Przejdź do zawartości

Beata Ewa Białecka

Dodaj linki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Beata Ewa Białecka
Data i miejsce urodzenia

31 października 1966
Mikołów

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Dziedzina sztuki

malarstwo

Epoka

sztuka współczesna

Diana bogini łowów 2024, 100x100 cm, olej na płótnie, organza, Kolekcja prywatna
Mneme 2026, 160x110 cm, olej na płótnie, Kolekcja prywatna

Beata Ewa Białecka (ur. 31 października 1966 w Mikołowie) – polska malarka współczesna, tworząca przede wszystkim malarstwo figuratywne. Ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie w 1992 uzyskała dyplom w pracowni Jerzego Nowosielskiego[1]. W twórczości podejmuje m.in. tematykę kobiecości, macierzyństwa, cielesności i duchowości, odwołując się do ikonografii chrześcijańskiej oraz kultury popularnej[2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1981–1986 uczyła się w Technikum Tkactwa Artystycznego w Zakopanem. W 1987 rozpoczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, a w latach 1988–1992 studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1991 otrzymała złotą odznakę Primus Inter Pares krakowskiej ASP. Rok później uzyskała dyplom w pracowni Jerzego Nowosielskiego[1].

W 1993 przerwała działalność artystyczną w związku z macierzyństwem. Do malarstwa i działalności wystawienniczej powróciła w 2003[3].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest żoną Mariusza Białeckiego, rzeźbiarza, profesora ASP w Gdańsku[4] oraz matką lekarza Karola Jana Białeckiego.

Twórczość

[edytuj | edytuj kod]

Białecka tworzy obrazy olejne zaliczane do współczesnego malarstwa figuratywnego. Marta Smolińska opisuje jej twórczość jako dialog z dawnym malarstwem i ikonografią chrześcijańską, prowadzony z perspektywy współczesnych doświadczeń kobiet. W jej interpretacji artystka zestawia motywy religijne z odniesieniami do kultury popularnej i reklamy, podejmując tematykę kobiecości, macierzyństwa, cielesności, duchowości oraz relacji między sacrum i profanum[2].

Od 2015 w części obrazów stosuje haft wykonywany bezpośrednio na malaturze. Smolińska wiąże ten zabieg z tradycją haftu religijnego oraz z reinterpretacją społecznych ról kobiet. Technika została wykorzystana m.in. w cyklach Akupiktury, Obraz niepochlebiony i Święte i łzy[5].

Wybrane cykle malarskie

[edytuj | edytuj kod]
  • Sacrum & commercium (2003–2010)[6].
  • Dzięki Bogu jestem kobietą (2008–2014)[7].
  • Akupiktury (2015–2025)[5].
  • Święte i łzy (2020–2023)[8].
  • Obraz w ubraniu (2015–2025)[9].

Wybrane wystawy indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

2006

  • Pop-arty, Muzeum Narodowe / Oddział Sztuki Współczesnej, Pałac Opatów, Gdańsk[10].
  • Pop-arty, Centrum Sztuki Galeria EL, Elbląg[11].

2007

  • Beata Ewa Białecka. Malarstwo, Galeria Sceny Plastycznej KUL Leszka Mądzika, Lublin[12].
  • Beata Ewa Białecka. Malarstwo, Centrum Sztuki Fabryka Trzciny, Warszawa[13].

2008

  • Sacrum & Commercium, Anya Tish Gallery, Houston, USA[14].
  • Sacrum & Commercium, Zamek Książąt Pomorskich, Sala Elżbietańska, Szczecin[13].
  • Sacrum & Commercium, Galeria Szyperska, Poznań[6].

2009

  • Album, Galeria Sztuki Wozownia, Toruń[15].

2010

  • Targi Sztuki, Sfera Sztuki, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[16].

2011

  • Niewinny obraz nie istnieje, Galeria ZPAP, Gdańsk[17].

2012

  • Beata Ewa Białecka / Magdalena Moskwa, CS Galeria El, Elbląg[18].

2014

  • Dzięki Bogu jestem kobietą, Galeria Sztuki im. Jana Tarasina, Kalisz[7].

2016

  • Akupiktury, CKiS, Wieża Ciśnień, Konin[19].

2017

  • Efekt Aureoli, BWA w Olsztynie[20].
  • Akupiktury, Galeria Wozownia, Toruń[15].

