Behem II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL COA Behem II.svg

Behem II (Behm II, Bem) – polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Na tarczy czterodzielnej w krzyż w polach I i IV czerwonych baran srebrny w lewo; w polach II i III srebrnych gryf zielony.

W klejnocie nad hełmem w koronie z prawej pół gryfa zielonego[1], z lewej pół barana wspiętego, srebrnego, w lewo.

Labry: Czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nieznane pochodzenie herbu[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Behem – Behm.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Gajl podaje gryfa bez łap, ale Juliusz Karol Ostrowski, na którego się powołuje, podaje gryfa bez uszczerbień.
  2. Juliusz Karol Ostrowski przypisuje nadanie herbu Behem II Piotrowi Behemowi, jednak Tadeusz Gajl powołując się na Niesieckiego, Siebmachera i Szymańskiego przypisuje Piotrowi Behemowi herb Behem. Podobnie podaje Adam Boniecki oraz strona internetowa o rodzinie i herbie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]