Basinet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hełmy: łebka (po lewej) i basinet
Basinet z zasłoną twarzy

Basinet (ang. bascinet, fr. bassinet) – typ zachodnioeuropejskiego hełmu otwartego, wczesna łebka gotycka. Używany od XIII wieku, tj. od średniowiecza. Posiadał dzwon w kształcie płaskiej stalowej miski z umocowanym na jego krawędzi kolczym kołnierzem. Basinet upowszechnił się w XIV wieku, wówczas uległ wydłużeniu ku dołowi, by chronić twarz i kark. W takiej formie był zakładany pod hełm garnczkowy. Z biegiem czasu basinet został zaopatrzony w ruchomy nosal. W trakcie dalszej ewolucji w drugiej połowie XVI wieku uległ rozbudowie w wersję hełmu z zasłoną twarzy (hełm zamknięty)[1], początkowo na jednym zawiasie czołowym, później dwóch skroniowych, co czyniło z niego przyłbicę starszego typu. Na początku XV w. zaczęto dodatkowo wzmacniać kołnierz elementami płytowymi, które z czasem zastąpiły elementy kolcze. W tej formie wyewoluował w znacznie nowocześniejszy armet, który zastąpił go na polach bitew, obok salady.[potrzebny przypis]

Jeden z najpopularniejszych hełmów rycerskich końca XIV i początku XV wieku[2].

Przypisy

  1. Włodzimierz Kwaśniewicz Encyklopedia dawnej broni i uzbrojenia ochronnego, wyd. 2017, s. 47
  2. Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski: Słownik uzbrojenia historycznego. Warszawa: PWN, 2010, s. 120. ISBN 978-83-01-16260-3.