Beata Tadla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beata Tadla
Beata Edyta Tadla
Ilustracja
Beata Tadla (2018)
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1975
Legnica
Zawód, zajęcie dziennikarka, prezenterka telewizyjna i radiowa
Narodowość polska
Edukacja Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Beata Edyta Tadla (ur. 14 czerwca 1975 w Legnicy) – polska dziennikarka radiowa i telewizyjna oraz prezenterka telewizyjna, mistrzyni mowy polskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Ireny i Stanisława Tadlów[1], nauczycielki i kierownika magazynu opakowań[2]. Wychowała się w Legnicy[3], gdzie ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki[4][5]. W 1991 zaczęła pracować w lokalnym Radiu Legnica[6], a 3 września 1992 zagrała postać Nutelii, damy dworu w sztuce w reżyserii Krzysztofa Gradowskiego Miss baśni i bajek, która została wystawiona w legnickim Centrum Sztuki – Teatrze Dramatycznym[7][8]. Ukończyła szkołę muzyczną w klasie fortepianu[9].

Ukończyła studia na kierunku „kulturoznawstwo i zarządzanie instytucjami kultury” na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[4], a następnie studia podyplomowe w zakresie „kształcenia głosu i mowy” na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym w Warszawie[10].

W czasie studiów kontynuowała pracę dziennikarską – była reporterką i redaktorką warszawskich rozgłośni: Eska[11], Super FM[4] i Plus[12], a także rozpoczęła pracę w telewizji – debiutowała na antenie TV Puls[13].

W sierpniu 2004 została prezenterką TVN Style, gdzie do 2006 prowadziła magazyn Klub młodej mamy[14]. Od 13 października 2005 do 27 kwietnia 2012 związana była z redakcją TVN24[15] – początkowo przygotowywała reportaże emitowane w serwisie informacyjnym Dzień na żywo[16], następnie prowadziła program[17], z czasem została też prowadzącą serwisy: Magazyn 24 godziny, Fakty po Faktach i Fakty po południu, a od 6 października 2007 do 22 kwietnia 2012 współprowadziła weekendowe wydania Faktów w TVN[18][15]. Równocześnie z działalnością dziennikarską, w 2008 była lektorką w filmie dokumentalnym Moje Camino[19], 31 marca 2012 wystąpiła na scenie Teatru Syrena w premierowym spektaklu Trójka do potęgi w reżyserii Wojciecha Malajkata[20] oraz zaśpiewała gościnnie w piosence Karp 2012[21].

Od 6 listopada 2012 do 3 stycznia 2016 była gospodynią głównego wydania Wiadomości[22][23][24]. Od września 2013 do stycznia 2016 prowadziła w TVP Info program Dziś wieczorem, a od grudnia 2012 do czerwca 2013 prowadziła poniedziałkowe wydania porannego programu TVP1 Kawa czy herbata?[25]. Równocześnie angażowała się w kolejne aktorskie projekty: w 2013 wystąpiła w roli prezenterki w spektaklu telewizyjnym Bezdech, w 2014 pojawiła się gościnnie w serialu Barwy szczęścia[9] oraz wystąpiła w serialu dokumentalnym Ocalony świat, a w 2016 zagrała gościnnie w serialu Pakt.

Od 9 listopada 2016 do 30 listopada 2018 współprowadziła serwis informacyjny Nowa TV24 godziny[26][27]. W 2017 pojawiła się w serialu Wataha. Wiosną 2018 w parze z Janem Klimentem zwyciężyła w finale ósmej edycji programu rozrywkowego Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami. Od stycznia 2019 współpracuje z Radiem Zet, dla którego prowadzi audycje To właśnie weekend[28] i Zet jak związki[29], a w przeszłości także program StereoTYP[30]. Od lutego do lipca 2019 współprowadziła program Bez ograniczeń w Superstacji[31][32]. Od marca 2020 jest jedną z prowadzących program internetowy Onet Rano[33].

Współpracuje jako wykładowca z Instytutem Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego[10].

Beata Tadla (2018)

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszym mężem był sierżant Wojska Polskiego, którego poślubiła, mając niecałe 20 lat[34]. W latach 2001–2014 jej mężem był dziennikarz Radosław Kietliński, z którym ma syna, Jana (ur. 2001)[4]. W latach 2013–2018 pozostawała w nieformalnym związku z prezenterem telewizyjnym Jarosławem Kretem[35], a ich rozstanie było szeroko komentowane przez ogólnopolską prasę. W 2021 wyszła za mąż za Michała Cebulę, wiceprezesa zarządu ds. pracowniczych w spółce skarbu państwa Enea Operator[36][37].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Japanese Map symbol (Library).svg Książki[38]
Rok Tytuł Data wydania Wydawnictwo
2009 Pokolenie '89, czyli dzieci PRL-u w wolnej Polsce 11.12.2009 Burda Publishing Polska
2011 Kto pyta nie błądzi. Rozmowy wielkich i niewielkich 4.05.2011 Zwierciadło
Niedziela bez Teleranka: 13 grudzień 9.11.2011
2016 Czego oczy nie widzą: opowieści z życia (poza)telewizyjnego 22.11.2016 Dom Wydawniczy Rebis

