Berberyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Berberyna
Berberyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H18NO4+
Masa molowa 336,36 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 2086-83-1
633-65-8 (chlorek)
633-66-9 (disiarczan)
316-41-6 (siarczan)
PubChem 2353[1]
DrugBank DB04115[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Berberyna - izochinolinowy alkaloid pochodzenia roślinnego, należący do klasy protoberberyn. Występuje m. in. w berberysie, Hydrastis canadensis, Coptis chinensis, Arcangelisia flava, B. aquifolium czy B. aristata. Zawartość tego związku w korzeniach i łodygach berberysu wynosi ok 1,24% [4].

Zastosowania medyczne[edytuj | edytuj kod]

Berberyna wykazuje silną aktywność biologiczną: ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwpierwotniakowe, przeciwbiegunkowe, przeciwrakowe, przeciwcukrzycowe, przeciwnadciśnieniowe, antydepresyjne, przeciwzapalne oraz obniża poziom cholesterolu[5][4][6]. Preparaty berberynowe stosowane są jako lek w tradycyjnej medycynie azjatyckiej oraz jako suplementy diety. Berberyna była i jest przedmiotem badań klinicznych mających na celu wprowadzenie jej do nowoczesnej medycyny.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Poważnym ograniczeniem jej stosowania jest niska biodostępność przy podawaniu doustnym z powodu słabego wchłaniania się z przewodu pokarmowego[4][6]. Wymaga to podawania dużych dawek, co powodować może niekorzystne efekty uboczne[6].

Jednym z niekorzystnych oddziaływań jest silne uwalnianie bilirubiny z jej nierozpuszczalnego kompleksu z albuminą obecnego we krwi. Z tej przyczyny nie należy jej stosować u kobiet w ciąży i noworodków z żółtaczką[4].

Przypisy

  1. Berberyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Berberyna (DB04115) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. Berberyna (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-03-22].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Mohsen Imanshahidi, Hossein Hosseinzadeh. Pharmacological and therapeutic effects of Berberis vulgaris and its active constituent, berberine. „Phytotherapy Research”. 2008. 22. s. 999-1012 (ang.). 
  5. CL. Kuo, CW. Chi, TY. Liu. The anti-inflammatory potential of berberine in vitro and in vivo.. „Cancer Lett”. 203 (2), s. 127-137, 2004. DOI: 10.1016/j.canlet.2003.09.002. PMID: 14732220. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Parameswara Rao Vuddanda, Subhashis Chakraborty & Sanjay Singh. Berberine: a potential phytochemical with multispectrum therapeutic activities. „Expert Opinion on Investigational Drugs”. 19 (10), s. 1297-1307, 2010. DOI: 10.1517/13543784.2010.517745. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.