Batalion ON „Opalenica”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Opalenicki Batalion Obrony Narodowej (Batalion ON "Opalenica") - pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Batalion został sformowany wiosną 1939 roku, w składzie Poznańskiej Brygady ON, według etatu batalionu ON typ IV.

Jednostką administracyjną i mobilizującą dla Opalenickiego Batalionu ON był 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej w Poznaniu.

Od 11 lipca 1939 roku batalion, pod względem taktycznym, został podporządkowany dowódcy 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty. 24 sierpnia 1939 roku pododdział zajął stanowiska obronne wzdłuż linii jezior: Dębno-Bochenek-Lipno-Witobelskie-Dymaczewskie.

Kampanię wrześniową rozpoczął w składzie 14 DP, po czym został podporządkowany dowódcy improwizowanego Pułku ON, ppłk dypl. Franciszkowi Junker. Oddział ten występował pod nazwą Zgrupowanie Obrony Narodowej "Rudzica" i wchodził w skład Zgrupowania płk Stanisława Siudy.

Organizacja i obsada personalna

  • dowódca batalionu - kpt. Leon Łagan
  • adiutant - ppor. rez. Rękosiewicz
  • dowódca Kompanii ON "Opalenica"
  • dowódca Kompanii ON "Nowy Tomyśl"
  • dowódca Kompanii ON "Grodzisk"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Böhm, Bataliony Obrony Narodowej w Wielkopolsce w latach 1936-1939 i ich rola w kampanii wrześniowej, Poznań 1996.
  • Kazimierz Pindel, Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06301-X, OCLC 69279234.