Bazylika św. Remigiusza w Reims

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bazylika św. Remigiusza w Reims (fr. Basilique Saint-Remi de Reims) – najstarsza świątynia w Reims.

Opactwo w Reims w zostało w tym miejscu założone w VI wieku. Kościół konsekrował arcybiskup Rems - Hinkmar w 852 roku[1]. Nowy budynek bazyliki wybudowano w pierwszej połowie XI wieku z inicjatywy opata Airarda (1005-1034)[2].

W bazylice znajduje się grób św. Remigiusza. Jest on obiektem pielgrzymek wiernych. Od 1841 roku świątynia ma status Monumentu Historycznego[3]. Jest także umieszczona na liście Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

Kościół zbudowany jest planie krzyża łacińskiego. Nawy i transept – najstarsza część kościoła – zbudowane są w stylu romańskim. Chór i galeria z kaplicami reprezentują styl gotycki. Najnowszą częścią kościoła jest fasada południowego transeptu. W absydzie zachował się XII-wieczny witraż i długi gobelin, na którym uwiecznione są epizody z życia św. Remigiusza. W bazylice pochowani są arcybiskupowie Reims i członkowie rodziny królewskiej, w tym król Franków Karloman I.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arcybiskupi Reims. Hinkmar (806–882) (pol.). Encyklopedia Gutenberga on-line. [dostęp 2016-09-28].
  2. Airard_de_Nantes (fr.). [dostęp 2016-09-28].
  3. Monuments historiques (fr.). Ministerstwo Kultury Francji. [dostęp 2016-09-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]