Bazylika i sanktuarium Ta’ Pinu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylika i sanktuarium
Ta’ Pinu
Distinctive emblem for cultural property.svg 00972 NICPMI 2012-08-27
Sanktuarium
Ilustracja
Państwo  Malta
Miejscowość Għarb
Adres Triq Ta’ Pinu
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Għarb
Bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 10 sierpnia 1932
papież Pius XI
Położenie na mapie Malty
Mapa konturowa Malty, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Bazylika i sanktuariumTa’ Pinu”
Położenie na mapie Morza Śródziemnego
Mapa konturowa Morza Śródziemnego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Bazylika i sanktuariumTa’ Pinu”
Ziemia36°03′42,6″N 14°12′54,4″E/36,061833 14,215111

Bazylika i sanktuarium Ta’ Pinu - kościół katolicki (bazylika mniejsza) zlokalizowany w pobliżu miejscowości Għarb na Malcie (wyspa Gozo). Należy do najważniejszych świątyń w kraju.

Ołtarz

Obecny kościół powstał w latach 1919-1931, na miejscu wcześniejszej świątyni z XVI wieku. Świątynia ta uległa z czasem zniszczeniu, w związku z czym lokalny biskup, za zgodą papieża, postanowił jej resztki rozebrać. Rozpoczynając prace rozbiórkowe, robotnik który wbił pierwszy kilof złamał rękę. Uznano to za cud i ostatecznie postanowiono pozostawić ruiny nietknięte. 22 czerwca 1883 miały miejsce kolejne wydarzenia uznane z czasem za nadnaturalne. Karmel Grima, lokalna rolniczka, schodząc ze swojego pola i przechodząc koło kapliczki w pobliżu ruin, usłyszała głos nakazujący jej wejście do świątyni. Posłuchała go, odmówiła modlitwę i wtedy usłyszała kolejny głos - nakazujący jej odmówienie trzech modlitw Zdrowaś Maryjo. Po objawieniu kobieta ciężko się rozchorowała na przeciąg około roku, zwierzając się ze swojego przypadku przyjacielowi - Francesco Portelli, który oświadczył, że w tym samym miejscu miał podobne zdarzenia, w wyniku których uzdrowiona została jego matka. Swoje przypadki zgłosili u lokalnego biskupa, który oficjalnie stwierdził ich cudowność. Spowodowało to powstanie ruchu pielgrzymkowego i sprowokowało władze kościelne do budowy nowego, obecnego kościoła. Świątynię ukończono w 1931, a w 1935 otrzymała ona tytuł bazyliki mniejszej. W 1958 nadano jej obecne imię - Pinu oznacza Filip i upamiętnia właściciela ziemskiego, który w XVI wieku nadał te ziemie kościołowi pod pierwotną świątynię. W maju 1990 miejsce to odwiedził Jan Paweł II. Dołożył on do obrazu Matki Boskiej pięć złotych gwiazd. Benedykt XVI w 2010 ofiarował kościołowi złotą różę[1].

Obiekt jest wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 00972[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katarzyna Rodacka, Malta. Kraina słońca i opuncji, Bezdroża, Helion, Gliwice, 2012, s.167-168, ​ISBN 978-83-246-4203-8
  2. Ta' Pinu Sanctuary (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-29)].