2018

  • Obraz niepochlebiony, BWA, Gorzów Wielkopolski[21].
  • Ave Kobieta, Muzeum Narodowe, Oddział Zielona Brama, Gdańsk[22].
  • Obraz niepochlebiony, BWA w Kielcach[23].

2019

  • Obraz niepochlebiony, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[3].
  • Moje ręce głodne są dokładności, Miejsce Sztuki 44, Świnoujście[24].

2021

  • Znakomita Kobiecość, Galeria Arttrakt, Wrocław[25].
  • Znakomita Kobiecość, Muzeum Zachodniokaszubskie, Bytów[26].
  • MiliHelena. Jednostka piękna, ABC Gallery, Poznań[27].

2022

  • Et in Arcadia ego. I ja tam byłam, Otwarta Pracownia, Kraków (z Aldoną Mickiewicz)[28].
  • Obraz jako najwyższy stopień uwagi, CS Zamek Sielecki, Galeria Extravagance, Sosnowiec[29].

2023

  • Święte i łzy, Agra Art Gallery, Warszawa[8].

2024

  • Obraz w ubraniu, Pałac hrabiów Henckel von Donnersmarck, Nakło Śląskie[13].
  • Obraz w ubraniu, BWA Sokół, Nowy Sącz[9].

2025

  • Ave Eva. Obrazy, Galerie Felixe Jeneweina města Kutné Hory, Kutná Hora, Czechy[30].

2026

  • Sama jestem ziemią, sama jestem niebem, Galeria Sztuki Współczesnej, MS 44, Świnoujście[31].

Wybrane wystawy zbiorowe

[edytuj | edytuj kod]

2003

  • 36. Biennale Malarstwa Współczesnego Bielska Jesień, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[32].

2004

  • 20. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin[33].

2005

  • Pamięć i uczestnictwo – wystawa na jubileusz Sierpnia ’80 i Solidarności, Muzeum Narodowe, Pałac Opatów, Gdańsk[34].

2006

  • 6. Triennale Sztuki Sacrum, Sztuka wobec zła, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa[35].
  • 21. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin[36].

2007

  • Młode malarstwo polskie, Mystetskyi Arsenal, Kijów, Ukraina[37].

2009

  • 39. Ogólnopolski Konkurs Malarski Bielska Jesień, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[38].
  • Sukienka, Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia”, Radom[39].

2010

  • Gdańskie Biennale Sztuki Tożsamość miejsca, Gdańska Galeria Miejska, Gdańsk[40].

2011

  • Wystawa Stulecia, z okazji 100-lecia ZPAP, PGS, Sopot[41].
  • Nowe Tendencje w Malarstwie Polskim 2, BWA w Bydgoszczy[42].

2012

  • Macierzyństwo…, Centrum Kultury, Warsztaty Kultury, Lublin[43].
  • Sąsiadki / Nachbarinnen, Muzeum Narodowe, Oddział Zielona Brama, Gdańsk[44].

2013

  • Nic Nowego? / Nic Nového?, Współczesna Sztuka Polska, Galerie Felixe Jeneweina, Kutna Hora, Czechy[45].
  • Halucynacje pamięci. Najnowsze wersje fotorealizmu w Polsce, ODA, Piotrków Trybunalski[46].
  • Kolekcja Pakoska. Sztuka polska, Muzeum Okręgowe, Toruń[47].
  • Sąsiadki / Nachbarinnen, Inselgalerie, Berlin, Niemcy[48].

2014

  • Centr Dialog, Nowogrodzkie Centrum Sztuki Współczesnej, Nowogród Wielki, Rosja[1].

2015

  • Connection, Narva Museum, Narwa, Estonia[1].
  • (Nie) dotykaj! Haptyczne aspekty sztuki polskiej po 1945 roku w kontekście przemian hierarchii zmysłów, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń[49].
  • Exporting Gdańsk, The Barrel Gallery, Zagrzeb, Chorwacja[50].

2016

  • Exporting Gdańsk, Muzeum Narodowe, Pałac Opatów, Gdańsk[51].
  • inSPIRACJE. OKSYDAN. Po płynno-empatycznej stronie życia, Galeria 13 Muz, Szczecin[52].
  • Fete Funebre, Zbrojownia Sztuki, ASP, Gdańsk[53].

