Basen Środkowoindyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Basen Środkowoindyjski[1] − największy basen oceaniczny Oceanu Indyjskiego, położony w jego centralnej części. Ograniczony Grzbietem Malediwskim od zachodu, Grzbietem Środkowoindyjskim od południa oraz Grzbietem Wschodnioindyjskim od wschodu, a także od północy stokiem kontynentalnym cokołu kontynentalnego Azji Południowej. Jego średnia głębokość waha się od 3500 do 5500 m. Dno obniża się w kierunku południowym − maksymalna głębokość wynosi 6639 m[2].

Ukształtowanie dna jest mocno urozmaicone − w środkowej części basenu znajduje się podwodna Góra Nikitina (847 m głębokości), w zachodniej części basenu znajduje się rów oceaniczny Czagos (do 5431 m głębokości), a na południu występują liczne strefy rozłamu Grzbietu Środkowoindyjskiego. W północnej części basenu − w Zatoce Bengalskiej − występuje wielki stożek napływowy Gangesu, natomiast na południe od Cejlonu usytuowana jest rozległa równina abisalna (od 4000 do 4500 m głębokości)[2][3].

Przypisy

  1. Morza i Oceany (pol.). W: pod red. Macieja Zycha [on-line]. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. [dostęp 26 października 2017].
  2. a b M. Frydrych, S. Kobojek, Z. Rdzany: Geografia Świata. Warszawa: Wydawnictwo SBM, 2016, s. 383. ISBN 987-838-059-086-1. (pol.)
  3. Środkowoindyjski, Basen (pol.). PWN. [dostęp 26 października 2017].