Batalion ON „Jarocin”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion ON „Jarocin”
Koźmiński batalion ON
Jarociński batalion ON
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Koźmin Wielkopolski
Formacja Obrona Narodowa
Rodzaj wojsk piechota
Skład typ IV

Koźmiński Batalion Obrony Narodowej (batalion ON "Koźmin") - pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Jednostka sformowana została w maju 1939, w składzie Kaliskiej Brygady Obrony Narodowej, według etatu batalionu ON typ IV jako Jarociński Batalion ON (Batalion ON "Jarocin"). Początkowo dowództwo batalionu ulokowano w Jarocinie. Po zmianie dyslokacji pododdział przemianowany został na Koźmiński batalion ON. Jednostką administracyjną i mobilizującą dla batalionu był 70 pułk Piechoty Wielkopolskiej w Pleszewie.

Kampanię wrześniową rozpoczął w składzie Wielkopolskiej Brygady Kawalerii, broniąc odcinka "Nowe Miasto" razem z II batalionem 68 pułk Piechoty Wielkopolskiej oraz wspierającą je baterią z 14 Wielkopolskiego pułku artylerii lekkiej. 1 września podporządkowany został ppłk. dypl. Franciszkowi Junkerowi, dowódcy pułku ON, występującego także pod nazwą Zgrupowanie ON „Rudzica”.

Organizacja po zmianie dyslokacji i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca - kpt. Antoni Kostrzewa (komendant Obwodu WF i PW nr 70)
  • 1 kompania ON "Pleszew"
  • 2 kompania ON "Jarocin"
  • 3 kompania ON "Dobrzyca"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]