Baszta Kotwiczników

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Baszta Kotwiczników
Obiekt zabytkowy nr rej. 262 z 29 lutego 1968[1]
Ilustracja
widoczny zrekonstruowany narożnik południowo-zachodni
Państwo  Polska
Miejscowość POL Gdańsk COA.svg Gdańsk
Adres ul. Kotwiczników
Styl architektoniczny gotyk / renesans
Kondygnacje 5[2]
Powierzchnia użytkowa około 300[2]
Ukończenie budowy początek XV wieku
Zniszczono 1945
Odbudowano 1968-1969
Właściciel Skarb Państwa[2]
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Baszta Kotwiczników
Baszta Kotwiczników
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Baszta Kotwiczników
Baszta Kotwiczników
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Baszta Kotwiczników
Baszta Kotwiczników
Ziemia54°20′47,32″N 18°39′16,74″E/54,346478 18,654650

Baszta Kotwiczników (niem. Ankerschmiedeturm[3]) – zabytkowa baszta warowna w Gdańsku, znajdująca się w Głównym Mieście nad Starą Motławą, w pobliżu Podwala Przedmiejskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Baszta Kotwiczników, ok. 1900

Została wzniesiona na planie kwadratu w 1361 r., w celu dodatkowej ochrony flankującej ówczesnych południowych obwarowań Gdańska i dawnych terenów stoczniowych (przy dzisiejszej ulicy Lastadia).

Po przesunięciu zewnętrznego pasa gdańskich obwarowań utraciła swoje dotychczasowe znaczenie militarne. Paulus van der Horne dokonał w latach 1570-1575 przebudowy obiektu (podwyższając nieznacznie zadaszenie) na więzienie miejskie dla szczególnie groźnych przestępców[4]. Od 1865 roku Baszta pełniła funkcję głównego aresztu policyjnego Głównego Miasta[5]. Podczas II wojny światowej baszta uległa prawie całkowitemu zniszczeniu; straciła dach, wszystkie stropy wewnętrzne i cały narożnik południowo-zachodni[2]. Obiekt został zrekonstruowany w latach 1968-1969[4].

W roku 1975 baszta została przekazana na siedzibę ówczesnego Biura Badań i Dokumentacji Zabytków województwa gdańskiego i spełniała swą funkcję jako siedziba służb konserwatorskich.

W 2014 baszta została wynajęta na cele związane z działaniem organizacji prowadzącej redakcje miesięczników: Przegląd Polityczny oraz polsko-niemieckiego Dialog[6].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]