Bazylika Maksencjusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika Maksencjusza
Pozostałości bazyliki
Pozostałości bazyliki
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Adres Forum Romanum
Typ budynku bazylika
Rozpoczęcie budowy 308
Ukończenie budowy po 313
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Bazylika Maksencjusza
Bazylika Maksencjusza
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Bazylika Maksencjusza
Bazylika Maksencjusza
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Bazylika Maksencjusza
Bazylika Maksencjusza
Ziemia41°53′30,39″N 12°29′18,41″E/41,891775 12,488447
Rekonstrukcja planu bazyliki

Bazylika Maksencjusza – ostatnia z wielkich bazylik wzniesionych w Rzymie, znajdująca się na Forum Romanum, po północnej stronie Via Sacra. Budowę bazyliki rozpoczął cesarz Maksencjusz, ukończono ją już jednak za panowania Konstantyna Wielkiego po 313 roku[1].

Ustawiona na betonowej platformie o wymiarach 100×65 m budowla składała się z trzech naw, z których centralna miała 80 m długości, 25 m szerokości i 35 m wysokości[1][2]. Trójdzielne sklepienie nakryte było kopułami, z których każda wspierała się na czterech wielkich monolitycznych kolumnach wykonanych z marmuru prokonezyjskiego. Zachowana do czasów współczesnych jedna z kolumn, wysoka na 14,5 m, od 1614 roku stoi na placu przed rzymską Bazyliką Matki Bożej Większej[1][2]. W zachodniej apsydzie stał kolosalny posąg cesarza Konstantyna, wykonany z brązu i marmuru. Jego pozostałości, odnalezione w 1486 roku, znajdują się obecnie w Palazzo dei Conservatori na Kapitolu[1][2]. Posadzki wyłożone były kolorowymi marmurami, natomiast ściany i kopuły pokryto malowanymi stiukami[1]. Bazylika posiadała dwa rzędy okien[2]. Główne wejście, poprzedzone niewielkim przedsionkiem, znajdowało się od strony wschodniej. Na ścianie południowej znajdowało się ponadto boczne wejście, z gankiem wspartym na czterech kolumnach z porfiru[1].

Do czasów współczesnych zachowała się jedynie północna część bazyliki. Reszta przypuszczalnie zawaliła się w trakcie trzęsienia ziemi w 847 roku[1][2].

Przypisy

  1. a b c d e f g h L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 51-52. ISBN 0-8018-4300-6.
  2. a b c d e f Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. Edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 126-127. ISBN 1-884964-80-X.