Bazylika św. Jakuba w Straubing

Bazylika św. Jakuba
Basilika St. Jakob
	kościół parafialny, bazylika mniejsza
	; Widok z południowego wschodu
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Bawaria
Miejscowość	Straubing
Adres	Pfarrplatz 11 A, 94315 Straubing
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Diecezja	Ratyzbony
Bazylika mniejsza; • nadający tytuł	od 9 marca 1989; Jan Paweł II
Wezwanie	św. Jakuba Większego, św. Tyburcjusza
Historia
Data rozpoczęcia budowy	ok. 1400
Ważniejsze przebudowy	XVII wiek, XVIII wiek, XIX wiek
Dane świątyni
Styl	gotyk
Architekt	Hans von Burghausen(inne języki)
Wieża kościelna; • liczba wież; • wysokość wież	; 1; 89,5 m
Liczba naw	3
	Położenie na mapie Bawarii Bazylika św. Jakuba
	Położenie na mapie Niemiec Bazylika św. Jakuba
	48°52′57″N 12°34′05″E/48,882500 12,568056
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Bazylika św. Jakuba (niem. Basilika St. Jakob) – gotycka świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckim mieście Straubing.

Historia

Budowę kościoła rozpoczęto około 1400 roku^[1] wg projektu Hansa von Burghausena(inne języki)^[2]. Na początku XVI wieku świątynia przeszła w ręce luteran. W 1558 roku, na mocy pokoju augsburskiego, bawarski książę Albrecht V, chcąc skłonić mieszkańców miasta do powrotu do katolicyzmu, wysłał tu kaznodzieję Piotra Kanizjusza oraz przeniósł tu kapitułę kanoników z Pfaffenmünster(inne języki), wynosząc tym samym świątynię do godności kolegiaty. W 1581 przeniesienie kapituły zatwierdził papież Grzegorz XIII. Świątynia otrzymała zarazem drugiego patrona – św. Tyburcjusza^[3].

W XVII i XVIII wieku kościół przebudowano w stylu barokowym. Pracowali tu tacy artyści jak: bracia Asamowie, Johann Georg Bergmüller, Johann Adam Schöpf(inne języki), Joseph Anton Merz(inne języki) czy Mathias Obermayr(inne języki). Wieża i dach świątyni oraz kapitularz zostały zniszczone podczas pożaru miasta w 1780 roku. W latach 1782–1783 wzniesiono nowy kapitularz wg projektu Ignaza Hirschstettera. W 1803 kapituła kanoników została rozwiązana, świątynia pozostała jednak kościołem parafialnym^[3]. W XIX wieku budynek zregotycyzowano^[4]. 9 marca 1989 papież Jan Paweł II wyniósł ją do godności bazyliki mniejszej^[5].

W 1996 roku podjęto decyzję o renowacji kościoła. W latach 1998–2001 odrestaurowano wieżę, a prace uroczyście zakończono 25 marca 2001 poświęceniem wyremontowanych dzwonów. W 2006 ukończono remont elewacji, a w latach 2011–2016 odrestaurowano wnętrze^[4].

Architektura i wyposażenie

Świątynia gotycka, trójnawowa, o układzie halowym, z wieńcem kaplic bocznych^[2]. Wieża kościoła ma wysokość 89,5 m^[4]. Autorem jednego z witraży, z wizerunkiem Mojżesza, jest Albrecht Dürer^[2]. Neogotycki ołtarz główny pochodzi z 1895 roku, wkomponowano w niego rzeźby z kaplic bocznych oraz malowidła autorstwa Michaela Wolgemuta^[3]. Wnętrze zdobi również ambona z okresu rokoka^[6]. Prospekt organowy na zachodniej emporze pochodzi z 1898 roku^[7], wbudowane są w niego 93-głosowe organy o czterech manuałach, wykonane przez przedsiębiorstwo Hermann Eule Orgelbau Bautzen(inne języki) w 2020 roku^[8].