Przejdź do zawartości

Beata Ewa Białecka

Dodaj linki
Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Beata Ewa Białecka
Data i miejsce urodzenia

31 października 1966
Mikołów

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Dziedzina sztuki

malarstwo

Epoka

sztuka współczesna

Plik:Diana bogini łowów 2024, 100x100 cm, olej na płótnie, organza, Kolekcja prywatna.jpg
Diana bogini łowów 2024, 100x100 cm, olej na płótnie, organza, Kolekcja prywatna
Plik:Mneme 2026, 160x110 cm, olej na płótnie, Kolekcja prywatna.jpg
Mneme 2026, 160x110 cm, olej na płótnie, Kolekcja prywatna

Beata Ewa Białecka (ur. 31 października 1966 w Mikołowie) – polska malarka współczesna, tworząca przede wszystkim malarstwo figuratywne. Ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie w 1992 uzyskała dyplom w pracowni Jerzego Nowosielskiego[1]. W twórczości podejmuje m.in. tematykę kobiecości, macierzyństwa, cielesności i duchowości, odwołując się do ikonografii chrześcijańskiej oraz kultury popularnej[2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1981–1986 uczyła się w Technikum Tkactwa Artystycznego w Zakopanem. W 1987 rozpoczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, a w latach 1988–1992 studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1991 otrzymała złotą odznakę Primus Inter Pares krakowskiej ASP. Rok później uzyskała dyplom w pracowni Jerzego Nowosielskiego[1].

W 1993 przerwała działalność artystyczną w związku z macierzyństwem. Do malarstwa i działalności wystawienniczej powróciła w 2003[3].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest żoną Mariusza Białeckiego, rzeźbiarza, profesora ASP w Gdańsku[4] oraz matką lekarza Karola Jana Białeckiego.

Twórczość

[edytuj | edytuj kod]

Białecka tworzy obrazy olejne zaliczane do współczesnego malarstwa figuratywnego. Marta Smolińska opisuje jej twórczość jako dialog z dawnym malarstwem i ikonografią chrześcijańską, prowadzony z perspektywy współczesnych doświadczeń kobiet. W jej interpretacji artystka zestawia motywy religijne z odniesieniami do kultury popularnej i reklamy, podejmując tematykę kobiecości, macierzyństwa, cielesności, duchowości oraz relacji między sacrum i profanum[2].

Od 2015 w części obrazów stosuje haft wykonywany bezpośrednio na malaturze. Smolińska wiąże ten zabieg z tradycją haftu religijnego oraz z reinterpretacją społecznych ról kobiet. Technika została wykorzystana m.in. w cyklach Akupiktury, Obraz niepochlebiony i Święte i łzy[5].

Wybrane cykle malarskie

[edytuj | edytuj kod]
  • Sacrum & commercium (2003–2010)[6].
  • Dzięki Bogu jestem kobietą (2008–2014)[7].
  • Akupiktury (2015–2025)[5].
  • Święte i łzy (2020–2023)[8].
  • Obraz w ubraniu (2015–2025)[9].

Wybrane wystawy indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

2006

  • Pop-arty, Muzeum Narodowe / Oddział Sztuki Współczesnej, Pałac Opatów, Gdańsk[10].
  • Pop-arty, Centrum Sztuki Galeria EL, Elbląg[11].

2007

  • Beata Ewa Białecka. Malarstwo, Galeria Sceny Plastycznej KUL Leszka Mądzika, Lublin[12].
  • Beata Ewa Białecka. Malarstwo, Centrum Sztuki Fabryka Trzciny, Warszawa[13].

2008

  • Sacrum & Commercium, Anya Tish Gallery, Houston, USA[14].
  • Sacrum & Commercium, Zamek Książąt Pomorskich, Sala Elżbietańska, Szczecin[13].
  • Sacrum & Commercium, Galeria Szyperska, Poznań[6].

2009

  • Album, Galeria Sztuki Wozownia, Toruń[15].

2010

  • Targi Sztuki, Sfera Sztuki, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[16].

2011

  • Niewinny obraz nie istnieje, Galeria ZPAP, Gdańsk[17].

2012

  • Beata Ewa Białecka / Magdalena Moskwa, CS Galeria El, Elbląg[18].

2014

  • Dzięki Bogu jestem kobietą, Galeria Sztuki im. Jana Tarasina, Kalisz[7].

2016

  • Akupiktury, CKiS, Wieża Ciśnień, Konin[19].

