Beata Tadla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beata Tadla
Beata Edyta Tadla
Ilustracja
Beata Tadla (2018)
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1975
Legnica
Zawód dziennikarka, prezenterka telewizyjna
Narodowość polska
Edukacja Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Beata Edyta Tadla (ur. 14 czerwca 1975 w Legnicy) – polska dziennikarka radiowa i telewizyjna oraz prezenterka telewizyjna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jest abiturientką I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Legnicy[1]. Ukończyła studia na kierunku „kulturoznawstwo i zarządzanie instytucjami kultury” na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[1], a następnie studia podyplomowe w zakresie „kształcenia głosu i mowy” na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym w Warszawie[2].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Od 1991 związana była z radiem: początkowo z Radiem Legnica, potem warszawskim Radiem Eska, następnie Super FM, i Radiem Plus[1].

Współpracowała z TV Puls[3], TVP[3] i TVN Style (od sierpnia 2004)[4], gdzie była gospodynią magazynu Klub młodej mamy[5] (do 2006). Od 13 października 2005 do 27 kwietnia 2012 związana była z TVN24[4], gdzie prowadziła: serwisy informacyjne, Magazyn 24 godziny, Fakty po Faktach i Fakty po południu. Od 6 października 2007 do 22 kwietnia 2012 w duecie z Piotrem Marciniakiem prowadziła weekendowe wydania Faktów w TVN[4]. Od 6 listopada 2012 do 3 stycznia 2016 była gospodynią głównego wydania Wiadomości TVP1[6][7]. Od września 2013 do stycznia 2016 prowadziła w TVP Info program Dziś wieczorem, nadawany po głównym wydaniu Wiadomości. Od grudnia 2012 do czerwca 2013 prowadziła poniedziałkowe wydania porannego programu TVP1 Kawa czy herbata?. Od 9 listopada 2016 współprowadzi serwis informacyjny Nowa TV24 godziny[8].

Pracuje m.in. ze studentami, przyszłymi dziennikarzami. Jest wykładowcą (współpracownikiem) w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego[2].

Działalność pozazawodowa[edytuj | edytuj kod]

Dziennikarka i prezenterka próbowała swoich sił również w innych dziedzinach, przeważnie występując incydentalnie, m.in. w teatrze, filmie (jako aktorka i lektorka) czy też na estradzie w programach rozrywkowych.

3 września 1992 zagrała gościnnie postać Damy Dworu w sztuce w reżyserii Krzysztofa Gradowskiego Miss baśni i bajek, która została wystawiona w Centrum Sztuki - Teatrze Dramatycznym w Legnicy[9]. Następnie, 31 marca 2012 wystąpiła na deskach Teatru Syrena w premierowym spektaklu Trójka do potęgi (reż. Wojciech Malajkat)[1]. W tym samym roku zaśpiewała gościnnie w piosence Karp 2012[10]. Wzięła udział serialach: Barwy szczęścia (2014), Pakt (2016) oraz Wataha (2017), w których zagrała dziennikarkę. Jako prezenterka wystąpiła w spektaklu TV Bezdech (2013). Ponadto wystąpiła w serialu dokumentalnym Ocalony świat (2014) oraz była lektorką w filmie dokumentalnym Moje Camino (2008)[11].

Od 2 marca do 11 maja 2018 brała udział w ósmej edycji telewizyjnego programu rozrywkowego Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami, emitowanego w stacji Polsat. Jej partnerem tanecznym był Jan Kliment. Ostatecznie para zwyciężyła w konkursie, pokonując w finale parę Katarzynę Dziurską i Tomasza Barańskiego.

Jej wizerunek znalazł się na tytułowych okładkach wielu czasopism, takich m.in. jak: „Fakt”, „Super Express”, „Viva!”, „Kobieta i Życie” czy „Grazia[12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była dwukrotnie zamężna. Jej drugim mężem był obecny szef informacji kanału Polsat News Radosław Kietliński, z którym rozwiodła się w styczniu 2014 roku. Mają syna Jana[1]. Ponadto okresowo była w nieformalnym związku z prezenterem telewizyjnym Jarosławem Kretem[13].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Japanese Map symbol (Library).svg Książki[14]
Rok Tytuł Data wydania Wydawnictwo Ocena
2009 Pokolenie '89, czyli dzieci PRL-u w wolnej Polsce 11.12.2009 Burda Publishing Polska Lubimyczytac.pl 6.5/10 gwiazdek
Biblionetka.pl 4/6 gwiazdek
2011 Kto pyta nie błądzi. Rozmowy wielkich i niewielkich 4.05.2011 Zwierciadło Lubimyczytac.pl 6/10 gwiazdek
Gandalf.com.pl 5/6 gwiazdek
Niedziela bez Teleranka: 13 grudzień 9.11.2011 Zwierciadło Empik.com 3/5 gwiazdek
Lubimyczytac.pl 5/10 gwiazdek
2016 Czego oczy nie widzą: opowieści z życia (poza)telewizyjnego 22.11.2016 Dom Wydawniczy „Rebis” Lubimyczytac.pl 7/10 gwiazdek

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2009 zajęła trzecie miejsce w plebiscycie Mistrz Mowy Polskiej 2009 w kategorii Vox Populi. W 2010 otrzymała w tym samym plebiscycie tytuł Mistrza Mowy Polskiej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Beata Tadla (pol.). tvp.pl, 2012-10-23. [dostęp 2016-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-30)].
  2. a b BEATA TADLA WSPÓŁPRACOWNIK. dziennikarstwo.uni.wroc.pl. [dostęp 2018-03-04].
  3. a b c Ludzie mediów (pol.). dobrauczelnia.pl. [dostęp 2012-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-21)].
  4. a b c pp: Beata Tadla w „Wiadomościach” już w listopadzie (pol.). wirtualnemedia.pl, 2012-10-09. [dostęp 2012-12-29].
  5. pp: Beata Tadla odchodzi z TVN, zostanie prezenterką “Wiadomości” (pol.). wirtualnemedia.pl, 2012-04-30. [dostęp 2012-12-29].
  6. Beata Tadla już w grafiku prowadzących „Wiadomości” (pol.). press.pl, 2012-10-27. [dostęp 2012-12-29].
  7. Beata Tadla zwolniona z TVP (pol.). wiadomosci.onet.pl, 2015-01-14. [dostęp 2016-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
  8. Rusza Nowa TV. „Moda na sukces”, Beata Tadla i Jarosław Kulczycki (pol.). [dostęp 2016-11-11].
  9. Beata Tadla w Encyklopedii teatru polskiego
  10. Beata Tadla (ang.) w Discogs.com
  11. Beata Tadla w bazie filmpolski.pl
  12. Beata Tadla (Magazines). famousfix.com. [dostęp 2018-03-04].
  13. Historia rozpadu związku Tadli i Kreta. Od czego się zaczęło?. se.pl, 2018-03-28. [dostęp 2018-03-28].
  14. Tadla, Beata (1975-). W: Katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych NUKAT [on-line]. nukat.edu.pl. [dostęp 2018-03-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]