2017

  • Złe Kobiety, Centrum Kultury Zamek, Poznań[54].
  • Po drugiej stronie (lustra), Kolekcja Galerii Bielskiej BWA, Galeria Sztuki w Zlínie oraz Regionalna Galeria Sztuki w Jihlavie, Czechy[55].
  • Doświadczenie ciała, Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA, BWA, Gorzów Wielkopolski[21].
  • Współczesna sztuka polska, Muzeum im. J.G. Pinsela, Lwów, Ukraina[13].

2019

  • Choroba jako źródło sztuki, Muzeum Narodowe, Poznań[56].
  • Nomus. Kolekcja w budowie, Muzeum Narodowe, Oddział Zielona Brama, Gdańsk[57].

2020

  • Secondary Archive, Fundacja Katarzyny Kozyry w ramach Projektów Zachęty, Warszawa[58].

2021

  • Poczęcie, Galeria Prześwit, Warszawa[59].

2022

  • Blasfeministki, Galeria Domu Norymberskiego, Kraków[60][61].
  • Persona (non) Grata, Galeria Kameralna, Słupsk; CAT, Ustka[62].
  • Rekwizyt Hamleta. Czaszka w sztukach wizualnych, Patio, ASP, Gdańsk[63].
  • Woman Art Power, MCSW „Elektrownia”, Radom[64].
  • Integralny pro-life Siedziba Klubu Jagiellońskiego, Kraków (wystawa oraz debata z udziałem artystów)[65].
  • Manifesta 14, The European Nomadic Biennial, Kosovo National Art Gallery, Prisztina, Kosowo[66].

2023

  • Sprawdzam. Cóż to jest prawda?, Dom Praczki, Kielce[67].
  • Życie ukryte. Dziecko w polskiej sztuce współczesnej, Zamek Ujazdowski, Warszawa[68].
  • Powiadacze. Dialog między sztuką współczesną a średniowieczną, Muzeum Narodowe, Poznań[69].
  • Pejzaż malarstwa polskiego, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki[70].

2024

  • Ćwiczenia z przemijania, Galeria BWA w Olsztynie[71].
  • Pracownia Nowosielskiego – debata, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa[72].
  • Myślę i czuję, Miejska Galeria Sztuki, Łódź oraz konferencja Twórca czy tworzywo? Człowiek – malarstwo – sztuczna inteligencja ASP, Łódź[73].

2025

  • Obraz z obrazu. Wątki metaartystyczne w kolekcji CSW w Toruniu, Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”, Toruń[74].
  • Odłamki rzeczywistości. Berlin–Trójmiasto, PGS, Sopot[75].
  • Malować film. Polska Szkoła Filmowa w oczach współczesnych malarek, Galeria GCF, wydarzenie towarzyszące 50. FPFF, Gdynia[76].

2026

  • Północ-Południe, Miejska Galeria Sztuki im. Wł. Hr. Zamoyskiego, Zakopane[77].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • 2003 – wyróżnienie w 36. Ogólnopolskim Konkursie Malarstwa „Bielska Jesień” w Bielsku-Białej[78].
  • 2006 – Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego podczas VI Triennale Sztuki Sacrum „Sztuka wobec zła” w Częstochowie[8].
  • 2006 – Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego podczas XXI Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie[79].
  • 2007 – nominacja do Paszportów „Polityki” w kategorii „Sztuki wizualne”[80].
  • 2010 – wyróżnienie redakcji kwartalnika „Artluk” podczas Targów Sztuki Galerii Bielskiej BWA[3].
  • 2019 – nominacja w plebiscycie „Pomorskie Sztormy” w kategorii „Człowiek Roku w Kulturze”[81].
  • 2019 – Pomorska Nagroda Artystyczna za 2018 rok[82].
  • 2022 – nominacja do Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego za 2021 rok[83].
  • 2025 – Doroczna Nagroda Starosty Kwidzyńskiego za osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania i ochrony kultury[84].
  • 2025 – tytuł Ambasadorki Kultury przyznany przez Radę Miejską w Prabutach[85].

Kolekcje

[edytuj | edytuj kod]
  • Muzeum Narodowe w Gdańsku, Oddział Sztuki Współczesnej – Pałac Opatów[8].
  • CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie[86].
  • Kolekcja Sztuki Współczesnej Uniwersytetu Gdańskiego w Gdańsku[87].
  • Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu[88].
  • NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku[80].
  • Museo de la Colección Roberto Polo, The Centre for Modern and Contemporary Art of Castilla-La Mancha w Toledo (Hiszpania)[8].
  • Muzeum Zachodniokaszubskie w Bytowie[8].
  • Molski Gallery & Collection w Poznaniu[89].
  • Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej[78].