2017

  • Efekt Aureoli, BWA w Olsztynie[20].
  • Akupiktury, Galeria Wozownia, Toruń[15].

2018

  • Obraz niepochlebiony, BWA, Gorzów Wielkopolski[21].
  • Ave Kobieta, Muzeum Narodowe, Oddział Zielona Brama, Gdańsk[22].
  • Obraz niepochlebiony, BWA w Kielcach[23].

2019

  • Obraz niepochlebiony, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[3].
  • Moje ręce głodne są dokładności, Miejsce Sztuki 44, Świnoujście[24].

2021

  • Znakomita Kobiecość, Galeria Arttrakt, Wrocław[25].
  • Znakomita Kobiecość, Muzeum Zachodniokaszubskie, Bytów[26].
  • MiliHelena. Jednostka piękna, ABC Gallery, Poznań[27].

2022

  • Et in Arcadia ego. I ja tam byłam, Otwarta Pracownia, Kraków (z Aldoną Mickiewicz)[28].
  • Obraz jako najwyższy stopień uwagi, CS Zamek Sielecki, Galeria Extravagance, Sosnowiec[29].

2023

  • Święte i łzy, Agra Art Gallery, Warszawa[8].

2024

  • Obraz w ubraniu, Pałac hrabiów Henckel von Donnersmarck, Nakło Śląskie[13].
  • Obraz w ubraniu, BWA Sokół, Nowy Sącz[9].

2025

  • Ave Eva. Obrazy, Galerie Felixe Jeneweina města Kutné Hory, Kutná Hora, Czechy[30].

2026

  • Sama jestem ziemią, sama jestem niebem, Galeria Sztuki Współczesnej, MS 44, Świnoujście[31].

Wybrane wystawy zbiorowe

[edytuj | edytuj kod]

2003

  • 36. Biennale Malarstwa Współczesnego Bielska Jesień, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[32].

2004

  • 20. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin[33].

2005

  • Pamięć i uczestnictwo – wystawa na jubileusz Sierpnia ’80 i Solidarności, Muzeum Narodowe, Pałac Opatów, Gdańsk[34].

2006

  • 6. Triennale Sztuki Sacrum, Sztuka wobec zła, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa[35].
  • 21. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin[36].

2007

  • Młode malarstwo polskie, Mystetskyi Arsenal, Kijów, Ukraina[37].

2009

  • 39. Ogólnopolski Konkurs Malarski Bielska Jesień, Galeria Bielska BWA w Bielsku-Białej[38].
  • Sukienka, Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia”, Radom[39].

2010

  • Gdańskie Biennale Sztuki Tożsamość miejsca, Gdańska Galeria Miejska, Gdańsk[40].

2011

  • Wystawa Stulecia, z okazji 100-lecia ZPAP, PGS, Sopot[41].
  • Nowe Tendencje w Malarstwie Polskim 2, BWA w Bydgoszczy[42].

2012

  • Macierzyństwo…, Centrum Kultury, Warsztaty Kultury, Lublin[43].
  • Sąsiadki / Nachbarinnen, Muzeum Narodowe, Oddział Zielona Brama, Gdańsk[44].

2013

  • Nic Nowego? / Nic Nového?, Współczesna Sztuka Polska, Galerie Felixe Jeneweina, Kutna Hora, Czechy[45].
  • Halucynacje pamięci. Najnowsze wersje fotorealizmu w Polsce, ODA, Piotrków Trybunalski[46].
  • Kolekcja Pakoska. Sztuka polska, Muzeum Okręgowe, Toruń[47].
  • Sąsiadki / Nachbarinnen, Inselgalerie, Berlin, Niemcy[48].

2014

  • Centr Dialog, Nowogrodzkie Centrum Sztuki Współczesnej, Nowogród Wielki, Rosja[1].

2015

  • Connection, Narva Museum, Narwa, Estonia[1].
  • (Nie) dotykaj! Haptyczne aspekty sztuki polskiej po 1945 roku w kontekście przemian hierarchii zmysłów, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń[49].
  • Exporting Gdańsk, The Barrel Gallery, Zagrzeb, Chorwacja[50].

2016

  • Exporting Gdańsk, Muzeum Narodowe, Pałac Opatów, Gdańsk[51].
  • inSPIRACJE. OKSYDAN. Po płynno-empatycznej stronie życia, Galeria 13 Muz, Szczecin[52].
  • Fete Funebre, Zbrojownia Sztuki, ASP, Gdańsk[53].

