Be-8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Berijew Be-8
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Berijew
Typ wodnosamolot
Konstrukcja metalowa
Załoga 1-2
Historia
Data oblotu 3 grudnia 1947
Dane techniczne
Napęd 1 x siedmiocylindrowy silnik gwiazdowy Szwiecow ASz-21
Moc 1 × 521 kW (700 KM)
Wymiary
Rozpiętość 19 m
Długość 13 m
Wysokość 4,48 m
Powierzchnia nośna 40 m²
Masa
Własna 2 815 kg
Osiągi
Prędkość maks. 266 km/h
Pułap 5550 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
4-6
Użytkownicy
 ZSRR

Be-8 (ros.Бе-8) – radziecki samolot-amfibia o napędzie turbośmigłowym, opracowany przez biuro konstrukcyjne Georgija Berijewa. Samolot opracowano jako następca Be-4. Od pierwowzoru różnił się głównie większymi wymiarami, słabszym silnikiem i przede wszystkim przeznaczeniem. Be-8 opracowano jako samolot pasażersko-dyspozycyjny mogącym pomieścić 4-6 pasażerów (planowano także wersję sanitarną). Prototyp wyposażono w chowane podwozie kołowe umożliwiające korzystanie z lotnisk lądowych. Wyprodukowano tylko 2 prototypy. Samolot zaprezentowano publicznie w 1951 roku podczas pokazów na podmoskiewskim lotnisku Tuszyno.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Jednosilnikowa łódź latająca w układzie zastrzałowego górnopłata z dwoma stabilizującymi pływakami. Silnik w opływowej gondoli połączony z kadłubem samolotu pojedynczym pylonem. Śmigło trójłopatowe. Usterzenie klasyczne wolnonośne.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]