Wybrana działalność jurorska

[edytuj | edytuj kod]
  • 2010 – VIII Triennale Małych Form Malarskich, Galeria Wozownia, Toruń[90].
  • 2016 – II Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego, BWA w Bydgoszczy[91].
  • 2018 – III Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego, BWA w Bydgoszczy[92].
  • 2019 – 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje”, Legnica[93].
  • 2019 – 44. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień”[94].
  • 2022 – I Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Krzysztofa Grzesiaka, Lęborskie Centrum Kultury, Lębork[95].
  • 2022 – Interdyscyplinarny Konkurs Plastyczny Województwa Świętokrzyskiego „45. Przedwiośnie”, BWA w Kielcach[96].
  • 2023 – 4. Ogólnopolskie Biennale dla Szkół Średnich Inspiracje, Gronowo Górne[97].
  • 2024 – II Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Krzysztofa Grzesiaka, Lębork[98].
  • 2024 – VI Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego, BWA w Bydgoszczy[99].

Odbiór twórczości

[edytuj | edytuj kod]

Twórczość Białeckiej była przedmiotem opracowań historyków sztuki, krytyków i kuratorów. W katalogu wystawy Ave Kobieta opublikowano teksty poświęcone m.in. jej dialogowi z ikonografią chrześcijańską, relacjom między kobietami, odwołaniom do tradycji malarskiej oraz sposobom przedstawiania cielesności i melancholii[22].

Marta Smolińska interpretuje malarstwo Białeckiej jako współczesne przetworzenie ikonografii chrześcijańskiej oraz kultury popularnej, wykorzystywane do podejmowania tematów kobiecości, cielesności i duchowości[2]. Sebastian Dudzik wskazuje natomiast na związki jej obrazów z dziełami dawnych mistrzów; według niego odwołania te służą budowaniu nowych znaczeń, a nie prostemu cytowaniu historycznych wzorców[100].

Zastosowanie haftu w cyklu Akupiktury było omawiane jako rozszerzenie warsztatu malarskiego o środki kojarzone z tkaniną artystyczną i haftem, a zarazem jako element interpretacji społecznych ról kobiet[5].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Publikacje o twórczości

[edytuj | edytuj kod]
  • Marta Smolińska, Ave malarstwo, ave kobieta, „Artluk” 2008, nr 1(7).
  • Marta Smolińska, Ikonografia kobiecości, Toruń 2009, s. 3–8.
  • Lena Wicherkiewicz, Moc wizerunku, „Exit” 2012, nr 3(91).
  • Lila Dmochowska, Beata Ewa Białecka bez aureoli, „Format” 2013, nr 4(67).
  • Marta Smolińska, Dzięki Bogu jestem kobietą! Beaty Ewy Białeckiej genderowe dialogi z ikonografią chrześcijańską, „Miscellanea Posttotalitariana Wratislaviensia” 2014, t. 2, s. 305–314.
  • Marta Smolińska, Wyszywanie postfeminizmu, „Artluk” 2014, nr 3–4 (31–32), s. 96–97.
  • Agata Jakubowska, Malarski obraz relacji między kobietami autorstwa Beaty Ewy Białeckiej, w: Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 137–145.
  • Izabela Kowalczyk, Beata Ewa Białecka – Madonna w melancholii, w: Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 53–61.
  • David Crowley, To rend and to saw, w: Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 63–68.