2017

  • Złe Kobiety, Centrum Kultury Zamek, Poznań[54].
  • Po drugiej stronie (lustra), Kolekcja Galerii Bielskiej BWA, Galeria Sztuki w Zlínie oraz Regionalna Galeria Sztuki w Jihlavie, Czechy[55].
  • Doświadczenie ciała, Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA, BWA, Gorzów Wielkopolski[21].
  • Współczesna sztuka polska, Muzeum im. J.G. Pinsela, Lwów, Ukraina[13].

2019

  • Choroba jako źródło sztuki, Muzeum Narodowe, Poznań[56].
  • Nomus. Kolekcja w budowie, Muzeum Narodowe, Oddział Zielona Brama, Gdańsk[57].

2020

  • Secondary Archive, Fundacja Katarzyny Kozyry w ramach Projektów Zachęty, Warszawa[58].

2021

  • Poczęcie, Galeria Prześwit, Warszawa[59].

2022

  • Blasfeministki, Galeria Domu Norymberskiego, Kraków[60][61].
  • Persona (non) Grata, Galeria Kameralna, Słupsk; CAT, Ustka[62].
  • Rekwizyt Hamleta. Czaszka w sztukach wizualnych, Patio, ASP, Gdańsk[63].
  • Woman Art Power, MCSW „Elektrownia”, Radom[64].
  • Integralny pro-life Siedziba Klubu Jagiellońskiego, Kraków (wystawa oraz debata z udziałem artystów)[65].
  • Manifesta 14, The European Nomadic Biennial, Kosovo National Art Gallery, Prisztina, Kosowo[66].

2023

  • Sprawdzam. Cóż to jest prawda?, Dom Praczki, Kielce[67].
  • Życie ukryte. Dziecko w polskiej sztuce współczesnej, Zamek Ujazdowski, Warszawa[68].
  • Powiadacze. Dialog między sztuką współczesną a średniowieczną, Muzeum Narodowe, Poznań[69].
  • Pejzaż malarstwa polskiego, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki[70].

2024

  • Ćwiczenia z przemijania, Galeria BWA w Olsztynie[71].
  • Pracownia Nowosielskiego – debata, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa[72].
  • Myślę i czuję, Miejska Galeria Sztuki, Łódź oraz konferencja Twórca czy tworzywo? Człowiek – malarstwo – sztuczna inteligencja ASP, Łódź[73].

2025

  • Obraz z obrazu. Wątki metaartystyczne w kolekcji CSW w Toruniu, Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”, Toruń[74].
  • Odłamki rzeczywistości. Berlin–Trójmiasto, PGS, Sopot[75].
  • Malować film. Polska Szkoła Filmowa w oczach współczesnych malarek, Galeria GCF, wydarzenie towarzyszące 50. FPFF, Gdynia[76].

2026

  • Północ-Południe, Miejska Galeria Sztuki im. Wł. Hr. Zamoyskiego, Zakopane[77].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • 2003 – wyróżnienie w 36. Ogólnopolskim Konkursie Malarstwa „Bielska Jesień” w Bielsku-Białej[78].
  • 2006 – Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego podczas VI Triennale Sztuki Sacrum „Sztuka wobec zła” w Częstochowie[8].
  • 2006 – Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego podczas XXI Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie[79].
  • 2007 – nominacja do Paszportów „Polityki” w kategorii „Sztuki wizualne”[80].
  • 2010 – wyróżnienie redakcji kwartalnika „Artluk” podczas Targów Sztuki Galerii Bielskiej BWA[3].
  • 2019 – nominacja w plebiscycie „Pomorskie Sztormy” w kategorii „Człowiek Roku w Kulturze”[81].
  • 2019 – Pomorska Nagroda Artystyczna za 2018 rok[82].
  • 2022 – nominacja do Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego za 2021 rok[83].
  • 2025 – Doroczna Nagroda Starosty Kwidzyńskiego za osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania i ochrony kultury[84].
  • 2025 – tytuł Ambasadorki Kultury przyznany przez Radę Miejską w Prabutach[85].

Kolekcje

[edytuj | edytuj kod]
  • Muzeum Narodowe w Gdańsku, Oddział Sztuki Współczesnej – Pałac Opatów[8].
  • CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie[86].
  • Kolekcja Sztuki Współczesnej Uniwersytetu Gdańskiego w Gdańsku[87].
  • Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu[88].
  • NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku[80].
  • Museo de la Colección Roberto Polo, The Centre for Modern and Contemporary Art of Castilla-La Mancha w Toledo (Hiszpania)[8].
  • Muzeum Zachodniokaszubskie w Bytowie[8].
  • Molski Gallery & Collection w Poznaniu[89].
  • Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej[78].

