Benperydol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Benperydol
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C22H24FN3O2
Masa molowa 381,44 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 983-42-6
74298-73-0 (chlorowodorek)
PubChem 16363[1]
Podobne związki
Podobne związki haloperydol, trifluperydol
Klasyfikacja medyczna
ATC N05AD07

Benperydol, benperidolorganiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1965 roku. Jest jednym z najsilniejszych leków przeciwpsychotycznych na europejskim rynku farmaceutycznym. Z przeglądu systematycznego badań klinicznych Cochrane Collaboration z roku 2005 wynika, że brakuje randomizowanych badań klinicznych mogących jednoznacznie wykazać skuteczność benperydolu w leczeniu schizofrenii; autorzy zwrócili też uwagę, że interesujący profil leku zasługuje na dalsze badania[2].

Benperydol stosowany jest do tłumienia popędu seksualnego u sprawców przestępstw seksualnych[3].

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Benperydol ma wysokie powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D2 (Ki = 0,02) i D4 (Ki = 0,06)[4]. Badania na zwierzętach sugerowały wysokie powinowactwo do receptorów serotoninergicznych 5-HT2A (Ki = 1,2–3,7)[5].

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

Benperydol dostępny jest w niektórych krajach w postaci preparatów:[6]

  • Anquil (Janssen – Wielka Brytania, Irlandia)
  • Benperidol-neuraxpharm (neuraxpharm – Niemcy)
  • Concilium (Bago – Argentyna)
  • Frenactil (Janssen – Belgia, Luksemburg, Holandia)
  • Glianimon (Bayer – Niemcy)
  • Glianimon (Tropon – Grecja).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Benperydol (CID: 16363) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. S. Leucht, B. Hartung. Benperidol for schizophrenia. „Cochrane Database Systematic Reviews”, s. CD003083, 2005. DOI: 10.1002/14651858.CD003083.pub2. PMID: 15846648. 
  3. Robert Alan Prentky, Ann Wolbert Burgess: Forensic Management of Sexual Offenders. Springer, 2000, s. 219. ISBN 0-306-46278-8.
  4. P. Seeman, T. Tallerico. Antipsychotic drugs which elicit little or no parkinsonism bind more loosely than dopamine to brain D2 receptors, yet occupy high levels of these receptors. „Molecular Psychiatry”. 3 (2), s. 123–134, 1998. PMID: 9577836. 
  5. PDSP Database. [dostęp 2014-04-07].
  6. Index Nominum 2000: International Drug Directory. Stuttgart: Medpharm Scientific Publishers, 2000, s. 101. ISBN 3-88763-075-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.