Katalogi wystaw indywidualnych

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Beata Ewa Białecka [online], Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach [dostęp 2026-08-03].
  2. 1 2 3 Marta Smolińska, Msza kobiecości – Beaty Ewy Białeckiej genderowe dialogi z ikonografią chrześcijańską i kulturą popularną, [w:] Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, Gdańsk: Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 9–30, ISBN 978-83-63185-54-1.
  3. 1 2 3 Beata Ewa Białecka – Obraz niepochlebiony [online], Galeria Bielska BWA [dostęp 2026-08-05].
  4. ↑ Wykazać się na polu sztuk? Tylko podczas Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarsko-Malarskiego w Rodowie [online], Pomorskie.eu, 6 lipca 2018 [dostęp 2026-08-14].
  5. 1 2 3 Marta Smolińska, Wyszywanie postfeminizmu. Malarstwo Beaty Ewy Białeckiej jako sztuka krytyczna, [w:] Akupiktury, Konin: Centrum Kultury i Sztuki Wieża Ciśnień, 2016.
  6. 1 2 Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA, Pietà (mała) – Beata Ewa Białecka [online], Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA [dostęp 2026-08-05].
  7. 1 2 Dzięki Bogu jestem kobietą, Kalisz: Galeria Sztuki im. Jana Tarasina, 2014, ISBN 978-83-936624-3-2.
  8. 1 2 3 4 5 6 Święte i łzy, Warszawa: Fundacja Plurabelle, 2023, ISBN 978-83-969689-0-6.
  9. 1 2 Leszek Wójcik, Marta Smolińska (red.), Beata Ewa Białecka: obraz w ubraniu = image in the clothing, Nowy Sącz: Galeria Sztuki Współczesnej BWA Sokół w Nowym Sączu, 2024, ISBN 978-83-66307-55-1.
  10. ↑ Beata Ewa Białecka - Malarstwo - Obrazy [online], ARTTRAKT [dostęp 2026-08-06].
  11. ↑ POP arty Beaty Ewy Białeckiej - Elbląski Wortal Historyczny [online], historia.bibliotekaelblaska.pl [dostęp 2026-08-05].
  12. ↑ Wystawy – Galeria Sztuki Sceny Plastycznej KUL [online] [dostęp 2026-08-05].
  13. 1 2 3 4 Aleksandra Głaz, Beata Ewa Białecka „OBRAZ W UBRANIU” [online], CEKUŚ, 11 maja 2024 [dostęp 2026-08-05].
  14. ↑ Beata Ewa Białecka - Anya Tish Gallery w Houston [online], Bankier.pl, 29 stycznia 2008 [dostęp 2026-08-05].
  15. 1 2 Beata Ewa Białecka: „Akupiktury” Beata Ewa Białecka: „Acupictures” [online], Galeria sztuki Wozownia, 31 sierpnia 2017 [dostęp 2026-08-05].
  16. ↑ Jolanta Ciesielska, Grażyna Cybulska (red.), Targi Sztuki Sfera Sztuki 8: Bielsko-Biała, 11–13 czerwca 2010, Bielsko-Biała: Galeria Bielska BWA, 2010, ISBN 978-83-87984-59-5.
  17. ↑ Tak wyglądają współczesne Madonny [online], trojmiasto.pl, 4 maja 2011 [dostęp 2026-08-05].
  18. ↑ Marta Smolińska, Wymiary ikonowości. O dialogu obrazów Beaty Ewy Białeckiej i Magdaleny Moskwy w przestrzeni Galerii EL, „Artluk” (3), 2012, s. 82–85, ISSN 1896-3676.
  19. ↑ CKIS KONIN - Malarstwo Beaty Ewy Białeckiej „AKUPIKTURY” [online], www.ckis.konin.pl [dostęp 2026-08-05].
  20. ↑ Wystawa Beaty Ewy Białeckiej „Efekt aureoli/ Halo effect” [online], Radio Olsztyn, 2 marca 2017 [dostęp 2026-08-05].
  21. 1 2 MOS – Miejski Ośrodek Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim [online], mosart.pl [dostęp 2026-08-05].
  22. 1 2 Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, Gdańsk: Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, ISBN 978-83-63185-54-1.
  23. ↑ OBRAZ NIEPOCHLEBIONY [online], Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, 5 grudnia 2018 [dostęp 2026-08-08].
  24. ↑ Moje ręce głodne są dokładności Beata Ewa Białecka, Malarstwo [online], Miasto Świnoujście Oficjalny portal, 19 listopada 2019 [dostęp 2026-08-05].
  25. ↑ Ida Smakosz-Hankiewicz, Beata Ewa Białecka "Znakomita Kobiecość" [online], ARTTRAKT, 1 maja 2021 [dostęp 2026-08-05].
  26. ↑ Beata Ewa Białecka, Znakomita kobiecość: wystawa malarstwa Beaty Ewy Białeckiej, Bytów: Muzeum Zachodniokaszubskie w Bytowie, 2021, ISBN 978-83-65472-22-9.