Wybrana działalność jurorska

[edytuj | edytuj kod]
  • 2010 – VIII Triennale Małych Form Malarskich, Galeria Wozownia, Toruń[90].
  • 2016 – II Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego, BWA w Bydgoszczy[91].
  • 2018 – III Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego, BWA w Bydgoszczy[92].
  • 2019 – 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje”, Legnica[93].
  • 2019 – 44. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień”[94].
  • 2022 – I Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Krzysztofa Grzesiaka, Lęborskie Centrum Kultury, Lębork[95].
  • 2022 – Interdyscyplinarny Konkurs Plastyczny Województwa Świętokrzyskiego „45. Przedwiośnie”, BWA w Kielcach[96].
  • 2023 – 4. Ogólnopolskie Biennale dla Szkół Średnich Inspiracje, Gronowo Górne[97].
  • 2024 – II Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Krzysztofa Grzesiaka, Lębork[98].
  • 2024 – VI Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego, BWA w Bydgoszczy[99].

Odbiór twórczości

[edytuj | edytuj kod]

Twórczość Białeckiej była przedmiotem opracowań historyków sztuki, krytyków i kuratorów. W katalogu wystawy Ave Kobieta opublikowano teksty poświęcone m.in. jej dialogowi z ikonografią chrześcijańską, relacjom między kobietami, odwołaniom do tradycji malarskiej oraz sposobom przedstawiania cielesności i melancholii[22].

Marta Smolińska interpretuje malarstwo Białeckiej jako współczesne przetworzenie ikonografii chrześcijańskiej oraz kultury popularnej, wykorzystywane do podejmowania tematów kobiecości, cielesności i duchowości[2]. Sebastian Dudzik wskazuje natomiast na związki jej obrazów z dziełami dawnych mistrzów; według niego odwołania te służą budowaniu nowych znaczeń, a nie prostemu cytowaniu historycznych wzorców[100].

Zastosowanie haftu w cyklu Akupiktury było omawiane jako rozszerzenie warsztatu malarskiego o środki kojarzone z tkaniną artystyczną i haftem, a zarazem jako element interpretacji społecznych ról kobiet[5].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Publikacje o twórczości

[edytuj | edytuj kod]
  • Marta Smolińska, Ave malarstwo, ave kobieta, „Artluk” 2008, nr 1(7).
  • Marta Smolińska, Ikonografia kobiecości, Toruń 2009, s. 3–8.
  • Lena Wicherkiewicz, Moc wizerunku, „Exit” 2012, nr 3(91).
  • Lila Dmochowska, Beata Ewa Białecka bez aureoli, „Format” 2013, nr 4(67).
  • Marta Smolińska, Dzięki Bogu jestem kobietą! Beaty Ewy Białeckiej genderowe dialogi z ikonografią chrześcijańską, „Miscellanea Posttotalitariana Wratislaviensia” 2014, t. 2, s. 305–314.
  • Marta Smolińska, Wyszywanie postfeminizmu, „Artluk” 2014, nr 3–4 (31–32), s. 96–97.
  • Agata Jakubowska, Malarski obraz relacji między kobietami autorstwa Beaty Ewy Białeckiej, w: Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 137–145.
  • Izabela Kowalczyk, Beata Ewa Białecka – Madonna w melancholii, w: Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 53–61.
  • David Crowley, To rend and to saw, w: Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 63–68.

