Beatrice d’Este

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Beatrice d'Este)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beatrice d’Este
Ambrogio de Predis - Ritratto di una dama.jpg
Portret Beatrice d’Este, Ambrogio de Predis
księżna Mediolanu
Okres panowania od 1494
do 2 stycznia 1497
Jako żona Ludwika Sforzy
Dane biograficzne
Dynastia D’Este
Urodzona 29 czerwca 1475
Ferrara
Zmarła 2 stycznia 1497
Mediolan
Ojciec Herkules I d’Este
Matka Eleonora Aragońska
Mąż Ludwik Sforza
Dzieci Maksymilian,
Franciszek II

Beatrycze d’Este, wł. Beatrice d’Este (ur. 29 czerwca 1475, zm. 2 stycznia 1497) – księżna Mediolanu, córka Ercole d’Este, księcia Ferrary i Modeny, oraz jego żony Eleonory Aragońskiej. Była siostrą Alfonsa I d’Este i Izabeli d’Este.

Życie[edytuj]

Urodziła się jako drugie dziecko Ercole d’Este i Eleonory Aragońskiej. Beatrice odebrała staranne wykształcenie, lubiła otaczać się z uczonymi, poetami i artystami, takimi jak Niccolo da Correggio, Bernardo Castiglione, Bramante, Leonardo da Vinci i wielu innych. W 1491 poślubiła Ludovica Sforzę. Leonardo da Vinci namalował jej portret jako prezent ślubny dla niej. W 1492 roku odwiedziła Wenecję jako ambasador do męża w jego politycznych interesach, które składały się głównie z chęci uznania go za księcia Mediolanu.

Po śmierci Giana Galeazzo Sforzy, uzurpacja Ludovico została zalegalizowana, a po bitwie pod Fornovo (1495), on i jego żona brali udział w kongresie pokoju w Vercelli między Karolem VIII a książętami włoskimi, na którym Beatrice pokazała wielkie polityczne możliwości. Jednak jej błyskotliwą karierę przerwała śmierć.

Śmierć[edytuj]

Beatrice zmarła przy porodzie 3 stycznia 1497 roku w wieku 22 lat.

Małżeństwo[edytuj]

W wieku 15 lat została zaręczona z Ludoviciem Sforzą (znanym jako il Moro), księciem Bari, regentem, a następnie księciem Mediolanu. Poślubiła go w styczniu 1491. Odbyło się podwójne wesele. Ludovico Sforza poślubił Beatrycze, podczas gdy jej brat, Alfons I d’Este poślubił Annę Sforzę, siostrę Giana Galeazzo Sforzy. Leonardo da Vinci zorganizował uroczystość ślubu.

Z Ludoviciem miała 2 dzieci:

  • Maksymiliana (1493-1530), księcia Mediolanu 1512-1515
  • Francesca (1495-1535), księcia Mediolanu 1521-1535

Beatrice w kulturze[edytuj]

Beatrice należy do czołowych kobiet renesansu, w dużej mierze jej patronat i dobry smak są odpowiedzialne za blask Castello w Mediolanie, Certosa w Pawii, i wiele innych znanych budynków w Lombardii. Leonardo da Vinci umieścił jej portret na „Ostatniej Wieczerzy” w refektarzu Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Jest główną postacią w powieści EL Konigsburg, ,,The Second Mrs.Gioconda”, w którym Konigsburg twierdzi, że była inspiracją dla „Mony LisyLeonarda da Vinci.