  27. ↑ Beata Ewa Białecka „MiliHelena. Jednostka piękna.” – zaproszenie – ABC GALLERY [online] [dostęp 2026-08-05].
  28. ↑ TVP Kultura - Telewizja Polska S.A. - Wystawa Aldony Mickiewicz i Beaty Białeckiej „I ja tam byłam” [online], tvpkultura.tvp.pl [dostęp 2026-08-05].
  29. ↑ Obraz jako najwyższy stopień uwagi, Sosnowiec: CS Zamek Sielecki, Galeria Extravagance, 2022, ISBN 978-83-64219-70-2.
  30. ↑ EWA BEATA BIAŁECKA . AVE EVA . obrazy [online], Galerie Felixe Jeneweina [dostęp 2026-08-05] (cz.).
  31. ↑ Miejski Dom Kultury w Świnoujściu - Wystawa malarstwa Beaty Ewy Białeckiej w ms44 [online], www.mdk.swinoujscie.pl [dostęp 2026-08-05].
  32. ↑ Grażyna Cybulska (red.), Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2003: 21 listopada – 31 grudnia 2003, Bielsko-Biała: Galeria Bielska BWA, 2003, ISBN 978-83-87984-19-9.
  33. ↑ XX Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego „Configuracja”, Szczecin: ZPAP, 2004, ISBN 83-917577-8-1.
  34. ↑ Karolina Bałłaban i inni red., Pamięć i uczestnictwo: wystawa na jubileusz Sierpnia '80 i Solidarności: artystyczny komentarz polskiej rzeczywistości lat 1980-2005, Gdańsk: Muzeum Narodowe, 2005, ISBN 978-83-88669-71-2 (ang. • pol.).
  35. ↑ VI Triennale Sztuki Sacrum : wobec zła : Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, 22 września – 26 listopada 2006, Częstochowa: Miejska Galeria Sztuki, 2007, ISBN 83-89328-20-8.
  36. ↑ XXI Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin: Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Szczeciński, 2006.
  37. ↑ Galeria Artinfo.pl - pierwsza wystawa zagraniczna - Kijów | artinfo.pl - Portal rynku sztuki [online], artinfo.pl [dostęp 2026-08-05].
  38. ↑ 39. Biennale Malarstwa BIELSKA JESIEŃ 2009 — Galeria Bielska BWA [online], galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  39. ↑ Wystawa "Sukienka" [online], Culture.pl, 24 listopada 2009 [dostęp 2026-08-05].
  40. ↑ Gdańskie Biennale Sztuki 2010, Gdańskie Centrum Sztuki Współczesnej 11 czerwca - 16 lipca 2010, godz. 19.30 [online], trojmiasto.pl, 9 czerwca 2010 [dostęp 2026-08-05].
  41. ↑ Okręg Gdański (Związek Polskich Artystów Plastyków), Janusz Janowski, Państwowa Galeria Sztuki (Sopot) (red.), Wystawa z okazji stulecia Związku Polskich Artystów Plastyków, Gdańsk: Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Gdański, 2011, ISBN 978-83-928978-9-7.
  42. ↑ Nowe tendencje w malarstwie polskim 2 - Galeria miejska BWA w Bydgoszczy [online], galeriabwa.bydgoszcz.pl [dostęp 2026-08-05].
  43. ↑ Anna Gładysz, Marcin Lachowski, Paulina Zarębska-Denysiuk (red.), Macierzyństwo, Lublin: Warsztaty Kultury : Centrum Kultury, 2012, ISBN 978-83-63145-12-5.
  44. ↑ Sąsiadki - Nachbarinnen, Oddział 'Zielona Brama' / Muzeum Narodowe w Gdańsku 26 października 2012 - 17 lutego 2013, godz. 9:00 [online], trojmiasto.pl, 23 listopada 2012 [dostęp 2026-08-05].
  45. ↑ NIC NOVÉHO? NIC NOWEGO? současné polské umění / Galerie Felixe Jeneweina města Kutné Hory | Kabinet architektury [online], 7 marca 2013 [dostęp 2026-08-05] (cz.).
  46. ↑ Halucynacje pamięci. Najnowsze wersje fotorealizmu w Polsce. [online], ODA - Ośrodek Działań Artystycznych [dostęp 2026-08-05].
  47. ↑ Anna Kroplewska-Gajewska, Maja Marcinkowska-Zgolińska, Muzeum Okręgowe (Toruń) (red.), Kolekcja Pakoska: sztuka polska, Toruń: Muzeum Okręgowe, 2012, ISBN 978-83-933282-3-9.
  48. ↑ Nachbarinnen – Sąsiadki w Berlinie [online], Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej [dostęp 2026-08-05].
  49. ↑ Marta Smolińska, (Nie) dotykaj! Haptyczne aspekty sztuki polskiej po 1945 roku, Toruń: Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, 2015, ISBN 978-83-62881-60-4.