Katalogi wystaw indywidualnych

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Beata Ewa Białecka [online], Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach [dostęp 2026-08-03].
  2. 1 2 3 Marta Smolińska, Msza kobiecości – Beaty Ewy Białeckiej genderowe dialogi z ikonografią chrześcijańską i kulturą popularną, [w:] Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, Gdańsk: Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 9–30, ISBN 978-83-63185-54-1.
  3. 1 2 3 Beata Ewa Białecka – Obraz niepochlebiony [online], Galeria Bielska BWA [dostęp 2026-08-05].
  4. ↑ Wykazać się na polu sztuk? Tylko podczas Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarsko-Malarskiego w Rodowie [online], Pomorskie.eu, 6 lipca 2018 [dostęp 2026-08-14].
  5. 1 2 3 Marta Smolińska, Wyszywanie postfeminizmu. Malarstwo Beaty Ewy Białeckiej jako sztuka krytyczna, [w:] Akupiktury, Konin: Centrum Kultury i Sztuki Wieża Ciśnień, 2016.
  6. 1 2 Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA, Pietà (mała) – Beata Ewa Białecka [online], Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA [dostęp 2026-08-05].
  7. 1 2 Dzięki Bogu jestem kobietą, Kalisz: Galeria Sztuki im. Jana Tarasina, 2014, ISBN 978-83-936624-3-2.
  8. 1 2 3 4 5 6 Święte i łzy, Warszawa: Fundacja Plurabelle, 2023, ISBN 978-83-969689-0-6.
  9. 1 2 Leszek Wójcik, Marta Smolińska (red.), Beata Ewa Białecka: obraz w ubraniu = image in the clothing, Nowy Sącz: Galeria Sztuki Współczesnej BWA Sokół w Nowym Sączu, 2024, ISBN 978-83-66307-55-1.
  10. ↑ Beata Ewa Białecka - Malarstwo - Obrazy [online], ARTTRAKT [dostęp 2026-08-06].
  11. ↑ POP arty Beaty Ewy Białeckiej - Elbląski Wortal Historyczny [online], historia.bibliotekaelblaska.pl [dostęp 2026-08-05].
  12. ↑ Wystawy – Galeria Sztuki Sceny Plastycznej KUL [online] [dostęp 2026-08-05].
  13. 1 2 3 4 Aleksandra Głaz, Beata Ewa Białecka „OBRAZ W UBRANIU” [online], CEKUŚ, 11 maja 2024 [dostęp 2026-08-05].
  14. ↑ Beata Ewa Białecka - Anya Tish Gallery w Houston [online], Bankier.pl, 29 stycznia 2008 [dostęp 2026-08-05].
  15. 1 2 Beata Ewa Białecka: „Akupiktury” Beata Ewa Białecka: „Acupictures” [online], Galeria sztuki Wozownia, 31 sierpnia 2017 [dostęp 2026-08-05].
  16. ↑ Jolanta Ciesielska, Grażyna Cybulska (red.), Targi Sztuki Sfera Sztuki 8: Bielsko-Biała, 11–13 czerwca 2010, Bielsko-Biała: Galeria Bielska BWA, 2010, ISBN 978-83-87984-59-5.
  17. ↑ Tak wyglądają współczesne Madonny [online], trojmiasto.pl, 4 maja 2011 [dostęp 2026-08-05].
  18. ↑ Marta Smolińska, Wymiary ikonowości. O dialogu obrazów Beaty Ewy Białeckiej i Magdaleny Moskwy w przestrzeni Galerii EL, „Artluk” (3), 2012, s. 82–85, ISSN 1896-3676.
  19. ↑ CKIS KONIN - Malarstwo Beaty Ewy Białeckiej „AKUPIKTURY” [online], www.ckis.konin.pl [dostęp 2026-08-05].
  20. ↑ Wystawa Beaty Ewy Białeckiej „Efekt aureoli/ Halo effect” [online], Radio Olsztyn, 2 marca 2017 [dostęp 2026-08-05].
  21. 1 2 MOS – Miejski Ośrodek Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim [online], mosart.pl [dostęp 2026-08-05].
  22. 1 2 Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, Gdańsk: Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, ISBN 978-83-63185-54-1.
  23. ↑ OBRAZ NIEPOCHLEBIONY [online], Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, 5 grudnia 2018 [dostęp 2026-08-08].
  24. ↑ Moje ręce głodne są dokładności Beata Ewa Białecka, Malarstwo [online], Miasto Świnoujście Oficjalny portal, 19 listopada 2019 [dostęp 2026-08-05].
  25. ↑ Ida Smakosz-Hankiewicz, Beata Ewa Białecka "Znakomita Kobiecość" [online], ARTTRAKT, 1 maja 2021 [dostęp 2026-08-05].
