Bawełniak szczeciniasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bawełniak szczeciniasty
Sigmodon hispidus[1]
Say i Ord, 1825
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina chomikowate
Podrodzina bawełniaki
Rodzaj bawełniak
Gatunek bawełniak szczeciniasty
Synonimy
  • S. alfredi Goldman and M. C. Gardner, 1947
  • S. berlandieri Baird, 1855
  • S. confinis Goldman, 1918
  • S. eremicus Mearns, 1897
  • S. exsputus G. M. Allen, 1920
  • S. floridanus A. H. Howell, 1943
  • S. insulicola A. H. Howell, 1943
  • S. komareki M. C. Gardner, 1948
  • S. littoralis Chapman, 1889
  • S. pallidus Mearns, 1897
  • S. solus Hall, 1951
  • S. spadicipygus Bangs, 1898
  • S. texianus (Audubon and Bachman, 1853)
  • S. virginianus M. C. Gardner, 1946
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Bawełniak szczecinasty[3], dawniej bawełniak[4] (Sigmodon hispidus) – gryzoń z rodziny chomikowatych[5], występuje na terenie Ameryki Południowej, Ameryki Środkowej i w południowej części Ameryce Północnej[4].

Nazwa zwyczajowa
W polskiej literaturze zoologicznej dla oznaczenia gatunku Sigmodon hispidus używana była nazwa „bawełniak” [4]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi temu przypisano oznaczenie bawełniak szczeciniasty, rezerwując nazwę „bawełniak” dla rodzaju Sigmodon[3].
Wygląd
Długość tułowia wraz z głową od 12 do 20 cm, ogon o długi 8 do 17 cm. Ubarwienie futerka w części grzbietowej szare, od spodu przechodzące w jasne. Ogon pokryty drobnymi łuskami, słabo owłosiony[4].
Warunki życiowe
Bawełniak szczecinasty prowadzi nocny tryb życia. Żyje około jednego roku zamieszkując tereny pól i zarośli. Na żerowisko wychodzi w nocy, jest wszystkożerny i wyrządza wiele szkód w uprawach, szczególnie na plantacji uprawy trzciny cukrowej[4].
Rozród
Po ciąży trwającej 27 dni w miocie samica rodzi 5-6 młodych[4].
Ekologia
Bawełniak szczecinasty jest wszystkożerny, najchętniej jednak zjada pokarmy roślinne[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sigmodon hispidus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Sigmodon hispidus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c d e f g Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Sigmodon hispidus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 27 listopada 2015]