  50. ↑ Izložba: 3. BIJENALE SLIKARSTVA - HDLU [online], HRVATSKO DRUSTVO LIKOVNIH UMJETNIKA -, 20 października 2015 [dostęp 2026-08-05] (chorw.).
  51. ↑ Tomislav Buntak, Katarzyna Kosmala, Piotr Łuba, Josip Zanki, Exporting Zagreb, Gdańsk: Muzeum Narodowe, 2016, ISBN 978-83-63185-45-9.
  52. ↑ inSPIRACJE 11. Oksydan. Po płynno-empatycznej stronie życia, Szczecin: Instytucja Kultury Miasta Szczecin 13 Muz, 2016, ISBN 978-83-64629-43-3.
  53. ↑ Fete Funebre - wystawa, Zbrojownia Sztuki 28 października - 27 listopada 2016 [online], trojmiasto.pl [dostęp 2026-08-05].
  54. ↑ ZŁE KOBIETY - Centrum Kultury Zamek w Poznaniu [online], ckzamek.pl [dostęp 2026-08-05].
  55. ↑ PO DRUGIEJ STRONIE (LUSTRA) — Galeria Bielska BWA [online], galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  56. ↑ Choroba jako źródło sztuki - wystawa w Muzeum Narodowym [online], kultura.poznan.pl [dostęp 2026-08-05].
  57. ↑ Kamil Żurek, NOMUS - Drugie oprowadzanie kuratorskie [online], nomus.gda.pl [dostęp 2026-08-05].
  58. ↑ Beata Ewa Białecka [online], Secondary Archive [dostęp 2026-08-05].
  59. ↑ „Poczęcie // Celebracja narodzin” w Galerii Prześwit — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2026-08-05].
  60. ↑ Dom Norymberski w Krakowie, Wystawa „BLASFEMinISTKI” – Dom Norymberski w Krakowie [online], 9 marca 2022 [dostęp 2026-08-05].
  61. ↑ Goździków nie było — RESTARTmag [online], restartmag.art [dostęp 2026-08-05].
  62. ↑ Dorota Kulka, Dlaczego maska i twarz nie są synonimami? Wystawa zbiorowa w Ustce i Słupsku [online], Pomorskie.eu, 4 kwietnia 2022 [dostęp 2026-08-05].
  63. ↑ Promocja Wydawnictwa Wydziału Malarstwa ASP w Gdańsku Fete Funebre czyli sztuka wobec śmierci / Czaszka w twórczości artystów - pokaz prac towarzyszący promocji [online], patioasp.pl [dostęp 2026-08-05].
  64. ↑ Kamila Bulzacka-Mrzygłód (red.), Woman art power, Radom: Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu, 2022, ISBN 978-83-62140-07-7.
  65. ↑ Redakcja, „Integralny pro-life”. Premiera 60. teki „Pressji”//Wystawa [online], Klub Jagielloński, 25 czerwca 2022 [dostęp 2026-08-05].
  66. ↑ Manifesta 14 Prishtina [online], manifesta.org [dostęp 2026-08-05].
  67. ↑ Sztuka wobec metafizyki. Postawy i strategie lat 2000-2020 | Wystawa Sprawdzam. „Cóż to jest prawda?” w Galerii Współczesnej Sztuki Sacrum „Dom Praczki” w Kielcach [online] [dostęp 2026-08-05].
  68. ↑ Życie ukryte. Dziecko w polskiej sztuce współczesnej Mediateka | Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [online], Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [dostęp 2026-08-05].
  69. ↑ Wystawa czasowa - Powiadacze. Dialog między sztuką współczesną a średniowieczną. [online], www.poznan.pl [dostęp 2026-08-05].
  70. ↑ List 55 artystów biorących udział w wystawie "Pejzaż malarstwa polskiego" [online], Rzeczpospolita [dostęp 2026-08-05].
  71. ↑ Biuro Wystaw Artystycznych w Olsztynie [online], bwa.olsztyn.pl [dostęp 2026-08-05].
  72. ↑ Pracownia Nowosielskiego Spotkanie z Beatą Ewą Białecką i Krzysztofem Klimkiem - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki [online], zacheta.art.pl [dostęp 2026-08-05].
  73. ↑ Myślę i czuję [online], www.asp.lodz.pl [dostęp 2026-08-05].
  74. ↑ Obraz z obrazu. Wątki metaartystyczne w kolekcji CSW | www.torun.pl [online], torun.pl [dostęp 2026-08-05].
  75. ↑ Odłamki rzeczywistości. Berlin – Trójmiasto – Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie [online], 30 kwietnia 2025 [dostęp 2026-08-05].
  76. ↑ Wystawa „Malować film. Polska szkoła filmowa w oczach współczesnych malarek” | 50. FPFF – Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni [online], Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni [dostęp 2026-08-05].