  26. ↑ Beata Ewa Białecka, Znakomita kobiecość: wystawa malarstwa Beaty Ewy Białeckiej, Bytów: Muzeum Zachodniokaszubskie w Bytowie, 2021, ISBN 978-83-65472-22-9.
  27. ↑ Beata Ewa Białecka „MiliHelena. Jednostka piękna.” – zaproszenie – ABC GALLERY [online] [dostęp 2026-08-05].
  28. ↑ TVP Kultura - Telewizja Polska S.A. - Wystawa Aldony Mickiewicz i Beaty Białeckiej „I ja tam byłam” [online], tvpkultura.tvp.pl [dostęp 2026-08-05].
  29. ↑ Obraz jako najwyższy stopień uwagi, Sosnowiec: CS Zamek Sielecki, Galeria Extravagance, 2022, ISBN 978-83-64219-70-2.
  30. ↑ EWA BEATA BIAŁECKA . AVE EVA . obrazy [online], Galerie Felixe Jeneweina [dostęp 2026-08-05] (cz.).
  31. ↑ Miejski Dom Kultury w Świnoujściu - Wystawa malarstwa Beaty Ewy Białeckiej w ms44 [online], www.mdk.swinoujscie.pl [dostęp 2026-08-05].
  32. ↑ Grażyna Cybulska (red.), Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2003: 21 listopada – 31 grudnia 2003, Bielsko-Biała: Galeria Bielska BWA, 2003, ISBN 978-83-87984-19-9.
  33. ↑ XX Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego „Configuracja”, Szczecin: ZPAP, 2004, ISBN 83-917577-8-1.
  34. ↑ Karolina Bałłaban i inni red., Pamięć i uczestnictwo: wystawa na jubileusz Sierpnia '80 i Solidarności: artystyczny komentarz polskiej rzeczywistości lat 1980-2005, Gdańsk: Muzeum Narodowe, 2005, ISBN 978-83-88669-71-2 (ang. • pol.).
  35. ↑ VI Triennale Sztuki Sacrum : wobec zła : Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, 22 września – 26 listopada 2006, Częstochowa: Miejska Galeria Sztuki, 2007, ISBN 83-89328-20-8.
  36. ↑ XXI Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin: Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Szczeciński, 2006.
  37. ↑ Galeria Artinfo.pl - pierwsza wystawa zagraniczna - Kijów | artinfo.pl - Portal rynku sztuki [online], artinfo.pl [dostęp 2026-08-05].
  38. ↑ 39. Biennale Malarstwa BIELSKA JESIEŃ 2009 — Galeria Bielska BWA [online], galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  39. ↑ Wystawa "Sukienka" [online], Culture.pl, 24 listopada 2009 [dostęp 2026-08-05].
  40. ↑ Gdańskie Biennale Sztuki 2010, Gdańskie Centrum Sztuki Współczesnej 11 czerwca - 16 lipca 2010, godz. 19.30 [online], trojmiasto.pl, 9 czerwca 2010 [dostęp 2026-08-05].
  41. ↑ Okręg Gdański (Związek Polskich Artystów Plastyków), Janusz Janowski, Państwowa Galeria Sztuki (Sopot) (red.), Wystawa z okazji stulecia Związku Polskich Artystów Plastyków, Gdańsk: Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Gdański, 2011, ISBN 978-83-928978-9-7.
  42. ↑ Nowe tendencje w malarstwie polskim 2 - Galeria miejska BWA w Bydgoszczy [online], galeriabwa.bydgoszcz.pl [dostęp 2026-08-05].
  43. ↑ Anna Gładysz, Marcin Lachowski, Paulina Zarębska-Denysiuk (red.), Macierzyństwo, Lublin: Warsztaty Kultury : Centrum Kultury, 2012, ISBN 978-83-63145-12-5.
  44. ↑ Sąsiadki - Nachbarinnen, Oddział 'Zielona Brama' / Muzeum Narodowe w Gdańsku 26 października 2012 - 17 lutego 2013, godz. 9:00 [online], trojmiasto.pl, 23 listopada 2012 [dostęp 2026-08-05].
  45. ↑ NIC NOVÉHO? NIC NOWEGO? současné polské umění / Galerie Felixe Jeneweina města Kutné Hory | Kabinet architektury [online], 7 marca 2013 [dostęp 2026-08-05] (cz.).
  46. ↑ Halucynacje pamięci. Najnowsze wersje fotorealizmu w Polsce. [online], ODA - Ośrodek Działań Artystycznych [dostęp 2026-08-05].
  47. ↑ Anna Kroplewska-Gajewska, Maja Marcinkowska-Zgolińska, Muzeum Okręgowe (Toruń) (red.), Kolekcja Pakoska: sztuka polska, Toruń: Muzeum Okręgowe, 2012, ISBN 978-83-933282-3-9.
  48. ↑ Nachbarinnen – Sąsiadki w Berlinie [online], Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej [dostęp 2026-08-05].
  49. ↑ Marta Smolińska, (Nie) dotykaj! Haptyczne aspekty sztuki polskiej po 1945 roku, Toruń: Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, 2015, ISBN 978-83-62881-60-4.
