Benigno Aquino Sr.
| |
| Data urodzenia |
3 września 1894 |
|---|---|
| Data śmierci |
20 grudnia 1947 |
| Zawód, zajęcie |
polityk, prawnik |
Benigno Aquino Sr. (ur. 3 września 1894, zm. 20 grudnia 1947) – filipiński polityk i prawnik.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 3 września 1894 w Tarlac. Jego rodzicami byli przyszły generał armii filipińskiej Servillano Aquino oraz jego pierwsza żona, znana z waleczności potomkini zamożnej rodziny z regionu, Guadalupe Quiambao Aquino. Kształcił się w manilskim Colegio de San Jan de Letran. Następnie podjął studia prawnicze na stołecznym Uniwersytecie Świętego Tomasza. Po wejściu do palestry podjął pracę w zawodzie, zawsze jednak był związany z uprawą ziemi, poświęcając rolnictwu wiele czasu[1]. Kontynuując rodzinną tradycję zaangażował się w działalność polityczną. W 1919 został wybrany w skład filipińskiej Izby Reprezentantów, reprezentując trzeci okręg wyborczy rodzinnego Tarlac. Zasiadał również w Senacie (1928–1934) oraz w Zgromadzeniu Ustawodawczym (1935–1938)[2]. Wchodził w skład rządu, pełnił funkcję ministra rolnictwa, kierował także resortem handlu[3]. Był także przewodniczącym Izby Reprezentantów między 1943 a 1944[4]. Po inwazji japońskiej na Filipiny w 1941 roku był jednym z polityków, którzy podjęli współpracę z okupantem. Po zakończeniu działań wojennych postawiono go przed sądem z zarzutami o zdradę oraz kolaborację[5]. Ostatecznie został ułaskawiony przez prezydenta państwa Manuela A. Roxasa[6].
Zmarł 20 grudnia 1947 w Manili podczas meczu bokserskiego między Filipinami a Meksykiem na stadionie imienia José Rizala. Przyczyną zgonu był zawał mięśnia sercowego[2]. Dwukrotnie zawierał związek małżeński, doczekał się jedenaściorga dzieci[1]. Jeden z jego synów, również Benigno, został jednym z najważniejszych polityków opozycyjnych wobec dyktatorskich rządów prezydenta Ferdinanda Marcosa[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Palayaw ni Benigno Simeon Aquino Sr.. [w:] GMA News Online [on-line]. gmanetwork.com, 2007-10-11. [dostęp 2025-08-02]. (tagalski).
- ↑ a b Benigno Aquino Sr.. [w:] Balita [on-line]. balita.mb.com.ph, 2015-06-18. [dostęp 2025-08-02]. (tagalski).
- ↑ Ang Tahanan Ng Pamilyang Aquino*. [w:] National Historical Commission of the Philippines [on-line]. philhistoricsites.nhcp.gov.ph. [dostęp 2025-08-02]. (tagalski).
- ↑ V. Almario: Ispíker. [w:] Sagisag Kultura (Vol 1) [on-line]. philippineculturaleducation.com.ph, 2015. [dostęp 2025-08-02]. (tagalski).
- ↑ Huwag isisi sa bata ang mali ng mga magulang. [w:] Bandera [on-line]. bandera.inquirer.net, 2010-04-13. [dostęp 2025-08-02]. (tagalski).
- ↑ Quirino 1995 ↓, s. 32.
- ↑ V. Almario: Benigno Aquino Jr.. [w:] Sagisag Kultura (Vol 1) [on-line]. philippineculturaleducation.com.ph, 2015. [dostęp 2025-08-02]. (tagalski).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Carlos Quirino: Who’s who in Philippine History. Manila: Tahanan Books, 1995. ISBN 978-971-630-046-8.