  77. ↑ MGS Zakopane - Wydarzenia [online], galeria.zakopane.pl [dostęp 2026-08-05].
  78. 1 2 Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA, Beata Ewa Białecka : Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA : Artyści [online], kolekcja.galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  79. ↑ XXI Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego [online], wiadomosci.onet.pl, 17 listopada 2006 [dostęp 2026-08-05].
  80. 1 2 NOMUS - Beata Ewa Białecka [online], nomus.gda.pl [dostęp 2026-08-05].
  81. ↑ Wyborcza.pl [online], trojmiasto.wyborcza.pl [dostęp 2026-08-05].
  82. ↑ Pomorskie Nagrody Artystyczne wręczone. Wyróżnieni zostali aktorka, muzycy i artyści sztuk wizualnych [online], Pomorskie.eu, 8 maja 2019 [dostęp 2026-08-05].
  83. ↑ ZPAP - okręg Gdańsk - Bartek Materka Laureatem Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego za rok 2021, XXI edycja (3) [online], www.zpap-gdansk.pl [dostęp 2026-08-05].
  84. ↑ Uhonorowani przez Powiat Kwidzyński - Powiat Kwidzyński [online], www.powiatkwidzynski.pl [dostęp 2026-08-05].
  85. ↑ XXII/133/2025 - Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy w Prabutach [online], archiwum-bip.prabuty.pl [dostęp 2026-08-05].
  86. ↑ Beata Ewa Białecka – Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [online], Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [dostęp 2026-08-05].
  87. ↑ Kolekcja sztuki UG. „Narzędzie do budowania dialogu między sztuką a nauką” | Aktualności - Uniwersytet Gdański [online], Uniwersytet Gdański, 18 czerwca 2025 [dostęp 2026-08-05].
  88. ↑ Samotrzeć | Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu | Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu [online] [dostęp 2026-08-05].
  89. ↑ Białecka Beata Ewa | MOLSKI GALLERY | Galeria sztuki współczesnej [online], Molski [dostęp 2026-08-05].
  90. ↑ 8. Triennale Małych Form Malarskich [online], Galeria sztuki Wozownia, 9 września 2010 [dostęp 2026-08-05].
  91. ↑ Galeria BWA BYDGOSZCZ - II Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego [online], Galeria BWA BYDGOSZCZ [dostęp 2026-08-05].
  92. ↑ Galeria BWA w Bydgoszczy - III Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego [online], Galeria BWA w Bydgoszczy [dostęp 2026-08-05].
  93. ↑ Galeria Sztuki w Legnicy - Promocje 2019 [online] [dostęp 2026-08-05].
  94. ↑ 44. BIENNALE MALARSTWA BIELSKA JESIEŃ 2019 — Galeria Bielska BWA [online], galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  95. ↑ Lęborskie Centrum Kultury Fregata, Rozstrzygnięcie Konkursu Malarskiego Im. Krzysztofa Grzesiaka [online], www.lck-fregata.pl [dostęp 2026-08-05].
  96. ↑ Monika Cybulska, Lista prac zakwalifikowanych do wystawy pokonkursowej 45. PRZEDWIOŚNIE 2022 [online], Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, 24 maja 2022 [dostęp 2026-08-05].
  97. ↑ Wojciech Gawor, Objawiają się młode talenty. Wystawa zdolnych licealistów (WIDEO) [online], Elbląg Nasze Miasto, 3 listopada 2023 [dostęp 2026-08-08].
  98. ↑ Lęborskie Centrum Kultury Fregata, Podsumowanie II Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego [online], www.lck-fregata.pl [dostęp 2026-08-05].
  99. ↑ Wystawa VI Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy [online], www.wyczol.art [dostęp 2026-08-05].
  100. ↑ Sebastian Dudzik, Obrazy z obrazów. Beata Ewa Białecka wobec malarskiej tradycji i współczesnego języka kultury, [w:] Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, Gdańsk: Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 147–154, ISBN 978-83-63185-54-1.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Beata_Ewa_Białecka&oldid=80642967”