  50. ↑ Izložba: 3. BIJENALE SLIKARSTVA - HDLU [online], HRVATSKO DRUSTVO LIKOVNIH UMJETNIKA -, 20 października 2015 [dostęp 2026-08-05] (chorw.).
  51. ↑ Tomislav Buntak, Katarzyna Kosmala, Piotr Łuba, Josip Zanki, Exporting Zagreb, Gdańsk: Muzeum Narodowe, 2016, ISBN 978-83-63185-45-9.
  52. ↑ inSPIRACJE 11. Oksydan. Po płynno-empatycznej stronie życia, Szczecin: Instytucja Kultury Miasta Szczecin 13 Muz, 2016, ISBN 978-83-64629-43-3.
  53. ↑ Fete Funebre - wystawa, Zbrojownia Sztuki 28 października - 27 listopada 2016 [online], trojmiasto.pl [dostęp 2026-08-05].
  54. ↑ ZŁE KOBIETY - Centrum Kultury Zamek w Poznaniu [online], ckzamek.pl [dostęp 2026-08-05].
  55. ↑ PO DRUGIEJ STRONIE (LUSTRA) — Galeria Bielska BWA [online], galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  56. ↑ Choroba jako źródło sztuki - wystawa w Muzeum Narodowym [online], kultura.poznan.pl [dostęp 2026-08-05].
  57. ↑ Kamil Żurek, NOMUS - Drugie oprowadzanie kuratorskie [online], nomus.gda.pl [dostęp 2026-08-05].
  58. ↑ Beata Ewa Białecka [online], Secondary Archive [dostęp 2026-08-05].
  59. ↑ „Poczęcie // Celebracja narodzin” w Galerii Prześwit — SZUM [online], magazynszum.pl [dostęp 2026-08-05].
  60. ↑ Dom Norymberski w Krakowie, Wystawa „BLASFEMinISTKI” – Dom Norymberski w Krakowie [online], 9 marca 2022 [dostęp 2026-08-05].
  61. ↑ Goździków nie było — RESTARTmag [online], restartmag.art [dostęp 2026-08-05].
  62. ↑ Dorota Kulka, Dlaczego maska i twarz nie są synonimami? Wystawa zbiorowa w Ustce i Słupsku [online], Pomorskie.eu, 4 kwietnia 2022 [dostęp 2026-08-05].
  63. ↑ Promocja Wydawnictwa Wydziału Malarstwa ASP w Gdańsku Fete Funebre czyli sztuka wobec śmierci / Czaszka w twórczości artystów - pokaz prac towarzyszący promocji [online], patioasp.pl [dostęp 2026-08-05].
  64. ↑ Kamila Bulzacka-Mrzygłód (red.), Woman art power, Radom: Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu, 2022, ISBN 978-83-62140-07-7.
  65. ↑ Redakcja, „Integralny pro-life”. Premiera 60. teki „Pressji”//Wystawa [online], Klub Jagielloński, 25 czerwca 2022 [dostęp 2026-08-05].
  66. ↑ Manifesta 14 Prishtina [online], manifesta.org [dostęp 2026-08-05].
  67. ↑ Sztuka wobec metafizyki. Postawy i strategie lat 2000-2020 | Wystawa Sprawdzam. „Cóż to jest prawda?” w Galerii Współczesnej Sztuki Sacrum „Dom Praczki” w Kielcach [online] [dostęp 2026-08-05].
  68. ↑ Życie ukryte. Dziecko w polskiej sztuce współczesnej Mediateka | Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [online], Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [dostęp 2026-08-05].
  69. ↑ Wystawa czasowa - Powiadacze. Dialog między sztuką współczesną a średniowieczną. [online], www.poznan.pl [dostęp 2026-08-05].
  70. ↑ List 55 artystów biorących udział w wystawie "Pejzaż malarstwa polskiego" [online], Rzeczpospolita [dostęp 2026-08-05].
  71. ↑ Biuro Wystaw Artystycznych w Olsztynie [online], bwa.olsztyn.pl [dostęp 2026-08-05].
  72. ↑ Pracownia Nowosielskiego Spotkanie z Beatą Ewą Białecką i Krzysztofem Klimkiem - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki [online], zacheta.art.pl [dostęp 2026-08-05].
  73. ↑ Myślę i czuję [online], www.asp.lodz.pl [dostęp 2026-08-05].
  74. ↑ Obraz z obrazu. Wątki metaartystyczne w kolekcji CSW | www.torun.pl [online], torun.pl [dostęp 2026-08-05].
  75. ↑ Odłamki rzeczywistości. Berlin – Trójmiasto – Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie [online], 30 kwietnia 2025 [dostęp 2026-08-05].
  76. ↑ Wystawa „Malować film. Polska szkoła filmowa w oczach współczesnych malarek” | 50. FPFF – Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni [online], Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni [dostęp 2026-08-05].
