Batalion ON „Sambor”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion ON „Sambor”
Samborski batalion ON
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Sambor
Rogi
Formacja Obrona Narodowa
Rodzaj wojsk piechota
Podległość Podkarpacka Półbrygada ON.
Skład typ I
Podkarpacka Brygada ON
Obrona Narodowa w 1939

Samborski Batalion Obrony Narodowej (batalion ON „Sambor”) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

W kampanii wrześniowej baon walczył w składzie Grupy Operacyjnej „Jasło”, stanowiąc odwód jej dowódcy.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Batalion został sformowany w 1937, w Samborze, w składzie Podkarpackiej Półbrygady ON.

  • Dowództwo batalionu w Samborze
  • 1 kompania ON „Sambor”
  • 2 kompania ON „Turka”
  • 3 kompania ON „Drohobycz”

W maju 1939 pododdział przeformowany został na etat batalionu ON typ I. Równocześnie z jego składu wyłączono kompanię ON „Turka” i podporządkowano dowódcy Turczańskiego batalionu ON. W jej miejsce zorganizowano nową kompanię w Borysławiu.

Armia karpaty 1939.png

Jednostką administracyjną i mobilizującą dla Samborskiego batalionu ON był 6 pułk Strzelców Podhalańskich w Samborze.

Działania batalionu we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

Batalion wszedł w skład 3 Brygady Górskiej. 1 września w rejonie Iwonicz – Rogi stanowił odwód Grupy Operacyjnej „Jasło”. 4 września transportem kolejowym został skierowany do Nowego Sącza i dalej marszem pieszym do Biegonic w celu wzmocnienia obrony na Popradzie. W nocy z 5 na 6 września wycofany przez Grybów do Ropy, przechodząc do odwodu brygady. Około północy 8 września batalion otrzymał rozkaz odejścia w kierunku na Krosno; o godz. W godzinach wieczornych 8 września batalion wraz z baonami ON „Gorlice” i „Nowy Sącz” został zaskoczony i rozbity przez niemiecki oddział zmotoryzowany „Lang” z 1 DG w rejonie Krościenka Wyżnego. Resztki batalionów wycofały się na Sanok i Brzozów[1].

Organizacja i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna batalionu w marcu 1939 roku[2][1][a]:

  • dowódca batalionu – mjr Marian Wincenty Suda (*)[b]
  • dowódca 1 kompanii ON „Sambor” – kpt. Burtowy Tadeusz Roman (*)[b]
  • dowódca 2 kompanii ON „Drohobycz” – kpt. Rudnicki Maciej (*)[b]
  • dowódca 3 kompanii ON „Turka” – kpt. piech. Szczepaniak Antoni (*)[b]
  • dowódca 4 kompanii ON „Borysław” – vacat
Organizacja wojenna batalionu
  • dowódca – mjr Marian Wincenty Suda
  • dowódca plutonu karabinów maszynowych – ppor. rez. inż. Jan Franciszek Mazaraki
  • dowódca 1 kompanii ON „Sambor” – kpt. Tadeusz Roman Burtowy[1]
    • dowódca I plutonu – NN
    • dowódca II plutonu – ppor. rez. Jakub Stanisław Hektor
    • dowódca III plutonu – NN
  • dowódca 2 kompanii ON „Drohobycz” – kpt. Maciej Rudnicki[1]
    • dowódca I plutonu – ppor. rez. Kazimierz Chudzian
    • dowódca II plutonu – ppor. rez. Władysław Czarnecki
    • dowódca III plutonu – ppor. rez. Czesław Gintler
  • dowódca 3 kompanii ON „Borysław” – por. Wojciech Kruczyński[1]
    • dowódca I plutonu – NN
    • dowódca II plutonu – NN
    • dowódca III plutonu – ppor. rez. Bolesław Stanisław Kozielec

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[3].
  2. a b c d Gwiazdką oznaczono oficera, który pełnił jednoczenie więcej niż jedną funkcję[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Pindel: Obrona Narodowa 1937-1939. Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Batalion ON „Sambor”. Obrona Narodowa II RP 1937-1939. Serwis poświęcony formacjom Obrony Narodowej II RP i Przysposobienia Wojskowego Konnego. [dostęp 2018-08-20].