Beit HaEmek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beit HaEmek
בית העמק
Ilustracja
Wjazd do kibucu Beit HaEmek
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Matte Aszer
Wysokość 50 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

511
Kod pocztowy 25115
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Beit HaEmek
Beit HaEmek
Ziemia 32°58′16″N 35°08′42″E/32,971111 35,145000
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Beit HaEmek (hebr. בית העמק; ang. Bet HaEmeq, lub także Beit HaEmek; pol. Dom Doliny) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj]

Kibuc Beit HaEmek jest położony na wysokości 50 metrów n.p.m. na zboczach wzgórz Zachodniej Galilei. Okoliczny teren łagodnie opada w kierunku zachodnim na równinę przybrzeżną Izraela. Na południe od osady przepływa strumień Zoch, a na północy strumień Beit HaEmek. W otoczeniu znajdują się miasta Akka i Naharijja, miejscowości Kafr Jasif, Dżudeidi-Maker i Mazra'a, kibuce Szomrat, Lochamej HaGeta'ot i Evron, moszawy Netiv HaSzajara, Amka i Regba, wioska komunalna Oszrat, wioska chrześcijańska Nes Amim, oraz arabska wioska Szejk Danun.

Podział administracyjny[edytuj]

Beit HaEmek jest położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj]

Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:

Historia[edytuj]

W czasach krzyżowców w rejonie tym wybudowano zamek obronny nazywany Coket. Później istniała tutaj arabska wioska Kuwajkat. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała ten obszar państwu arabskiemu[3]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w wiosce stacjonowały arabskie milicje, które paraliżowały żydowską komunikację w Galilei. Z tego powodu w nocy z 18 na 19 stycznia 1948 roku żydowska organizacja paramilitarna Hagana podjęła nieudaną próbę zajęcia wioski. Do kolejnego ataku doszło w nocy z 6 na 7 lutego[4]. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej izraelska armia przeprowadziła operację „Dekel”. Na samym jej początku, w nocy z 8 na 9 lipca 1948 roku Izraelczycy po krótkiej walce zajęli wioskę Kuwajkat. Większość mieszkańców uciekła wówczas do sąsiednich arabskich wiosek. Tych którzy pozostali wysiedlono do wioski Kafr Jasif, natomiast wszystkie domy wyburzono[5].

Współczesny kibuc został założony w 1949 roku przez członków młodzieżowej organizacji syjonistycznej Ha-Bonim Dror z Węgier. W 1952 roku doszło do politycznego rozłamu wewnątrz członków kibucu, w wyniku czego osadę opuściła większość z grupy założycielskiej. W kolejnych latach ich miejsce zajęli nowi emigranci z Wielkiej Brytanii, Holandii, Stanów Zjednoczonych, Ameryki Południowej i Afryki Północnej[6]. W latach 80. XX wieku kibuc znalazł się w kryzysie gospodarczym. Obecnie jest w trakcie przekształceń prywatyzacyjnych[7]. W 2012 roku przystąpiono do budowy nowych domów mieszkalnych, które zostaną wystawione na sprzedaż[8].

Nazwa[edytuj]

Nazwa kibucu została zaczerpnięta od biblijnego miasta Bet-Haemek, należące do izraelskiego pokolenia Asera[a]. Nazwa tłumaczona na język polski oznacza Dom Doliny.

Edukacja[edytuj]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej i średniej w kibucu Kabri.

Kultura i sport[edytuj]

W kibucu znajduje się dom kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest basen pływacki oraz boisko do piłki nożnej.

Gospodarka[edytuj]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawia się awokado i banany. Hoduje się drób oraz bydło mleczne. Z przedsiębiorstw jest fabryka obuwia ortopedycznego oraz zakład produkujący wyroby z jedwabiu. Część mieszkańców pracuje poza kibucem, dojeżdżając do pobliskich stref przemysłowych.

Infrastruktura[edytuj]

Kibuc posiada własną przychodnię zdrowia, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj]

Z kibucu wyjeżdża się na wschód na drogę nr 70, którą jadąc na północ dojeżdża się do skrzyżowania z lokalną drogą prowadzącą na wschód do wioski Oszrat i moszawu Amka, lub dalej do wioski Szejk Danun. Natomiast jadąc drogą nr 70 na południe dojeżdża się do miejscowości Kafr Jasif.

Uwagi[edytuj]

  1. Zobacz: Księga Jozuego 19,27: „a następnie zwracała się na wschód słońca do Bet-Dagon, dotykała dziedzictwa Zabulona i doliny Jiftach-El na północy, ciągnęła się przez Bet-Haemek i Neiel, biegnąc do Kabulu. Ze strony północnej należały:”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  3. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2013-04-26].
  4. Walid Khalidi: All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948. Washington DC: Institute for Palestine Studies, 1992, s. 22. ISBN 0-88728-224-5.
  5. Welcome To Kuwaykat (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  6. Beit HaEmek (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  7. Beit HaEmek (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-04-26].
  8. Beit HaEmek (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-04-26].

Linki zewnętrzne[edytuj]