  77. ↑ MGS Zakopane - Wydarzenia [online], galeria.zakopane.pl [dostęp 2026-08-05].
  78. 1 2 Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA, Beata Ewa Białecka : Kolekcja Sztuki Galerii Bielskiej BWA : Artyści [online], kolekcja.galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  79. ↑ XXI Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego [online], wiadomosci.onet.pl, 17 listopada 2006 [dostęp 2026-08-05].
  80. 1 2 NOMUS - Beata Ewa Białecka [online], nomus.gda.pl [dostęp 2026-08-05].
  81. ↑ Wyborcza.pl [online], trojmiasto.wyborcza.pl [dostęp 2026-08-05].
  82. ↑ Pomorskie Nagrody Artystyczne wręczone. Wyróżnieni zostali aktorka, muzycy i artyści sztuk wizualnych [online], Pomorskie.eu, 8 maja 2019 [dostęp 2026-08-05].
  83. ↑ ZPAP - okręg Gdańsk - Bartek Materka Laureatem Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego za rok 2021, XXI edycja (3) [online], www.zpap-gdansk.pl [dostęp 2026-08-05].
  84. ↑ Uhonorowani przez Powiat Kwidzyński - Powiat Kwidzyński [online], www.powiatkwidzynski.pl [dostęp 2026-08-05].
  85. ↑ XXII/133/2025 - Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy w Prabutach [online], archiwum-bip.prabuty.pl [dostęp 2026-08-05].
  86. ↑ Beata Ewa Białecka – Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [online], Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski [dostęp 2026-08-05].
  87. ↑ Kolekcja sztuki UG. „Narzędzie do budowania dialogu między sztuką a nauką” | Aktualności - Uniwersytet Gdański [online], Uniwersytet Gdański, 18 czerwca 2025 [dostęp 2026-08-05].
  88. ↑ Samotrzeć | Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu | Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu [online] [dostęp 2026-08-05].
  89. ↑ Białecka Beata Ewa | MOLSKI GALLERY | Galeria sztuki współczesnej [online], Molski [dostęp 2026-08-05].
  90. ↑ 8. Triennale Małych Form Malarskich [online], Galeria sztuki Wozownia, 9 września 2010 [dostęp 2026-08-05].
  91. ↑ Galeria BWA BYDGOSZCZ - II Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego [online], Galeria BWA BYDGOSZCZ [dostęp 2026-08-05].
  92. ↑ Galeria BWA w Bydgoszczy - III Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego [online], Galeria BWA w Bydgoszczy [dostęp 2026-08-05].
  93. ↑ Galeria Sztuki w Legnicy - Promocje 2019 [online] [dostęp 2026-08-05].
  94. ↑ 44. BIENNALE MALARSTWA BIELSKA JESIEŃ 2019 — Galeria Bielska BWA [online], galeriabielska.pl [dostęp 2026-08-05].
  95. ↑ Lęborskie Centrum Kultury Fregata, Rozstrzygnięcie Konkursu Malarskiego Im. Krzysztofa Grzesiaka [online], www.lck-fregata.pl [dostęp 2026-08-05].
  96. ↑ Monika Cybulska, Lista prac zakwalifikowanych do wystawy pokonkursowej 45. PRZEDWIOŚNIE 2022 [online], Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, 24 maja 2022 [dostęp 2026-08-05].
  97. ↑ Wojciech Gawor, Objawiają się młode talenty. Wystawa zdolnych licealistów (WIDEO) [online], Elbląg Nasze Miasto, 3 listopada 2023 [dostęp 2026-08-08].
  98. ↑ Lęborskie Centrum Kultury Fregata, Podsumowanie II Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego [online], www.lck-fregata.pl [dostęp 2026-08-05].
  99. ↑ Wystawa VI Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy [online], www.wyczol.art [dostęp 2026-08-05].
  100. ↑ Sebastian Dudzik, Obrazy z obrazów. Beata Ewa Białecka wobec malarskiej tradycji i współczesnego języka kultury, [w:] Beata Ewa Białecka. Ave Kobieta, Gdańsk: Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2018, s. 147–154, ISBN 978-83-63185-54-1.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Beata_Ewa_Białecka&oldid=80642967”