Benigno Aquino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Benigno Aquino
PH Peso 500.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1932
Concepción
Data i miejsce śmierci 21 sierpnia 1983
Port lotniczy Manila
Senator Filipin
Okres od 30 grudnia 1967
do 23 września 1972
Przynależność polityczna Partia Liberalna
Odznaczenia
PHL Quezon Service Cross BAR.png

Benigno Simeon Aquino, pseud. Ninoy Aquino[1] (ur. 27 listopada 1932 w Concepción, zm. 21 sierpnia 1983 w Manili[2]) – filipiński polityk i działacz opozycji.

W młodości pracował jako dziennikarz. Relacjonował wydarzenia z Korei, Malezji i Wietnamu[3]. Walczył w sposób pokojowy z reżimem Ferdinanda Marcosa. W 1968 roku został przywódcą Partii Liberalnej. W 1972 roku, po ogłoszeniu stanu wyjątkowego, został uwięziony. Na wolność wyszedł w 1980 roku[2]. W wyniku problemów zdrowotnych, w latach 1980-1983 przebywał na emigracji w Bostonie[3]. Gdy wrócił na Filipiny 21 sierpnia 1983 roku, tajne służby Marcosa zamordowały go na lotnisku w Manili[2]. Aquino został postrzelony w głowę w chwili wysiadania z samolotu[1].

Jego śmierć zmobilizowała opozycję do utworzenia bloku politycznego Siła Ludu[4]. Po obaleniu reżimu Marcosa, jego żona Corazon Aquino została prezydentem Filipin w 1986 roku, zaś syn Benigno, Benigno Aquino III, objął urząd prezydenta w 2010 roku[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Benigno Simeon Aquino, Jr. (ang.). Encyclopedia Britannica. [dostęp 2016-04-10].
  2. a b c Aquino Benigno Simeon (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-04-10].
  3. a b Thomas M. Leonard: Encyclopedia of the Developing World (ang.). [dostęp 2016-04-10].
  4. Filipiny. Historia (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-04-10].