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2009 zajęła trzecie miejsce w plebiscycie Mistrz Mowy Polskiej w kategorii Vox Populi. W 2010 otrzymała w tym samym plebiscycie tytuł Mistrza Mowy Polskiej[13]. W 2013 została uznana za „najlepiej ubraną kobietę mediów”. W 2018 zwyciężyła w plebiscycie magazynu „Party” w kategorii „debiut roku”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadla 2016 ↓, s. 135.
  2. Tadla 2016 ↓, s. 235.
  3. Dancing with the Stars. Taniec z Gwiazdami 8 – Odcinek 5. ipla.tv. [dostęp 2019-03-04].
  4. a b c d Beata Tadla. tvp.pl, 2012-10-23. [dostęp 2016-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-30)].
  5. Jesteśmy numer jeden - 60 lat ILO w Legnicy, red. Halina Tamioła, Wydawnictwo Edytor, Legnica 2005, str. 300, ​ISBN 83-88214-64-0
  6. Tadla 2016 ↓, s. 6, 11, 12.
  7. Beata Tadla, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2021-04-08].
  8. Tadla 2016 ↓, s. 141.
  9. a b Tadla 2016 ↓, s. 144–145, 146
  10. a b Beata Tadla współpracownik. dziennikarstwo.uni.wroc.pl. [dostęp 2018-03-04].
  11. Tadla 2016 ↓, s. 24.
  12. Tadla 2016 ↓, s. 32.
  13. a b Ludzie mediów (pol.). dobrauczelnia.pl. [dostęp 2012-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-21)].
  14. Tadla 2016 ↓, s. 36–37.
  15. a b pp: Beata Tadla w „Wiadomościach” już w listopadzie. wirtualnemedia.pl, 2012-10-09. [dostęp 2012-12-29].
  16. Tadla 2016 ↓, s. 44.
  17. Tadla 2016 ↓, s. 47.
  18. Tadla 2016 ↓, s. 49.
  19. Beata Tadla w bazie filmpolski.pl
  20. Tadla 2016 ↓, s. 142.
  21. Beata Tadla w Discogs.com (ang.)
  22. pp: Beata Tadla odchodzi z TVN, zostanie prezenterką „Wiadomości”. wirtualnemedia.pl, 2012-04-30. [dostęp 2012-12-29].
  23. Beata Tadla już w grafiku prowadzących „Wiadomości”. press.pl, 2012-10-27. [dostęp 2012-12-29].
  24. Beata Tadla zwolniona z TVP. wiadomosci.onet.pl, 2015-01-14. [dostęp 2016-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
  25. Tadla 2016 ↓, s. 119.
  26. Rusza Nowa TV. „Moda na sukces”, Beata Tadla i Jarosław Kulczycki. [dostęp 2016-11-11].
  27. „24 godziny” za miesiąc znikają z Nowa TV, odchodzi cały zespół programu. wirtualnemedia.pl, 2018-10-26. [dostęp 2018-11-02].
  28. Eurozet Sp, Beata Tadla w Radiu ZET. Od 12 stycznia poprowadzi nowy program – Radio ZET, radiozet.pl [dostęp 2018-12-29].
  29. Tomasz Kammel i Robert Karpowicz w Radiu ZET, Beata Tadla z nową audycją. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2019-08-31].
  30. O stereotypach w Radiu ZET. Dziś rusza nowy program Beaty Tadli, Radio ZET, 13 marca 2019 [dostęp 2019-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-01].
  31. Beata Tadla komentatorką w „Bez ograniczeń” Superstacji, wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-02-27].
  32. Zmiany w ramówce Superstacji: znika publicystyka, od poniedziałku pasmo powtórek. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2019-08-31].
  33. Łukasz Szewczyk: Beata Tadla nową prowadzącą "Onet Rano". media2.pl. [dostęp 2020-03-09].
  34. Demakijaż - Beata Tadla, odc. 29, Ipla.tv, 2016.
  35. Tadla 2016 ↓, s. 164.
  36. Angelika Karpińska, Beata Tadla wyszła za mąż, o2.pl, 16 lutego 2021.
  37. Już wiadomo, kim jest mąż Beaty Tadli. Pracuje w znanej spółce, naTemat.pl [dostęp 2021-03-17] (pol.).
  38. Tadla, Beata (1975-). W: Katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych NUKAT [on-line]. [dostęp 2018-03-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]