Bell XV-3
.jpg) Bell XV-3 w locie, 1955 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ | |
| Konstrukcja |
metalowa o zmiennej geometrii wirników |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
11 sierpnia 1955 |
| Liczba egz. |
2 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 × Pratt & Whitney R-985-AN-1 |
| Moc | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
9,50 m |
| Średnica wirnika |
7,60 m |
| Długość |
9,20 m |
| Wysokość |
4,00 m |
| Powierzchnia nośna |
10,8 m² |
| Masa | |
| Własna |
1907 kg |
| Użyteczna |
2218 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
296 km/h |
| Prędkość przelotowa |
269 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
6,3 m/s |
| Pułap |
4600 m |
| Zasięg |
411 km |
| Dane operacyjne | |
Bell XV-3 był pierwszym statkiem powietrznym o zmiennej geometrii wirników. Można go zaklasyfikować jako zarówno samolot, jak i śmigłowiec. Tak jak poprzednicy, XV-3 miał silniki w kadłubie, które napędzały śmigła znajdujące się na końcu skrzydeł. XV-3 potrafił sprawnie latać, jednak pojawiła się duża liczba problemów z konstrukcją, stabilnością oraz aerodynamiką samolotu.
Pierwszy zbudowany egzemplarz został oblatany w sierpniu 1955, ale rozbił się dwa miesiące później. Drugi, udoskonalony model zaliczył pierwszy lot 12 grudnia 1958. W sumie w powietrzu spędził 125 godzin.
Zachowany egzemplarz eksponowany jest w National Museum of the United States Air Force w Dayton (Ohio)[1].
Podobne konstrukcje
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bell Helicopter Textron XV-3. National Museum of the United States Air Force. [dostęp 2025-12-21]. (ang.).