Barzta (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barzta POL COA.svg

Barzta (Barżta) – polski herb szlachecki, nadany w Królestwie Polskim.

Opis herbu[edytuj kod]

W polu czerwonym obramowanym złotem i obitym złotymi ćwiekami miecz na ukos ostrzem w dół ku lewej stronie i klucz zębem na dół. W miejscu ich skrzyżowania zielony wieniec laurowy. Nad tarczą korona szlachecka. W klejnocie trzy pióra strusie. Spoza tarczy zwieszają się po 3 chorągwie z każdej strony, skrajne błękitne, środkowe czerwone ze złotymi frędzlami.

Historia herbu[edytuj kod]

Herb nadany wraz z nobilitacją prezydentowi Płocka Janowi Betcherowi 8 lutego 1820 roku[1].

Herbowni[edytuj kod]

Betcher.

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. Warszawa: Główny skład Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897. T.2 str.16

Bibliografia[edytuj kod]