Beluarda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Beluarda to:

1. Wieża oblężnicza związana mocno z belek, ma sterczący z boku taran w kształcie baraniego łba, do niszczenia murów z wielką siłą. Na różnych piętrach stają łucznicy, oszczepnicy i rycerze. Całość ruchoma na kołach, pozwalających przesuwać ją wzdłuż murów.

2. W fortyfikacji pierwotnie obszerna baszta. W XVI wieku w fortyfikacjach o narysie bastionowym, niewielki, mało rozwinięty bastion.

Beluarda rożnowska z XVI w.; stan obecny

Przykład takiej budowli – stosunkowo dobrze zachowanej - znajduje się w Rożnowie, gm. Gródek nad Dunajcem (przy drodze Rożnów - Tropie). Jest elementem nieukończonej twierdzy - jednej z pierwszych w Polsce warowni o nowożytnej fortyfikacji obronnej - wzniesionej z inicjatywy wybitnego teoretyka sztuki wojennej Jana Amora Tarnowskiego w I poł. XVI w.[1]. Jej budowę podjęto w związku ze wzrostem zagrożenia tureckiego po bitwie pod Mohaczem, miała być jedną z najnowocześniejszych fortyfikacji w ówczesnej Polsce (w zamierzeniu była to tzw. palazzo in fortezza), jednak po śmierci hetmana w 1561 r. prace przerwano. Do dnia dzisiejszego przetrwał wspomniany beluard oraz mur kurtynowy wraz z bramą wjazdową.

Przypisy

  1. Według informacji na tablicy informacyjnej ustawionej obok niej przez Urząd Gminy Gródek n. Dunajcem.