Beata Fido

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beata Fido
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1967
Kraków
Zawód aktorka

Beata Fido (ur. 2 listopada 1967 w Krakowie[1]) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się i wychowała w Krakowie, gdzie uczęszczała do I Liceum Ogólnokształcącego im. Bartłomieja Nowodworskiego. W 1990 ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W latach 1991–2000 mieszkała w Stanach Zjednoczonych, gdzie grała w tamtejszych teatrach. Zadebiutowała rolą Anastasii w sztuce Matthew Ramsaya The Best Western (data premiery: 25 lipca 1991) w reżyserii Russela Mutha w zespole teatralnym Bowman Ensemble w Baltimore w stanie Maryland. W 1996 za rolę Sety Tomasian w przedstawieniu Beast on the Moon na scenie Purple Rose Theater Co., prowadzonym przez Jeffa Danielsa, odebrała swoją pierwszą nagrodę aktorską Theater Excellence Award przyznaną przez Detroit Free Press.

Wystąpiła na szklanym ekranie jako Pani Rogozinski w operze mydlanej CBS Guiding Light (1996). Po powrocie do Polski, można ją było dostrzec w popularnych serialach takich jak Pensjonat pod Różą (2004), Klan (2005), Kryminalni (2006), M jak miłość (2007), Plebania (2009), Ojciec Mateusz (2009), Popiełuszko. Wolność jest w nas (2009-2013), Rodzinka.pl (2012)[3], czy Lekarze (2014)[4], a także w filmach – Karol. Człowiek, który został papieżem (2004) jako siostra Maksencja[5] i Popiełuszko. Wolność jest w nas (2009) w roli siostry Krystyny, czy w Matka Teresa od kotów (2010)[6] jako nauczycielka Marcina.

Występowała w spektaklach telewizyjnych: Kwatera Bożych Pomyleńców (2008)[7], Psie Głowy (2009)[8], Totus Tuus (2016)[9], Wojna – moja miłość (2017)[10], Ostatni hrabia. Edward Bernard Raczyński (2018)[11], List z tamtego świata (2018)[12], Dołęga-Mostowicz. Kiedy zamykam oczy (2019)[13].

W 2014 roku wystąpiła w filmie dokumentalnym Danusia[14][15] opowiadającym o historii pierwszego w Polsce udanego przeszczepienia nerki, którego w 1966 roku dokonali profesorowie Jan Nielubowicz i Tadeusz Orłowski. W 2016 zagrała w filmie muzycznym Wesele w kruchej chacie[16]

W filmie Smoleńsk (2016) została zaangażowana do głównej roli dziennikarki Niny, prowadzącą śledztwo w sprawie katastrofy, za którą w 2017 otrzymała Węża w kategorii „Najgorsza rola żeńska”[17].

W serialu Komisarz Alex zagrała policjantkę wracającą z USA – komisarz Martę Grabską. Wcieliła się w postać Darii Partyki w emitowanym w 2010 i od 2013 roku serialu telewizyjnym Blondynka. W serialu Leśniczówka zagrała Magdę Ździebłowską, córkę doktor Czesi (granej przez Annę Seniuk). Wcieliła się także w postać prokurator Małgorzaty Sawickiej w serialu Archiwista. Można ją zobaczyć także w serialach: Wojenne dziewczyny (2017, 2018)[18], epizodycznie w serialu Barwy szczęścia[19][20][21].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Związana jest z Janem Marią Tomaszewskim, konsultantem ds. obyczajowych filmu Smoleńsk[22][23], kuzynem polityka Jarosława Kaczyńskiego[24].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1991 – Bowman Ensemble Maryland
  • 1992 – Shakespeare on the Green
  • 1992 – Footsteps Company
  • 1993 – National Jewish Theatre
  • 1993 – Court Theatre
  • 1993 – Maieutic Theatre Chicago
  • 1994 – Latino Chigaco Theatre
  • 1995 – National Council, Chicago
  • 1995 – Center Stage Maryland
  • 1996 – Purple Rose Theatre Company
  • 1996 – Williamstown Theatre Festival
  • 1997 – Williamstown Theatre Festival
  • 1997 – Ontological Hysteric Theatre
  • 1997 – La Mama ETC Theatre New York

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Beata Fido (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2019-12-24].
  2. DK (2016-09-08): Kim jest Beata Fido, nawrócona dziennikarka z filmu „Smoleńsk”? (pol.). „Gazeta Wyborcza”. [dostęp 2019-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-01)].
  3. Rodzinka.pl, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  4. Lekarze, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  5. Beata Fido (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2019-12-24].
  6. Matka Teresa od kotów, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  7. Kwatera Bożych Pomyleńców, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  8. Psie głowy, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  9. TOTUS TUUS, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  10. Wojna – moja miłość, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  11. Ostatni hrabia. Edward Bernard Raczyński, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  12. List z tamtego świata, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  13. Dołęga-Mostowicz. Kiedy zamykam oczy, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  14. Danusia – Historia pierwszego udanego przeszczepienia. [dostęp 2020-02-17].
  15. Danusia, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  16. Wesele w kruchej chacie, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  17. Węże 2017: oto „zwycięzcy”. Siedem statuetek dla „Smoleńska” (pol.). Onet.pl. [dostęp 2019-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-01)].
  18. Wojenne dziewczyny, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  19. Barwy szczęścia, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  20. Barwy szczęśćia, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).url
  21. Barwy szczęścia, FilmPolski.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  22. Jan Tomaszewski w bazie filmpolski.pl
  23. Magdalena Rigamonti (2016-09-09): Antoni Krauze: „Nie ja byłem dyrygentem, nie ja rozdawałem role” (pol.). Dziennik.pl. [dostęp 2018-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-01)].
  24. Kuzyn Kaczyńskiego w związku z „aktorką smoleńską” (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2018-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-01)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]