Be-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Be-4
Be-4 na pokładzie krążownika „Mołotow”, 1941 r.
Be-4 na pokładzie krążownika „Mołotow”, 1941 r.
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Berijew
Typ wodnosamolot rozpoznawczy
Konstrukcja metalowa
Załoga pilot, obserwator/strzelec
Historia
Data oblotu 21 października 1940
Lata produkcji 1943-1945
Dane techniczne
Napęd 9-cylindrowy silnik gwiazdowy M-62
Moc (950 KM)
Wymiary
Rozpiętość 12 m
Długość 10,5 m
Wysokość 4,04 m
Powierzchnia nośna 25,5 m²
Masa
Własna 2074 kg
Startowa 2730 kg
Osiągi
Prędkość maks. 375 km/h
Pułap 8500 m
Zasięg 850 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
- 2 × karabin maszynowy SzKAS kal. 7,62 mm
(stały - pilota, ruchomy - obserwatora)
- ładunek 200 kg bomb
Użytkownicy
 ZSRR

Be-4 (ros. Бе-4) – dwumiejscowa łódź latająca produkcji radzieckiej z czasów II wojny światowej, zaprojektowana w biurze konstrukcyjnym Georgija Berijewa.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Jednosilnikowa rozpoznawcza łódź latająca w układzie zastrzałowego górnopłatu o konstrukcji całkowicie metalowej. Silnik w opływowej gondoli nad kadłubem samolotu. Skrajne części płata składane do tyłu, umożliwiające hangarowanie. Usterzenie klasyczne wolnonośne. Zakryta kabina pilota, w tylnej części częściowo zakryta kabina obserwatora/tylnego strzelca pokładowego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Łódź latająca KOR-2 została zaprojektowana w okresie 1938-1940. Maszyna miała zastąpić startującego z katapulty Heinkla HD 55, przenoszonego przez radzieckie okręty wojenne. Prototyp oblatano w październiku 1940 roku. W lutym 1941 zostały pomyślnie zakończone próby państwowe. Jesienią 1941 roku zakłady Berijewa w Taganrogu zostały zdobyte przez Niemców, zakład został ewakuowany do Omska i tam powstał pierwszy seryjny Be-4. W 1942 produkcję samolotu przeniesiono do zakładu w Krasnojarsku. Do 1945 wyprodukowano 46 sztuk samolotu.