Batalion ON „Jarosław”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion ON „Jarosław”
Jarosławski batalion ON
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Jarosław
Formacja Obrona Narodowa
Rodzaj wojsk piechota
Podległość Podkarpacka Brygada ON
Skład typ I

Jarosławski Batalion Obrony Narodowej (batalion ON „Jarosław”) - pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Batalion został sformowany na podstawie zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 1135/Tjn. z 6 kwietnia 1938, w składzie Podkarpackiej Brygady ON, według etatu batalionu ON typu I.

Jednostką administracyjną i mobilizującą dla batalionu ON „Jarosław” był 39 pułk piechoty Strzelców Lwowskich w Jarosławiu

Latem 1939 zamierzano przeformować pododdział według etatu batalionu ON typu IV, lecz brak uzbrojenia nie pozwolił na realizację tego przedsięwzięcia.

W lipcu 1939 jednostka podporządkowana została dowódcy 3 Brygady Górskiej Strzelców i w jej składzie walczyła w kampanii wrześniowej. Mobilizacją alarmowa rozpoczęła się 27 sierpnia 1939.

Działania batalionu we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z instrukcją GISZ bataliony ON nie były przewidziane do działań samodzielnych i mogły być użyte tylko do walki krótkotrwałej. W związku z tym, zadaniem oddziału była osłona przełęczy karpackich na kierunku: Medzilaborce-Przełęcz Łupkowska-Radoszyce-Komańcza-Zagórz.

Ponieważ planowano przygotowanie obrony na Sanie, 8 września batalion przegrupował się w rejon Zarszyna w celu zablokowania drogi Sanok-Rymanów. Po opanowaniu Rymanowa przez oddziały niemieckiej 1 Dywizji Górskiej, batalion wycofał się do Krościenka. Po przełamaniu obrony batalionu Obrony Narodowej „Sanok” w Uhercach Mineralnych i batalionu Obrony Narodowej „Przemyśl” w Stefkowej oddział pościgowy „Geiger” z niemieckiej 1 Dywizji Górskiej zaatakował pozycje 1 kompanii i wdarł się do Krościenka. Batalion wycofał się pod Chyrów, by 11 września znaleźć się w rejonie Starego Sambora.

Dowództwo 3 Brygady Górskiej Strzelców przeprowadziło reorganizację rozbitych batalionów ON i 13 września kpt. Władysław Bochenek sformował II batalion, który wszedł w skład 3 pułku strzelców górskich mjr. Wacława Wawrzyńca Majchrowskiego. Wziął on udział w natarciu na Stary Sambor przeciwko niemieckiej 57 Dywizji Piechoty (15-17 września). Działania te trwały do wieczora 17 września, kiedy to zgrupowanie płk. Jana Stefana Kotowicza otrzymało zadanie utrzymania Turki. Zadanie to batalion wykonał i 19 września na Przełęczy Użockiej przekroczył granicę węgierską.

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna batalionu w marcu 1939 roku[1][2][a]:

  • dowódca batalionu – kpt. Władysław Bolesław Bochenek (*)[b]
  • dowódca 1 kompanii ON „Jarosław” – kpt. Stanisław Kubarski (*)[b]
  • dowódca 2 kompanii ON „Przeworsk” – kpt. adm. (piech.) Marcin Kosiński (*)[b]
  • dowódca 3 kompanii ON „Lubaczów” – kpt. adm. (piech.) Wincenty Stanisław Loster (*)[b]
Batalion walczył w składzie armii

Obsada personalna we wrześniu 1939[2]:

  • dowódca batalionu - kpt. Władysław Bolesław Bochenek
    • adiutant – por. rez. Henryk Wincenty Klimczyk
    • oficer gospodarczy - ppor. rez. […] Stec
    • lekarz - por. rez. lek. dr Władysław Michał Armeński
  • 1 kompania ON „Jarosław”
    • dowódca kompanii – ppor. kontr. Mieczysław Eugeniusz Szybkowski
      • dowódca I plutonu – ppor. rez, Wiesław Felicjan Porębski
      • dowódca II plutonu – ppor. rez. Czesław Bojarski
      • dowódca III plutonu – ppor. rez. Andrzej Błyszczak
  • 2 kompania ON „Przeworsk”
    • dowódca kompanii – kpt. Marcin Kosiński
      • dowódca I plutonu – por. rez. Seweryn Przedzimirski
      • dowódca II plutonu – ppor. rez. Józef Wiktor Sroka
      • dowódca III plutonu – ppor. rez. Władysław Pilipiec
  • 3 kompania ON „Lubaczów”
    • dowódca kompanii – kpt. Wincenty Loster
      • dowódca I plutonu – ppor.rez. Stanisław Łuczyński
      • dowódca II plutonu – ppor. rez. Józef Walenty Tuczyński
      • dowódca III plutonu – ppor. rez. Eugeniusz Siwak
      • szef kompanii – sierż. Romuald Sochajko

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[3].
  2. a b c d Gwiazdką oznaczono oficera, który pełnił jednoczenie więcej niż jedną funkcję[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Pindel, Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06301-X, OCLC 69279234.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Batalion ON „Jarosław”. Obrona Narodowa II RP 1937-1939. Serwis poświęcony formacjom Obrony Narodowej II RP i Przysposobienia Wojskowego Konnego. [dostęp 2018-08-20].