Batalion ON „Żnin”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żniński Batalion Obrony Narodowej (Batalion ON "Żnin") – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Batalion sformowany został wiosną 1939, w składzie Chełmińskiej Brygady ON, na podstawie etatu batalionu ON typ „S”.

Jednostką administracyjną i mobilizującą dla Żnińskiego batalionu ON był 62 pułk piechoty w Bydgoszczy.

W trakcie organizacji pododdziału zakładano, że wraz z wągrowieckim i bydgoskim batalionem ON utworzy Kujawską Brygadę ON. Dotychczasowa 3. kompania kcyńskiego batalionu ON stacjonująca w Żninie została włączona do Żnińskiego batalionu ON, jako 1 kompania.

W kampanii wrześniowej jednostka walczyła w składzie 26 Dywizji Piechoty, a od 10 września w składzie Zgrupowania płk. Stanisława Siudy (Poznańska Brygada ON).

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – mjr Stanisław Wultański
    • adiutant - ppor. Stanisław Kuczkowski
  • dowódca 1 kompanii km "Żnin" – por. Julian Soleżyński
    • dowódca 1 plutonu km - NN
    • dowódca 2 plutonu km - ppor. Alfons Joachimowski
    • dowódca 1 plutonu strzeleckiego - ppor. Henryk Kazimierz Lisiak
    • dowódca 2 plutonu strzeleckiego - ppor. Marian Ratajski
    • sierżant szef - st. sierż. Józef Marciniak
  • dowódca 2 kompanii km "Rogowo" – por. Czesław Pluciński
    • dowódca 1 plutonu km – ppor. Władysław Kokocha
    • dowódca 2 plutonu km - NN
    • dowódca 1 plutonu strzeleckiego – NN
    • dowódca 2 plutonu strzeleckiego - ppor. Leon Śniegocki
    • sierżant szef - NN
  • dowódca 3 kompanii km "Janowiec" – kpt. Jan Mikołajczak
    • dowódca 1 plutonu strzeleckiego – ppor. Walter August Wojciech Kurek
    • dowódca plutonu - ppor. Bronisław Samulski
    • dowódca plutonu – ppor. Henryk Woźniak
    • dowódca plutonu - plut. pchor. Marian Gabriel Grobelny (prawdopodobnie)
    • sierżant szef - NN

Uzbrojenie (faktyczne)

  • 18 ciężkich karabinów maszynowych[1]
  • 3 działka ppanc. 37 mm
  • 2 moździerze 81 mm[1]
  • 186 karabinów[1]
  • 264 karabinki[1]
  • 50 pistoletów[1]
  • 10 rakietnic

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Andrzej Konstankiewicz, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914-1939, Lublin: Wydaw. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2003, s. 248, ISBN 83-227-1944-2, OCLC 830495484.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]