, motywując to polityką SDPL ukierunkowaną, ich zdaniem, przeciwko SLD. W marcu 2009 został członkiem klubu poselskiego Lewica (we wrześniu 2010 przekształconego w KP SLD). W czerwcu 2009 złożył deklarację wstąpienia do Unii Pracy[4], jednak w przeciwieństwie do przewodniczącego UP twierdzi, że ostatecznie nie został członkiem tej partii[5].

6 listopada 2009 został wiceprzewodniczącym sejmowej komisji ds. zbadania procesu legislacyjnego ustawy o grach i zakładach wzajemnych[6], której prace trwały do sierpnia 2010.

10 maja 2011 został powołany przez premiera Donalda Tuska na stanowiska sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnomocnika premiera ds. przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu[7]. Następnie przeszedł do klubu parlamentarnego Platformy Obywatelskiej.

W 2011 kandydował w wyborach parlamentarnych z 1. miejsca na liście komitetu wyborczego Platformy Obywatelskiej w okręgu wyborczym nr 41 w Szczecinie i uzyskał mandat poselski. Oddano na niego 101 746 głosów (najwięcej w okręgu)[8].

17 listopada 2011 premier Donald Tusk poinformował o zaproponowaniu mu objęcia funkcji ministra zdrowia. Następnego dnia Bartosz Arłukowicz został zaprzysiężony na ten urząd. Wiosną 2013 wstąpił do PO.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Zygmunta i Danuty Arłukowiczów. W 2001 był uczestnikiem (i zwycięzcą) drugiej edycji programu telewizyjnego Agent. W 2006 otrzymał Order Uśmiechu, jest także laureatem nagrody "Brzdąc" za pomoc dzieciom w Szczecinie.

Przypisy

  1. Oświadczenie o stanie majątkowym złożone wg stanu na 31 grudnia 2012 r.. kprm.gov.pl. [dostęp 10 grudnia 2013].
  2. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 12 października 2011].
  3. Jolanta Kowalewska: Arłukowicz: Zajmę się też gospodarką. gazeta.pl, 4 listopada 2007. [dostęp 12 października 2011].
  4. Arłukowicz członkiem Unii Pracy?. tvp.info, 10 maja 2011. [dostęp 12 października 2011].
  5. Arłukowicz: Muszę budować projekt, który wyklucza powrót Kaczyńskiego do władzy. polskatimes.pl, 12 maja 2011. [dostęp 12 października 2011].
  6. Ruszyła komisja hazardowa. Wassermann przepadł. gazeta.pl, 6 listopada 2009. [dostęp 12 października 2011].
  7. Arłukowicz przyjął zaproszenie do rządu Tuska. dziennik.pl, 10 maja 2011. [dostęp 12 października 2011].
  8. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 12 października 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]