Beniamin Budziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beniamin Budziak
Państwo  Polska
Data urodzenia 27 stycznia 1974
Gra praworęczny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 961 (6 marca 1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 1101 (3 maja 1999)

Beniamin Budziak (ur. 27 stycznia 1974) – polski tenisista i trener tenisa, mistrz Polski w grze podwójnej oraz wicemistrz Polski w grze pojedynczej.

Wielokrotnie zdobywał medale podczas mistrzostw Polski. W 1992 roku został halowym mistrzem Polski juniorów w grze podwójnej chłopców[1], natomiast w 1995 roku został narodowym mistrzem kraju w grze podwójnej mężczyzn. W latach 1993 i 1997 był finalistą singlowych narodowych rozgrywek mistrzowskich[2]. W halowych mistrzostwach Polski w latach 1994 i 2001 był wicemistrzem w grze pojedynczej, a w latach 1996 i 1997 w grze podwójnej[3].

Reprezentował Polskę na drużynowych mistrzostwach Europy w 1997 i 1998 roku. W latach 2000–2002 grał w klubie PZT Prokom Team. W 2009 roku zdobył tytuł mistrza świata w kategorii wiekowej 35+, a następnie został wicemistrzem Europy. 27 lipca 2009 został sklasyfikowany na 1. miejscu na świecie w kategorii 35+[4]. W tym samym roku otrzymał od organizacji Tennis Europe tytuł zawodnika roku (Player of the Year)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komisja Historyczna PZT: Halowe mistrzostwa Polski juniorów (pol.). Polski Związek Tenisowy. [dostęp 2020-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-30)].
  2. Komisja Historyczna PZT: Mistrzostwa Polski kobiet i mężczyzn (pol.). Polski Związek Tenisowy. [dostęp 2020-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-30)].
  3. Komisja Historyczna PZT: Halowe mistrzostwa Polski kobiet i mężczyzn (pol.). Polski Związek Tenisowy. [dostęp 2020-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-30)].
  4. Małgorzata Lichecka: Beniamin Budziak, mistrz Polski i świata w tenisie: na kortach tak naprawdę jesteś sam (pol.). Nowiny Gliwickie. [dostęp 2020-11-06].
  5. 2009 Players of the Year (ang.). Tennis Europe. [dostęp 2020-11-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]