Barzowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barzowice
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

sławieński

Gmina

Darłowo

Liczba ludności (2011)

272

Strefa numeracyjna

94

Tablice rejestracyjne

ZSL

SIMC

0305219

Położenie na mapie gminy wiejskiej Darłowo
Mapa konturowa gminy wiejskiej Darłowo, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Barzowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Barzowice”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Barzowice”
Położenie na mapie powiatu sławieńskiego
Mapa konturowa powiatu sławieńskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Barzowice”
Ziemia54°28′50″N 16°30′27″E/54,480556 16,507500
Barzowice - Świetlica
Barzowice - RKoN
Barzowice - widok od Wicia
Barzowice - widok od Rusinowa
Wiatraki w Barzowicach
Barzowice - Centrum Wsi

Barzowice (do 1945 niem. Barzwitz) – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Darłowo. W okolicy Barzowic znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko słowiańskie.

Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś miała 272 stałych mieszkańców[1].

W okolicy tej wsi znajduje się Góra Barzowicka o wysokości 72 m n.p.m.[2].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie koszalińskim.

Nazwa miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Przed 1945 r. Barzowice nazywały się Barzwitz, a wcześniej Barciz. Nazwę można wiązać od XIV wieku z rodziną rycerską Barthewitz lub Bartowitz. Nie ma jednak pewności, czy to wieś przyjęła nazwę od tego nazwiska czy też odwrotnie.

Historia miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Na początku wieś była położona wokół kościoła, później jednak rozszerzyła się do wsi pastwiskowej z szerokim uprawnym pastwiskiem. Centralna część miejscowości z kościołem i szkołą leży w jej południowej części, na lokalnym wyniesieniu terenu.

W 1784 r. Barzowice miały: 1 kaznodzieję, 1 zakrystiana, 1 sołtysa, 20 chłopów, 1 kowala, 1 dom kaznodziejski i 1 chatę pastucha. Liczby mieszkańców wsi wynosiła w latach: 1818 r. – 354, 1864 r. – 629, 1885 r. – 587, 1905 r. – 546, 1925 r. – 575, 1939 r. – 472.

Przed 1945 r. Barzowice należały do okręgu urzędowego Palczewice i do zasięgu sądu okręgowego Darłowo w powiecie ziemskim Sławno. Rosyjskie oddziały wmaszerowały tu 7 marca 1945 r. w ramach „wyzwolenia” tamtejszych terenów. Już od połowy 1945 r. został ustanowiony Pomorzanom polski zarząd i Polacy zostali osiedleni w Barzowicach z obszaru na wschód od linii Curzona. Bydło zostało skonfiskowane. Miejscowość otrzymała polską nazwę Barzowice pod koniec 1945 roku.

W 1857 r. urodził się tu niemiecki językoznawca Carl Meinhof, syn tutejszego pastora[3].

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Barzowice - Darpol

Parafia[edytuj | edytuj kod]

Do 1945 r. do parafii Barzowice należały miejscowości: Barzowice, Dzierżęcin, Drozdowo, Karsino, Wicie i Sulimice.

Parafia ta należała do diecezji pomorskiej kościoła ewangelicko-augsburskiego. W 1940 r. liczyła 1278 członków.

Remiza w Barzowicach

Barzowice dzisiaj należą do parafii Koszalin (Koszalin) w diecezji Pomorskiej, w polskim kościele ewangelicko-augsburskim.

Kościół parafialny[edytuj | edytuj kod]

Gotycki kościół z wieżą z dachem namiotowym od strony zachodniej pochodzi z XV/XVI wieku[4]. Budowla posadowiona jest na cokole z kamienia polnego w cegłach z regularnymi przyporami[5].

Na ołtarzu widać figury świętych: Piotra i Pawła. Chrzcielnica z mosiądzu pochodzi z 1645 r., ozdobiona jest scenami ze Zwiastowania Najświętszej Marii Panny. Organy z 1912 roku zbudowane przez organmistrza Barnima Grüneberg'a ze Szczecina.

Koło kościoła jest cmentarz ogrodzony murem z kamienia polnego.

Pastorzy protestanccy do 1945 roku[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacob Küttner (to on wprowadził do Barzowic protestantyzm)
  2. Paul Wiegmann, 1560–1611
  3. Matthäus Tietze (Titius), 1611–1636
  4. Johann Boye, 1636–1676
  5. Philipp Palow, 1668–1690
  6. Johannes Roth, 1690–1692
  7. Joachim Andreas Wagner, 1692–1711
  8. Nikolaus Gabriel Polemann, 1713–1731
  9. Jakob Gottlieb Meyer, 1732–1740
  10. Johann Christian Böhm, 1741–1742
  11. Johann Gottfried Laeunen, 1743–1777
  12. Georg Friedrich Andreä, 1777–1804
  13. Samuel Christian Dreist, 1805–1839
  14. Friedrich Meinhof, 1842–1881
  15. Ernst Friedrich Robert Schönberg, 1882–1901
  16. Konrad Kob, 1902–1927
  17. Herbert Plesch, 1927–1936
  18. Franz Birken, 1936–1945

25 stycznia 1968 została erygowana parafia. Matki Bożej Częstochowskiej w Starym Krakowie, tutejsza świątynia pod wezwaniem Świętego Franciszka z Asyżu pełniła funkcje filialną. Od 20 listopada 1988 tutejszy kościół stał się kościołem parafialnym.

Księża Rzymsko-katolicy od 1945

  1. ks. Józef Mastaj 1953-1965
  2. ks. Kazimierz Anuszkiewicz 1965-1973
  3. ks. Jan Wicha 1973-1975
  4. ks. Wacław Sznura 1975-1986
  5. ks. Roman Więcławik 1986-1987
  6. ks. Jan Guga 1987-2006
  7. ks. Mirosław Kosior 2006 -

Szkoła[edytuj | edytuj kod]

W 1611 r. pierwszym nauczycielem i zakrystianem był Jürgen Lange. Miał wolne mieszkanie w domu z ogrodem, gdzie uczył.

Ostatnimi nauczycielem przed wojną byli Otto Parlow i Berta Kanies.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Barzowice w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2019-11-29] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 104, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  3. Jan Sroka: Carl Friedrich Micahel Meinhof (1857-1944). W: Znani i Nieznani Mieszkańcy Powiatu Sławieńskiego. Sławno: Fundacja „Dziedzictwo”; Wydawnictwo „Margraf”, 2015, s. 21-22. ISBN 978-83-61603-84-9. [dostęp 2020-03-05].
  4. Czesław Piskorski (opracowanie): Okolice Słupska. Mapa turystyczna. Warszawa – Wrocław: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1982.
  5. Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 196, ISBN 978-83-7495-133-3.