Batalion ON „Kępno”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion ON „Kępno”
Kępiński batalion ON
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Kępno
Formacja Obrona Narodowa
Rodzaj wojsk piechota
Skład typ IV
Kaliska ON
Obrona Narodowa w 1939

Kępiński Batalion Obrony Narodowej (batalion ON „Kępno”) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Batalion został sformowany w maju 1939 roku, w składzie Kaliskiej Brygady ON, według etatu batalionu ON typ IV. Jednostka została zorganizowana w oparciu o nowo utworzony 161 Obwód Przysposobienia Wojskowego. Batalion stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr VII: dowództwo i 1 kompania w Kępnie, 2 kompania w Bralinie, a 3 kompania w Rychtalu.

Jednostką administracyjną i mobilizującą dla Kościańskiego batalionu ON był 60 pułk piechoty w Ostrowie Wlkp.

Ponieważ batalion znalazł się w pasie działania Armii „Łódź”, został podporządkowany pod względem taktycznym, dowódcy 10 Dywizji Piechoty i w jej składzie walczył w kampanii wrześniowej[1].

Organizacja i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca batalionu – kpt. Romuald Antoni Ignacy Jüngst[2]
  • dowódca 1 kompanii ON „Kępno”
  • dowódca 2 kompanii ON „Bralin”
  • dowódca 3 kompanii ON „Rychtal”

Uzbrojenie (faktyczne)[edytuj | edytuj kod]

  • 6 ciężkich karabinów maszynowych[3]
  • 1 moździerz 81 mm[3]
  • 306 karabinów[3]
  • 324 karabinki[3]
  • 40 pistoletów (niepewne)[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pindel 1979 ↓, s. 224-226 autor opisując działania Kępińskiego batalionu ON opierał się na relacji pisemnej kpt. Romualda Jungst-Koralewskiego.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 62 sprostowano imiona i datę urodzenia z Roman Jüngst ur. 27 kwietnia 1896 roku na Romuald Antoni Ignacy Jüngst ur. 22 kwietnia 1896 roku.
  3. a b c d e Andrzej Konstankiewicz, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914-1939, Lublin: Wydaw. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2003, s. 248, ISBN 83-227-1944-2, OCLC 830495484.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]