Batalion ON „Opalenica”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion ON „Opalenica”
Opalenicki batalion ON
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Opalenica
Formacja Obrona Narodowa
Rodzaj wojsk piechota
Skład typ IV

Opalenicki Batalion Obrony Narodowej (batalion ON "Opalenica") - pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Batalion został sformowany wiosną 1939 roku, w składzie Poznańskiej Brygady ON, według etatu batalionu ON typ IV.

Jednostką administracyjną i mobilizującą dla Opalenickiego batalionu ON był 57 pułk piechoty w Poznaniu.

Od 11 lipca 1939 roku batalion, pod względem taktycznym, został podporządkowany dowódcy 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty. 24 sierpnia 1939 roku pododdział zajął stanowiska obronne wzdłuż linii jezior: Dębno-Bochenek-Lipno-Witobelskie-Dymaczewskie.

Kampanię wrześniową rozpoczął w składzie 14 DP, po czym został podporządkowany dowódcy improwizowanego pułku ON, ppłk dypl. Franciszkowi Junker. Oddział ten występował pod nazwą Zgrupowanie Obrony Narodowej "Rudzica" i wchodził w skład Zgrupowania płk. Stanisława Siudy.

Organizacja i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca batalionu - kpt. Leon Łagan
  • adiutant - ppor. rez. Rękosiewicz
  • dowódca kompanii ON "Opalenica"
  • dowódca kompanii ON "Nowy Tomyśl"
  • dowódca kompanii ON "Grodzisk"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]